Amusement

De laatste jaren kon een bezoek aan de bioscoop me niet meer bekoren , het een en ander heeft te maken met de toegankelijkheid van de bios , maar misschien ook omdat ik minder zin heb om samen met anderen naar een film te kijken.

Dochterlief vindt dat heel erg saai en lastig want ook televisie kijken is iets dat ik steeds minder in gezelschap doe en dat is voor haar weleens vervelend.
Maar de waarheid is natuurlijk dat onze interesses steeds verder uit elkaar liggen en zo hoort het eigenlijk ook , hoewel er wel series en films blijven bestaan die we beiden leuk vinden en samen willen zien.

Ik heb een duidelijke voorkeur voor thrillers en crimis , woonprogrammas en verbouwingen en steeds minder geduld voor leuke series , ook al omdat het tijdstip me vaak niet uitkomt.
Voor de standaard televisie was er al een oplossing : tv op je pc oftewel de uitzending gemist service van de omroepen , verukkelijk , op je eigen tijd naar een progamma kijken ...

Dankzij mijn oogappel heb ik er nu een passie bij , films en series on line bekijken.
Er is een wereld voor me open gegaan en er gaat tegenwoordig geen dag voorbij of ik zie wel een speelfilm of serie , vooral de series zijn heel erg leuk om op deze manier te bekijken.
Het grote voordeel is dat je niet hoeft te wachten tot de volgende week , maar achter elkaar een aantal afleveringen kunt zien en dat is smullen als het een serie is die je aanspreekt.

Er zijn ook series bij die hier in den Lande nooit te zien zijn geweest , dus soms kan je twee of drie seizoenen uit de kast trekken.
Het allermooiste vind ik nog , dat het me geen videobanden kost , geen ruimte op de pc en dat het na afloop klick weg is en dat je anytime er weer naar kan kijken.

De enige hindernis is de reclame in pop up die je niet kan uitschakelen omdat je die nodig hebt om de delen van de film te zien , maar ala ...op de televisie heb je die ook en die kun je niet omzeilen , hier klick je het vrolijk weg.
Een goede virusscanner en firewall zijn natuurlijk wel erg aan te raden bij dit webavontuur maar die had u natuurlijk al!

Ik kan het iedereen warm aanbevelen en er is al sprake van een lichte verslaving ...maar dat lijkt me tijdelijk ;-)
Zoniet ...als ik niet meer schrijf komt het omdat ik de pc in gebruik heb voor een film , met dank aan Google en YouTube .
Have fun!!

Griep

Och heden ,

Al een poos lees en merk ik het om me heen , er heerst een griepepidemie.

Zoals ieder jaar had de baas weer een stel preventieprikken te vergeven en mocht je die gratis, niet geheel belangenloos en het kostte dan wel niets gaan halen en hoewel ik het even door me heen flitstte dat ik nu van een leeftijd geworden ben dat het misschien zelfs verstandig is om het aanbod aan te nemen , heb ik er verder niets mee gedaan.
Heel stoer , maar mijn filosofie is nu eenmaal dat een mens zijn lijf ook de kans moet geven af en toe een robbertje te vechten en mij zou niet gebeuren , ik heb me net nog laten keuren , ja ja ...

Dus not!
De afgelopen dagen heeft de griep over me heen gewalst , genadeloos heeft die me donderdag in de houdgreep genomen en pas sinds gisterenavond voel ik me enigszins weer iets dat op mijn eigen ik lijkt.

Waarom vergeet een mens zo snel?
Dat alom aanwezige gevoel van platgewalst te zijn door een meer dan tientonner grote vrachtwagen MET volle belading uiteraard , de koortsdromen , het blafhoesten zo erg dat je bang bent dat je de longen van het behang af zult moeten schrapen , de aanvallen van luchtloosheid , de keel die met etsende lava behandeld is , de splijtende , bonkende ronde bal boven op je schouders , die bij iedere beweging eraf dreigt te rollen met gevaar voor god-weet-wat , de aldoor wisselende temperatuur , bloedheet /ijskoud , bloedheet/ijskoud , al die niet warm te krijgen uitstekende lichaamsdelen en de slaap slaap slaap slaap die zo ontzettend heerlijk is , maar steeds onderbroken wordt voor toiletbezoek , hoesten , koppijn , licht ......
En dat vele etmalen achter elkaar .


