Storingen

Wat kan dat lang duren ....

Een storing of probleem doorgeven aan een service verlenend bedrijf heb je meestal al snel gedaan .....als je de klachtenlijn bereikt.
Dan moet je vaak een afspraak maken , tuurlijk op een dag en tijd die je helemaal niet uitkomen , maar dan kan de monteur bij u langskomen.
Als dan de monteur is geweest , is het geen garantie dat de klacht of het probleem dan verholpen is ; oooooooooooooo neen.

U gaat dan over naar de volgende stap : er moeten onderdelen besteld worden en dan nemen we contact met U op.
Ja ja , en iedereen voelt al aan zijn water , dit gaat lang duren.
Maar goed , je hebt geduld , wacht een week of twee en besluit dan eens te bellen.
Weer lang wachten aan de klachtenlijn , je verhaal doen , doorverbonden worden en nee , helaas de onderdelen zijn er nog niet.

Zo is mijn douchestoel nog steeds niet gerepareerd en zitten we nu al weer 2 dagen zonder verwarming of heet water , je raakt er bijna aan gewend.

Gisteren werden we tot onze grote verbazing verblijd met het bericht dat de stoel en de verwarming deze week nog aan de beurt zijn .
Wonder boven wonder komen beide monteurs op dezelfde dag.

En gelukkig moet ik werken en heeft Ruud dus huisarrest.
Dus hoef IK niet te zitten wachten ;-)

Vandaag

Laat ben ik he, maar ik moest vanmorgen langs bij het DWI , de Dienst Werk en Inkomen.

Vanaf 14 januari ga ik namelijk weer terug naar "school" , nou ja een opleiding doen dan.
Ik start dan een cursus voor de Formulierenbrigade , dat zijn de mensen die in bejaardenhuizen , buurthuizen ,stadsdeelkantoren en ook wel bij de belastingdienst je helpen met forumulieren invullen.
Het lijkt me wel leuk totaal iets anders aan te leren en eens buiten de gezondheidszorg te snuffelen.

Het leukste van dit alles is dat ik ernaast gewoon blijf werken , zoals ik dat al eerder deed en dan weer de hele week aan de slag ga.
Dat zal wel wennen worden , maar minder heftig als ik niet eerst dit afgelopen kwartaal 3 dagen per week in touw was geweest.
Het zal raar zijn om alles weer in het weekeinde te plannen.

De grootste uitdaging zit in het gebouw waar de opleiding gegeven wordt , er is namelijk geen lift , dus dat wordt traplopen , minstens twee maal per dag .
Vanmorgen ben ik er heen geweest en heb gezellig de trap genomen , naar boven is behoorlijk onhandig want met de stok in de ene hand me naar boven hijsen is nogal vreemd , naar beneden is het eigenlijk een eitje , zolang ik op mijn gemak naar beneden loop en me niets van alle verkeer langs me aantrek.

Dat wordt dan mijn dagelijks weerkerende fitness oefening en ik moet heel eerlijk zeggen dat door meerdere dagen werken ik al veel beweeglijker ben dan daarvoor.

Er blijven wel van die dagen dat het gewoon niet lukt en dat mijn hele lijf op slot schiet ...dat nemen we op de koop toe.
Keulen en Aken zijn ook niet op een dag gebouwd.

December

Al 25 jaar is het een beladen tijd voor en in Suriname.

Door de moorden en de toestanden die eraan vooraf gingen en erna volgden is het leven nooit nooit nooit meer hetzelfde geworden.
Opvallend vind ik wel de veerkracht , de lef en de moed van de mensen die gebleven zijn en die de weg terug naar elkaar gevonden hebben.
Want het is eigenlijk onvoorstelbaar en bijna onmogelijk om uit te leggen hoe diep het erin gehakt heeft in een zo kleine gemeenschap waar iedereen elkaar kent en ook nog familiebanden met elkaar heeft.