Wat was ik aan de ene kant blij dat dochtermijne er de eerste 24 uur niet was , dus niemand die me dwong om na te denken over hou het nou met me ging.
Net op het moment dat ik me toch wel heel zielig begon te vinden kwam ze thuis en tuuuuuuuuuuuurlijk had ze geen sleutels bij zich , het arme lijf uit mijn bed gesleept nadat ze me wakker gebeld had en ik met mijn stemloze gekraak flink gescholden had , en daarna mijn opluchting dat ik daarna weer in mijn bed kon zinken om ziek te zijn , maar dat er nu tenminste iemand was die op mijn gekraak zou reageren.
Ze heeft me dappper van water en paracetamol en vitamine C voorzien.

Vandaag werd ik vol schrik en met een pijnlijke keel wakker.
Dat kan niet , want ik wil morgen gaan werken.
Gelukkig was het na wat slokken water over en zoals ik me nu voel , ziet de baas mij morgen voor onze wekelijkse knuffel.

Griep ....brrrrrrrrrrrrrrr , ik weet weer hoe het voelt.


Gelukkig hoef ik me nu zeker een jaarlang geen zorgen meer te maken.
Maar of ik die griepprik preventief halen zal???

Gesprekken

Het moet me van het hart ...ik ben beretrots op mijn dochter.

Mijn exgenoot en ik zijn nooit getrouwd geweest en zijn ooit ergens in een grijs verleden onze relatie gestart als een lat oftewel living-apart-together gebeuren.
Na een aantal jaar ben ik zoals we dat geplanned hadden ; zwanger geworden en is onze dochter geboren zoals haar vader treffend op het geboortekaartje verwoordde : " In de vaart van onze vriendschap" .
Toen onze dochter drie jaar oud was zijn we (doordat de omstandigheden rond de flat van hem vreselijk desperaat werden en dochter en ik goed behuisd waren ) samen gaan wonen .
Daar zijn heel veel twijfels en getob van beiden kanten aan vooraf gegaan , ach , we hadden altijd al het motto ..we zien wel waar het schip strand .

En stranden deed het schip , het hoe , waarom en dergelijke zijn nu en zeker in dit verhaal niet relevant , feit is dat paps om de hoek een huis gehuurd heeft en we al jaren lang voor de dochter altijd en ten alle tijden bereikbaar zijn.
Ideaal plan , maar zo werkt het meestal niet , de beste voornemens en ideeen lopen anders omdat er allerlei dingen gebeuren die er voorzien waren.

Wat wel gebeurde is dat ik grotendeels samen met de dochter mijn eigen leven heb opgebouwd en hoewel we geen ruzie of meningsverschil hebben zien we hem steeds minder en eigenlijk het allerergste , de dochter had steeds minder behoefte aan contact met haar vader.

De eerste tijd ging ze wekelijks naar paps toe en bleef ze er zeker eenmaal per week slapen.
In de vakanties was ze nog steeds de helft van de tijd bij hem , plus alle korte vakanties , omdat hij alle vakanties en vrije dagen niet hoeft te werken , voordelen van zijn beroep.
Hoe ouder ze werd hoe minder zin ze had om met hem op vakantie te gaan , ook al omdat hun behoeften en belangen niet altijd strookten en de dochter het gevoel kreeg dat haar ideeen geen ingang vonden bij hem , heel jammer en ook mijn bemoeienissen waren vruchteloos.

Tegen de tijd dat ze van de basisschool af kwam zijn ze wel samen naar alle open dagen geweest en hebben samen een school uitgezocht , maar toen ze na een solobezoek aan een andere school besloot dat DIE het worden moest .....viel het niet in goede aarde.
Hoe dan ook , haar schoolcarriere is niet geheel naar onze wens gegaan en toch toen puntje bij paaltje kwam en er een zeer heftige tijd aanbrak op dat front kon ze wel bij hem terecht en heeft hij haar door dik en dun gesteund.
Veel moeilijker werd de verhouding toen vorig jaar onze dame besloot , de school voor gezien te houden en zich in het leger der werkenden te begeven.
Paps had daar , heel erg veel moeite mee ...en ik ....had eigenlijk al besloten om haar zelf de weg te laten aflopen die ik niet leuk vind , maar die ik onderhand begrijp ; al ben ik het er ook niet mee eens.
Voor hem ligt het allemaal heel gevoelig en zoals hij het toen zei , hij heeft er alles aan gedaan om een heel goede opleiding te volgen en heeft dat niet gekund door de omstandigheden thuis en zij krijgt het aangeboden en WIL het niet...dat was en is voor hem totaal onvoorstelbaar.

En waar ik trots op ben ...is dat onze dochter gewoon zelf helemaal zonder iets tegen mij te zeggen ; helemaal zelf bedacht ; begonnen is aan een weg naar haar vader toe.
Steeds vaker gaat ze zomaar bij hem langs en gaat er praten , vooral niet aangekondigd en ik merk dat er heel serieus gepraat wordt.


Heel erg confronterend kan het zijn , want ze komt ook met haar vragen over de dingen waar ze het over gehad hebben naar me toe .
Het valt me weleens rauw op mijn dak en ik kan niet altijd gelijk reageren want er is natuurlijk geen echte waarheid , er is mijn waarheid , zijn waarheid en de dochter vormt haar waarheid aan de hand van deze verhalen en haar kennis over haar ouders.
Maar vol bewondering kijk en luister ik naar de feiten die ze aanhaalt , de conclusies die ze trekt en ik denk bij mezelf ..... ik wou dat ik toen de moed , de lef en het zelfvertrouwen had op haar leeftijd ....om zo met mijn ouders over hun leven te praten.
Ik ben het product van een zeer rammelende relatie waarbij de ouders bij elkaar zijn gebleven om de kinderen.
Ik heb gezworen dat ik die fout nooit zou maken en me beseft dat ik wel andere , minstens net zo domme fouten maken zou , die mijn kinderen ook enorm dwars zouden zitten.
Maar waar ik nooit of te nimmer rekening mee heb gehouden ..is dat mijn dochter wel geluisterd heeft naar de verhalen en haar eigen wijze voordeel mee gehaald heeft.
Ze heeft waarschijnlijk bedacht , dat al dit soort frustraties niet haar voorland zullen zijn .


Mijn dochter is veel verstandiger dan ik ooit voor mogelijk had gehouden.
Ze is bijna achttien en zo romantisch als haar kijk op het leven is ...ze is ook realist.
Ze praat over haar gevoelens en ze krijgt zelfs de man , die zijn gevoelens heel erg moeilijk kan uiten ; zover ....dat hij haar verteld hoe het allemaal gekomen is.

Dochterlief , ik hou enorm veel van je en ondanks al onze bekvechterij en gekissebis...ben ik razend trots op je!!

Boos

Ik ben boos ...
Boos op mezelf
Boos op de situatie
Boos op alles om me heen
Boos


Ik heb me dus teruggetrokken , mijn bed ben ik ingedoken
Heb de dekens over me heen gedaan
Niet dat het echt iets oplost , maar het voorkomt grote uibarstingen
Het voorkomt dat ik tegen de verkeerde mensen ga brullen
En het behoed me voor onredelijke uitbarstingen waar redelijkheid alleen werkt.

Ik ben nu bijna 3 weken verder en zo op het oog gaat het beter
Ik functioneer schijnbaar weer
Ik sta op , lummel rond , werk , ga naar bed , slaap ...
Ik slaap zelfs vaster dan ik in tijden heb gedaan

Maar ik weet het dat het schone schijn is

Want ik ben nog steeds boos razend zelfs
En ik voel me behoorlijk teleurgesteld en machteloos!!
Afgeschreven...........................


Of dat echt zo is weet ik niet
Want ik jank nog steeds als ik onverwachts met mijn boosheid geconfronteerd word
Ik ben niet in staat een telefoongesprek te voeren om inlichtingen in te winnen
En dat is iets wat ik zelf moet doen , want ik ken het hele verhaal

Dus schrijf ik het hier ook maar duidelijk op

IK BEN BOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOS!!!@#*&*@!!!

NOEL

Ik heb dit jaar en late start gehad maar vandaag is het dan zowat af en staat het op de kiek!