De scheuring , de ramp , het wantrouwen , het gevoel door een ieder verlaten en verraden te worden.
De dreiging , de niets ontziende dreiging.
En dat allemaal hebben Surinamers overleefd , ze zijn doorgegaan , hebben hun leven opgepakt.
Op de achtergrond altijd het gemis , de pijn en het grote onnodige verlies.

En de schaamteloosheid van hen die dit alles teweeg gebracht hebben , hun arrogantie , hun domheid en hun hoogmoed.
Ik hoop dat die nu voor de val komt ...na 25 jaar.

Is er gerechtigheid , is er iets dat opweegt tegen zoveel ellende?
Geen flauw idee en ik hoop dat dit alles een vorm van satisfactie voor de nabestaande teweeg brengt.

Suriname heeft zijn naiviteit verloren 25 jaar geleden.
Ik wens ze heel veel trots en wijsheid toe , tijdens dit belangrijke "straf" proces.

Blues

Soms heb je het opeens the Blues.

Sinds gisteren heb ik er last van en ik baal ervan want het doorkruist mijn plannen .
Zat ik `s ochtends nog enthousiast te vertellen dat je zo een bui goed kunt verjagen met harde muziek waarbij je luid meekweelt , op dit moment werkt dat trucje dus niet.

Ik ben gewoon van slag , omdat de buitenwereld effect heeft gekregen op mijn binnenwereld en dingen opgerakeld zijn die ik liever niet naar boven had gekregen.
Onverwerkte boosheid , onlustgevoelens waar ik toch niet veel aan kan doen , er valt niet tegen aan te redeneren en daarom voel ik me zo machteloos.

En lichtelijk verslagen , omdat ik het niet voorkomen kan en bij tijd & wijle kan je simpelweg niet om mensen en hun ideeen heen , want je hebt ze zelf ooit toegelaten.
Hun invloed gaat verder dan je ooit voor mogelijk hebt gehouden en dat doet pijn , vooral omdat het niet alleen mij raakt.
Dat zou ik veel beter kunnen behappen.

Let dus maar even niet op mij , ik heb ze .....de blues.

Moeder

Hallo mam , ik hoorde dat je terug bent uit het ziekenhuis.

-Ja, en nu zit ik te wachten...
-Waarop dan ?
-Nou op de dingen die komen gaan.
-Maar wat bedoel je ?
-Ik wacht op wie langs zal komen , wie zal bellen en o ja ik heb een fantastisch boeket gekregen.
-Zooooooooo , jij bent verwend , en wie was de gulle gever?

En dan volgt een hele beschrijving van de bloemenhulde en vertelt moeders me eindelijk dat die van een van mijn nichten & haar gezin komt.
Ze is er duidelijk blij mee .
Ik had niet verwacht dat ze zo helder zou zijn na het grote avontuur en dan hoor ik ook dat ze de operatie onder epiduraal heeft ondergaan , met de ruggenprik dus.
Dat is de reden waarom ze zo vlot naar huis kon maar ze heeft toch wel wat kritiek want ja er zit geen pleister op de wond , ze zeggen dat het niet nodig is...
Tsssss al die rare dingen die ze tegenwoordig bedenken.
Ik krijg ook geen antwoord of de hechtingen zelf oplossen of hoe het verder moet.

Geeft allemaal niet , mijn moeder is weer thuis na haar operatie en wonderlijk helder over van alles en nog wat.
Ze verteld me uitgebreid hoe de prik in haar hand van de vloeistof heel erg pijn deed en dat ze dat helemaal niet leuk vond.
Op de vraag of ze nu nog pijn heeft geeft ze totaal geen antwoord , het zal dan dus niet.
Ze doet de groeten aan Ruud en zegt dat ze trots is dat ze het zo goed naar de zin heeft bij Ikea en fotos maakt , maar dat ik snel een paar van de plaatjes van haar kleindochter moet sturen , daar heeft ze recht op.
-Ja mam ik zal vragen of ze een paar voor je afdrukt.