Het huis is nu officieel in kerstsfeer!
De start is over het algemeen de eerste advent , dan gaat de Hernhutter Kerstster aan de rail met lichtje en al.
Daarbij bedank ik altijd in gedachten dan mijn virtuele vriendin , Tetske , die speciaal naar de Zeister Zending is gereden om voor mij de ster te kopen ,ja onderhand weten velen wat voor Kerstbeest ik ben.

De volgende plek is het raam met de elanden oftewel the mooses ...ze hebben ook gezelschap van wat bruine beren , al dan niet in kersttooi , ijsbeer en nog wat mannen in rode pakken.

Aan deze collectie werkten velen mee , Ruby en ook Mia , de buuf en zelfs zuslief vanuit SU.
De tak op de zelfgemaakte schouw wordt dan volgeladen en met veel plezier begroet ik de bewoners van deze tak ...de drie varkentjes die ik van Ruud kreeg of de elandenkoppen met kerstmusten van Fee.

Hierna is het de beurt van het trappetje met de muziekdozen en dan gaan mijn gedachten naar Wil , die ik bellen moet voor een afspraak.


Het kastje onder de spiegel , daar staan de kerstmannen en de kerk met de lichtjes.
Herinneringen aan al mijn tochten met Karin naar het Oosten en Zuidbeemster op zoek naar de leukste kerstmarkten van de tuincentra , naar de speciale kerstwinkels in Scheveningen zelfs in Oost Beyerland.

De boekenkast , daar hangen de engeltjes gekregen van Sas en daar staan de laatste jaren de kaarten in die krijg , elk jaar minder dankzij het internet , das waar , maar ook ik verstuur er elk jaar minder ..
Ooit waren het er 100 naar alle windstreken.
Naast de bank in de winteropstelling staat de vaas met blauwe kerstballen , Bram zelfs heeft daar een duit in het zakje bij gedaan ...helemaal meegesleept uit Duitsland en dat voor iemand die zo een hekel aan Kerst heeft.

Op de middentafel staat de blauwe schaal met de waxinelichtjes , een cadeau van Ellen ,de andere buuf en daarnaast de Duiste kerstkandelaar die tevens mijn kerststal is ...wat was ik gefascineerd ervan toen in die voor het eerst zag , ik kon er uren met het kind op schoot voor zitten ....dank aan Harmke , mijn Duitse schone zus.

Aan de andere kant van de kamer staat het pronkstuk ...de kerstboom ...die is voor mij een echte als het volhangt met de glazenballen , Oma Winia, de zilveren appels , Sonja en natuurlijk heel veel lichtjes en de zuurstokken.
Vroeger brak Ruud er ieder jaar stiekem eentje omdat ze die dan op mocht eten , nu neemt ze die mee als ze hen ergens kan vinden , we hebben er dus steeds meer.

Zelfs in mijn slaapkamer is er kerstsfeer , daar staat de nepboom , die heel dierbaar versierd wordt met de blauwe ballen die ik ooit zelf heb aangeschaft omdat ik dacht dat het weleens anders kon , beslist geen succes, ik vond de boom echt foeilelik toen die eenmaal opgetuigd en wel stond...
In de nepboom werken ze wel ..raar is dat.

Daar hangen ook de oude ,wat verkleurde kerstballen en huisjes in , nog van Bram zijn ouders , een stuk nostalgie waar we heel zuinig op zijn , zodat Ruud later met kerst ook een aandenken zal hebben aan haar grootouders die zij noch ik gekend hebben.

En voor mij is dat wat Kerst bijzonder maakt , de nostalgie en de zekerheid dat hoe rot het jaar ook geweest is ...Kerst een plezierig tijd blijft , de zekerheid dat goed is om dan al je zegeningen te tellen en te weten dat er ondanks alles velen waren.

Een heel goede Kerst voor iedereen en voor 2007 , heel veel vervulde wensen!!

Winter en dingen die erbij horen

Nee mijn jaargetijde is het niet ...meer.

Vroeger vond ik het prachtig , behalve sneeuw dan want dat is nooit mijn ding geweest , die massa zachte prut die je omarmt en onmogelijk maakt normaal te bewegen.
Een mooie winterdag was toen -20 gr , zon , strakblauwe hemel , alle waters bevroren en allemaal blije mensen die winterpret hadden , daar kon ik bovenmatig van genieten zonder er zelf actief deel aan te nemen.
Mijn lol was dan wandelen met een fotocamera en dat alles vastleggen.

Sinds mijn val en de daarbij opgelopen whiplash op mijn hamstring , ja vanaf toen wist ik waar een hamstring zetelt , is de winter heel veel van zijn charme kwijt geraakt en door de reuma kan ik de kou ook veel minder hebben , de stijve gewrichten en spieren , de startproblemen en de koude vingertoppen , nee de winter is niet meer wat het geweest is.

Ik vind het wel jammer want ook de wisseling van de jaargetijden heeft daardoor zijn nut voor mij verloren en ik begin dus tegen de donkere maanden op te zien .
Ondanks mijn kerstverslaving en de lol die ik beleef aan het optuigen van huis en haard en de gezelligheid die er daardoor in de stulp ontstaat , gaan de donkere dagen waar je in weg en thuis komt hun tol eisen en voel ik me net zo een oud mopperend besje die door zemelt over vroeger was het anders , beter , leuker.
En dat WIL ik echt niet.

Bij deze neem ik me dus voor om me weer ouderwets in te stellen op de dagen na de feestdagen en daar heel veel winteractiviteiten te gaan plannen waar ik vroeger lol in had.
Ik ga dus een keer naar de Edenbaan met de dochter en aanhang en al ga ik dan in de Scheve Schaats zitten met een boek , ik ga mee!
Op het programma staat ook een bezoek aan de Balie of een andere tent op het Leidse Plein op zondag om lekker choco te leuten en bij te beppen zoals het kind en ik vroeger deden , Eylders is ook een goede optie.

Een zondag naar de Bijenkorf en dan ook lekker lunchen ....of dim summen in de Chinese tent bij de Nieuwmarkt ...dat kunnen ook weer 2 uitstapjes zijn.

Een high tea hier thuis met mijn virtuele vriendinnen , die ik nu niet zo vaak zie en waar ik al jaren lief en leed mee deel , ooit onze 40+uitgangsclub.
Een dagje Delft met de andere virtuele dames .....de zomerbijeenkomst is ook nog steeds een hoogtepunt in mijn gedachten.

Kortom , ik krijg nu al zin in het verzinnen van leuke dingen om zo de winter door te komen .
Kijk eens aan , als je genoeg te doen hebt ....is elk seizoen een feestje waard.

Winter kom op , mij heb je niet meer in de greep!

Laatste nieuws ;-)

Het heeft even geduurd maar ik ben weer on line dus moet het blog weer bijgewerkt worden…

Allereerst wil ik bij deze melden dat mijn zus dus oma geworden is , op 14 november j.l. heeft Matthew Anthony zijn intrede gedaan .
Het is een vlotte gebeurtenis geweest en een grote knul van bijna acht pond en 52 centimeters lang , het zal me dus niet verbazen als hij net zo lang als zijn moeder wordt.
Uiteraard zijn we heel erg blij met deze aanwinst en het is een schattig jongetje om te zien , nietwaar?

Verder mocht ik me vermaken op kosten van de baas tijdens 2 cursussen , de een ging over klantvriendelijk handelen en de andere was een telefoontraining.

Ik werk al aardig wat jaren in deze toko en dit was echt niet de eerste keer dat deze onderwerpen behandeld werden , maar ik schijn een van de weinige werknemers te zijn , die net als de baas vind , dat het heel zinvol is om af en toe naar je eigen handelen te kijken zodat je weer met een frisse kijk aan de slag kunt.

De onwil om toe te geven dat men ook fouten maakt en hun manier van handelen niet altijd even correct is , de starheid waarmee sommigen zo een cursus bijwonen , overtuigd van hun gelijk , heeft me heel erg verbaasd .
Natuurlijk is het niet altijd even leuk om kritiek te horen maar dat velen niet eens bereid zijn om er over na te denken dat je na een poos een beroepsblindheid ontwikkelt vind ik behoorlijk schokkend.