Ze is weer thuis en heeft praatjes .
-dag mam ...tot gauw .
-Ja en vergeet die fotos niet!

Droste versus domino

Kent u haar nog , de Droste zuster op het blik?

Bij mij roept ze een gevoel van weemoed op , de lucht van mijn jeugd , de warme chocolademelk bij de avondbroodmaaltijd.
Lekker een broodje pindakaas , dunken of soppen in de beker warme choc, yummie!
Het is gebaseerd op een Escher en heel typisch Hollands voor mijn gevoel.

Heimwee , nostalgie , fijne dingen daar associeer ik het mee.
Het andere uiterste is het domino idee , je weet wel ook weer iets typisch Hollands , ieder jaar trekken we er heel veel bouwers en kijkers mee.

Dit jaar ging het voor de eerste keer echt goed mis en werd het target niet gehaald.
Zijn de Hollanders nog steede de beste dominobouwers?

De associaties met de stenen is een stuk minder positief , want de dominostenen doen me denken aan iets dat kapot is , weggevaagd , schloss........
Het gevoel van welbehagen versus het gevoel van onbehagen.
Beide symbolen voor vergankelijkheid.

Niets is blijvend , niets is blijvend
Alles hoe schoon ook zal eenmaal vergaan

( Ja , ja , de christelijke opvoeding , daar kan je niet omheen )

Maar waarom is loslaten soms zo moeilijk en wens je bij sommige gebeurtenissen dat je de tijd terug zou kunnen draaien??

Mijmeringen

Heel vroeg , voor ik ga werken schrijf ik de blogs.
Het huis is stil , de radio aan en ik overdenk waar het onderwerp zal zijn.
Vandaag weet ik het echt niet , geen flauw idee waar mijn gedachten me heen zullen brengen.

De kersttijd is nu voor de meeste mensen begonnen , want die rooie is het land uit.
Hoewel ik het me voorgenomen had ben ik nog steeds niet begonnen met versieren.
Wie weet komt het er vanmiddag van , vooral als het busje me bijtijds afzet zou het er weleens van kunnen komen want mijn vingers jeuken wel.
De banken verplaatsen , wat extra lichtjes op tafel , ik heb er zin in.
Natuurlijk komt het ook omdat het nu zo vroeg donker wordt , de drang om dan gezellig lichtjes aan te doen wordt dan veel groter.

Als je door onze wijk heen wandelt ruik je ook de openhaarden , dat zijn de dingen die ik mis nu ik niet meer fiets en ook de ijle lucht als het licht gevroren heeft.
Ben nog steeds in de wachtstand voor de scoot , onderhand kunnen de maanden me niet snel genoeg voorbij gaan.

Heeft u al goede voornemens voor het volgende jaar??

Sinterklaas

Het is geen geheim dat ik totaal niets met die man heb.

Aan mij gaat het gelukkig helemaal voorbij , zeker sinds de dochter niet meer op de basisschool zat.
Die basisschool , had dit jaar een leuk project waar ik met genoegen naar gekeken heb , want ik ben dol op tradities.
Juf Sandra is met haar groep 3 gaan zingen als pietenkoor voor de senioren in het huis bij ons in de wijk.
Het heeft schitterende plaatjes opgeleverd waar ik hier van een paar neerzet.

Verzamelen in de klas

In de rij voor de school

In de hal voor het zingen

Vol verwachting

Heeft iedereen een plekkie.

Actie

Dag dag , tot een volgende keer.

Schitterend initiatief en ik weet niet wie er meer genoten heeft , het koor of de toehoorders.
Gezellige Sinterklaas allemaal!

Onrust

Vandaag gaat mijn moeder onder het mes.