Als ik er goed over nadenk is wat ik echt heb opgestoken van dit geheel , dat ik nogal naief ben geweest over de manier waarop mensen in hun werk staan..
Ik heb dit beroep niet gekozen , maar ben erin gerold omdat ik door mijn reuma steeds minder kon en schijnbaar is inzet niet meer een vanzelfsprekend gegeven en datgene wat ik als normaal beschouw is klaarblijkelijk voor anderen ondenkbaar.
En dat , wil er eigenlijk bij mij niet in , zo een geweldige werknemer vind ik mezelf zeer zeker niet!

Ook aan het werkfront van het kind hebben we het een en ander meegemaakt.
Ze heeft na heel veel zoeken en rondkijken een baan aangenomen in een cadeaushop , het enige wat me niet aanstond is dat het gedeeltelijk zwart betaald zou worden en hoewel ik daar niet blij mee was , bedacht ik me ook dat ik niet alles kan voorkauwen en dat ondervinding ook hier de beste leermeester is.
Hoe waar blijkt dat te zijn , de baas zou haar per week betalen en na 2 weken begonnen de moeilijkheden , ze maakte heel lange dagen maar heeft nu nog 4 weken loon tegoed .

Een dikke week geleden heeft ze opgezegd en ik vrees dat het geld dat hij haar schuldig is nooit en te nimmer over de brug zal komen.
Ze is dus op zoek naar een nieuwe baan en deze keer volkomen legaal want hard werken en niets krijgen is wel heel erg zuur!
Het enige positieve hieraan is dat ze hard werken niet schuwt en nu heel ongedurig is omdat ze nog niet de juiste baan gevonden heeft.

Het allerergste van het offline bestaan vind ik toch wel het gemis van mijn dagelijks portie fora , het is wel erg saai en stil zo zonder mijn virtuele vriendinnen en hoewel ik eenmaal per week om een hoekie getuurd heb aan mijn werk , haalt niets het bij het bij tij en ontij genoegen van de virtuele wereld.
Ik heb enorme afkickverschijnselen gehad en ik hoop dat dit me niet meer overkomt , ik ben een nog veel grotere junk dan ik ooit geweten heb!

Dames (en soms ook heren ) , ik ben er weer en ik ga weer heleboel onzinnigheden neer pennen , here I come!!

Laatste loodjes

Het duurt niet zo lang meer of de lang verwachtte kleine komt eraan.

Onderhand weten we dat er een jongetje aan komt , das lang geleden , in onze tak van de familie is dat al bijna 53 jaar geleden.
Dit wordt dan het eind van de damesdynastie.

Tuurlijk maakt het helemaal niet uit of het een dame of een heer is , het hoort er wel bij om daar lekker maf over te doen alsof je er maar het minste aan veranderen kan .
Het is en blijft een kwestie van accepteren en hopen dat de nieuwe wereldburger gezond en wel op dit ondermaanse de intrede doet.

Dus zitten we nu de dagen vooruit te wensen , behalve oma die nog even een zakenreisje in de planning heeft en Zijne Hoogheid de baby verzoekt om even te wachten.

Moeders zit te broeden en te puffen en stikken van de hitte die dit jaar natuurlijk erger dan ooit is daar in de tropen.
Het voert me terug naar het einde van mijn eigen zwangerschap die toen ook viel in de heetste periode sinds heel lange tijd.

De kamer is ingericht , de koffer is gepakt en alles staat klaar.
Nu Koning Baby nog .....


Ik ben toch zo benieuwd of hij op oma wacht!

Dip

Dat is iets wat niemand graag wil meemaken , maar waar je soms niet aan ontkomt.

Ik begin er net een beetje uit te kruipen , snel gaat het helaas niet.
Hoe het zo gekoment is , tjsa , een samenloop van het een en ander maar in grote mate de teleurstelling dat het allemaal misgelopen is met de aanvraag van de scootmobiel.

Langer dan 10 weken in de wacht voor Jan met de korte naam en nog steeds geen zelfstandig vervoer.
Het gevolg is dat ik met het mooie weer en tijdens mijn vakantie nog net zo aan huis geklonken was, dus eigenlijk de bekende druppel.

Ondertussen ben ik de pen gekropen heb een stevige klacht ingediend bij Welzorg waar alles is uitgezocht en recht gebreid.
Dat wil zeggen ....de aanvraag ligt nu in Heerlen en ik wacht weer.
Eergisteren heb ik maar weer eens een foontje aan het geheel gewaagd en dat is niet erg goed voor mijn gemoed.
Tuurlijk kreeg ik weer en nitwit aan de lijn die van niets wist , niets wilde en vooral mijn humeur op de proef stelde.

Nadat ik hem bedankt had voor zijn sublieme hulpverlening , heb ik maar weer de klachtenmevrouw gebelt.
Vandaag zal iemand me terug bellen om de stand der zaken door te geven.

IK hou mij adem maar niet in ....
Gelooft u nog in wonderen??

HAIR

Gimme a head with hair, long beautiful hair
Shining, gleaming, steaming, flaxen, waxen
Give me down to there, hair!
Shoulder length, longer (hair!)
Here baby, there mama, Everywhere daddy daddy


Hair! (hair, hair, hair, hair, hair, hair)
Flow it, Show it;
Long as God can grow it, My Hair!

Let it fly in the breeze and get caught in the trees
Give a home to the fleas in my hair
A home for fleas, a hive for bees
A nest for birds, there ain't no words
For the beauty, the splendor, the wonder of my


I want it long, straight, curly, fuzzy
Snaggy, shaggy, ratty, matty
Oily, greasy, fleecy, shining
Gleaming, steaming, flaxen, waxen
Knotted, polka-dotted; Twisted, beaded, braided
Powdered, flowered, and confettied
Bangled, tangled, spangled and spaghettied!

Ik begin maar met wat jeugdsentiment want oooo wat wilde ik in die tijd graag long and beautifuk hair hebben en jammer genoeg had ik dat niet , vond ik .
Lang was het geloof ik wel , tot op mijn schouders en terwijl mijn zus het zowat op de billen had , de mijne werd gewoon niet langer.
Verder had ik bijna een hekel aan mijn krullen zo onhandig en gelukkig is dat veranderd , ik ben zeer tevreden met mijn krullenbos van dunne draden maar enorm veel haar.

Onderhand heb ik het op elke lengte gehad , maar de laatste drie jaar liet ik het zowat ongestoord groeien en tot mijn grote verbazing werd het steeds langer en bleek het een enorm groeitempo te hebben.
Onhandig was dat vanwege de kleur , ik heb niets tegen grijze haren , maar wel tegen de peper/zout none kleur , dat vind ik echt heel lelijk en geen verf of kleuring hield langer dan 2 dagen alles bedekt.
Kleuren heb ik vrijwel altijd gedaan omdat ik dat spannender vind en omdat het rood in mijn eigen haar meer diepte ervan krijgt .
Ik was dus aan iets anders toe , henna leek me een prima alternatief en hoewel anderen het doen ; zag ik me toch niet die lange haren met zo een pasta bedekken en het dan urenlang laten intrekken.


Verder was het ook zo dat ik het lange haar niet meer aankon, mijn armen deden gewoon pijn na het borstelen van die staart en hoewel de hoge staart met de chopsticks enig stond ...handig was anders.
Eraf was de volgende stap.
Het is er in 2 etappes afgegaan omdat ik plots zo zat was .
Ruby heeft eerst zo een cm of 15 afgehaald en gisteren heeft Beryl de rest eraf gesnoeid en een model erin geknipt.
Handig he , mijn nichtjes , en als je zag hoeveel haar eraf kwam .
En ik ben toch nog minder grijs dan ik bedacht had.


Na de knipbeurt heeft Rudya me in de hennapasta gezet die ik na 6 uur eruit gespoelt heb toen ik het echt zat was.
Het resultaat is nog niet helemaal goed te beoordelen , want dat zie je pas na een dag of drie wanneer de henna goed geoxydeerd is heb ik begrepen , maar het is wel grappig om te zien dat de grijze haren ...blond zijn geworden ; vandaag merk ik dat ze nu iets roder zijn.
Het ziet er naar uit dat eind van de week de voorkant bijgewerkt moet worden en dan ben ik benieuwd hoe lang de kleur erin blijft zitten.


Ik zit aldoor met mijn hoofd te schudden en met mijn handen door de krullen te woelen , het is weer wennen om zo een licht koppie te hebben en wat een genot dat het nu in een minuut weer goed zit.
Maar een staartje ...kan er nog steeds in.


Hair, hair, hair, hair, hair
Hair, hair, hair
Flow it, show it, my hair!