Niets bijzonders zo een operatie , een liesbreuk.
Maar mijn moeder is 86 jaar en niet in de beste gezondheid , ze heeft wel aldoor pijn dus is het een afweging tussen twee kwaden.
Enfin , het wordt een lange dag en afwachten totdat we horen vanuit Su dat alles naar wens verlopen is.

Radio

Weet je dat er steeds minder mensen een radio in huis hebben?

Heleboel mensen luisteren alleen naar de radio als ze in de auto zitten.
Dat is totaal ondenkbaar voor mij.

Ik val zelden in slaap zonder radiogeluid en vind niets prettiger snachts dan een flard muziek of nieuws te horen als ik even wakker ben.
Radio 2 is mijn favoriete zender en het leukste tegen deze tijd van het jaar is natuurlijk de verkiezing van de top 2000 en ik kan me al heel erg verheugen naar de start van de uitzending op 26 december.
Helaas moet ik dit jaar werken op 27 en 28 december maar mijn mobieltje heeft een radio dus wie weet pik ik af en toe een graantje mee.
Ieder jaar weer zijn er de speculaties of Bohemian Rapsodie of Avonden nou op de eerste plaats zal staan maar het kan me niet zo heel veel schelen , beiden vind ik prima maar ik kan me suf lachen als Avonden het weer eens wint.
Mijn echte top 10 zou wel met totaal andere muziek gevuld zijn dat is zeker.
Al jaren stem ik mee , niet dat mijn favorieten hoog in de lijst staan , het gaat me om het plezier dat radio luisteren me schenkt.

Jongeren luisteren nog iets meer naar de speciale muziekzenders of Fun-X maar het schijnt echt dat de middengroep nauwelijks meer luisterd.
Ik vind echt dat je op de radio veel sneller de nieuwste muziek hoort , vooral met bevlogen persentators en mijn liefde voor de Nederlandse kwaliteits muziek komt helemaal aan zijn trekken .

Al die mensen die niet naar de radio luisteren missen volgens mij dat genoegen compleet.
Het valt me wel op dat ik een echte zender voorkeur heb en niet meer als vroeger naar allerlei zenders luister , behalve op mijn mobieltje , daar slinger ik me door radioland , wat ook mooie ontdekkingen oplevert.

Zo hoorde ik pas een uitvoering van de Winterreise van Schubert , uitgevoerd door saxofoon & piano en de sax deed heel apart en wonderschoon de zangpartij.
Ik heb geijk muziek van die saxfonist aangeschaft.
Heel veelzijdig is hij , van Jazz naar klassiek en Oosters...
Yuri Honing , echt geweldige muziek!

Dezerdagen zing ik weer uit volle borst mee met de Dolly Dots als ik ze hoor :
RADIO!!!

PIJN

Het is weer zover , ik moet maar het toegeven
De kou , de wind , de tijd van het jaar , mijn lijf gaat het begeven

Oke oke , lijf is een ruim begrip , het zijn dus mijn gewrichten
Geheel in stijl van de tijd van het jaar, sla ik maar aan het dichten.

Het heeft nog geen effect op mijn humeur en dat moet ook zo blijven
En bloggen zal me helpen , frustraties van mij af schrijven.
Ik weet donders-goed de remedie , maar ik zit niet bepaald te springen
Steeds pillen in mijn mond te doen , als ware het lekkere dingen.
Ze doen hun werk dat is zeker waar en zelfs een beetje meer
Mijn darmen zijn dan niet zo blij die gaan dan flink te keer.
Zegt mijn vriendin vermanend , spring dan ook niet van de kast
Dat moet niet meer op jou leeftijd met die krakkemikkige bast!

Dus gaat dit mens maar braaf en oprecht ingetogen
Twee weken aan de naproxen , het is echt niet gelogen.
Dus dochterlief , je kunt tevreden zijn
Als deze kuur dan over is heeft moeders minder pijn!

Inspiratie

Ik heb mezelf echt wel wat op de hals gehaald met het dagelijkse bloggen.
Toegegeven de blogmomenten hebben hun charme , soms weet ik al dagen van te voren waarover ik weer schrijven zal.
Maar er zijn ook van die dagen dat ik loop te dubben , wikken & wegen tot per slot van rekening iets onverwachts uit mijn vinger rolt.

Het schrijven op zich gaat me als altijd goed af maar de stukken die ik schrijf zijn over het algemeen korter vooral vanwege het feit dat het overvoeren van lezers met mijn onzin niet charmant lijkt.
Sinds ik een teller op het blog heb , kijk ik wel met stijgende verbazing want het ding loopt met een snelheid op die me enorm verbaast.
Wie zijn toch al die al dan niet trouwe lezers?
Ik weet dat Molly , Fleur en oma Anneke dagelijks lezen en ook Sisa aan de overkant van de plas.

Maar dat er echt mensen zijn die lezen wat ik het www opstuur en klaarblijkelijk terug komen ...das magie.
Linken naar andere websites genereert lezers en ook ervaren bloggers kunnen je blog ontdekken door je reacties op andere blogs.
Zo heb ook ik anderen ontdekt en zijn er aardig wat blogs mijn favorieten binnen geslopen.

Sommigen heb ik ook geadopteerd op mijn eigen blog maar geloof me dat zijn nog niet eens een kwart van de blogs die ik zelf dagelijks lees.
Wat maakt bloggen en bloglezen nou zo leuk?
De herkenning , de verscheidenheid , de kennisoverdracht , de kijk in andermanskeuken , de vormgeving , de diversiteit ....all of the above?
Geen idee , feit is dat het een bron van vermaak is en als ik niet even langs al mijn favoriete schrijvers heen ben gegaan dan voelt het alsof er een gaatje in mijn dag zit . Ik zwerf vanachter mijn pjoetertje de hele wereld rond van Su naar Japan , USA naar Madeira van mijn geboorterots naar Canada en dat allemaal met een muisklik.
Bloggen is dus ook verslavend.

Ik kom steeds meer tot de ontdekking dat ik een mensenmens ben en toch ik kan ook enorm genieten van het op mijn gemakkie in mijn eentje loeren bij de buren , nadenken over de dilemmas , de avonturen en de gedachtenspinsels die ik tegen kom.
Ik verbaas me soms over het intellect dat ten toon gespreid wordt en hoe anderen op een simpele manier hun visie op het leven verwoorden.
En net stormde de dochter boos de deur uit op weg naar het werk , ze was iets kwijt en deze keer wist moeders niet waar het lag.

Life can be so simple and nice.

Fijne dag , lezers alom!

Licht

De wereld bezien door de ogen van mijn dochter
Is een totaal andere dan de mijne
Ik vind het heel speciaal ernaar te kijken
Deze serie noem ik spelen met licht




Licht , het maakt de sfeer in deze tijd van het jaar.

Boys & toys part 2

Ik kon het niet laten ;-)

Zo begint het ongeveer , de fascinatie voor het speeltuig...

Niets is leuker dan door je grote neef ingewijd te worden in de wondere wereld van de grote kerels!

Bah bah bah weet je zeker dat ik het niet meenemen mag?
Het was nou net zo leuk , wacht maar later als ik groot ben dan koop ik heleboel om mee te spelen hoor.

Feestvieren..

....en taarten , ze horen bij elkaar.
Gisteren drong het tot me door dat we in de laatste tijd in de familie wel heel wat taarten voorbij hebben zien komen.
Hier volgt een selectie.

Gio werd 7.

Andrea & the boys .

De spidermantaart voor Sjaak , 2 jaar.



Matthew 1 jaar.

En dan gisteren voor Ruby .
Sommige van de taarten heb ik niet geproefd vanwege de afstand , ik kan wel vermelden dat die van Ruby ontzettend lekker was!