Oogst

De mappen van Ruud leveren aardig wat op voor mijn log.

Zonnetje gaat van ons scheiden

Lichtspel in de wolken

Warm rode gloed

De eerste lichtjes

Tot slot de maan van achter het raam.

Moi boi

Ik ben gek op kinderen.
Ik vind ze boeiend , leuk , heel verfrissend en vaak lief.
Maar af en toe kom je een heel bijzondere tegen.

Jerino is mijn neefje , de zoon van mijn schoonzus en echt zo cute!

Spontaan , vol vertrouwen gaat hij door de wereld heen , genietend van alles.

Hij is muzikaal , onderhoudend en bovenal een grote knuffel.
Met een stralende lach!

Schelpenpad

We hebben de luxe van een overdekt pad van de garage naar onze flat.

Zelf noemen we dat het schelpenpad omdat de overkapping aan enorme schelpen doet denken , helaas zijn onze bezoekers niet altijd zo poetisch.
Tegenwoordig beschrijven we ze dan maar als bogen over het pad en toch....kan men ze regelmatig niet vinden.
In elk geval is de beplanting naast het pad op dit moment in herfsttooi en deze fotos horen bij de serie om en rond het huis.

De straat waar we wonen is van bijzondere kwaliteit!

De appel van mijn oog ;-)

Zoals ik al schreef....in de mappen vind ik van alles.



Diamonds are forever!

Soms...

Ben ik te laks met dingen die ik me voorneem.
Onze woonwijk heeft een website met een magazine.
Voor deze maand was het thema : bomen in de wijk.
Ruud zei dat ik best wat fotos mocht insturen.

En vervolgens stelde ik het steeds uit en toen was het opeens 1 november.
Tussen de inzendingen zitten hele mooie fotos ,maar helaas geen enkele van Ruud.
Mea culpa.
Enfin ...ik publiceer ze dan maar hier ...komen ze toch goed van pas!

Ik vind ze namelijk heel erg mooi.

We mogen echt niet klagen over het uitzicht en het groen rondom ons huis.

Fotos van Rudy uit de serie , de straat waarin ik woon.

Dit ben ik

Dit is een serie fotos gemaakt door Ruud.
De opdracht is portret van een geliefde dat iets over de persoon zegt.
De fotos die ik hier neer zet zijn niet haar keus, het zijn die ik het leukste vind.






Isn`t she lovely , hahahaha ;-)

Windchimes

Tingeltangels , ik verzamel al heel lang deze muzikale herriemakers.

Ik word daarbij flink geholpen door iedereen die weet dat ik er echt dol op ben.
Mijn buren moeten in de herfst weleens horendol worden , maar ik heb ik al die jaren maar een keer een klacht gehad en sindsdien hangen aan de voorkant van het balcon bamboe-chimes , die klepperen alleen maar.

Ik heb ze in vele vormen & maten overal in de woonkamer en op het balcon hangen , uit alle windstreken worden ze voor me aangesleept.

Vlinders , dolfijnen , varkentjes , huisjes , vissen , ik heb er zelfs eentje met een oerhollandse koe.

Vanwege het reizen door de kamer heb ik ze op de foto gezet , dat moet ik op het balcon ook een keer doen.

In huis hoor ik ze eigenlijk zomers het meest , als op warme dagen de ramen tegen elkaar openstaan , dan maken vooral die op de eerste foto een duidelijk geluid.

Deze hebben de meiden net uit Bali voor mee genomen , handgemaakt en het is tevens een vogelhuisje aan de slinger hangt een kleine koala.

Maar ook in de winter hebben ze hun nut , als de verwarming aanstaat gaan ze heel zachtjes klingelen en zo hoor ik dan vanuit mijn bed of de kachel nog aanstaat.

Nu bij het plaatsen van de fotos zag ik nog een bonus ..ik heb een heel mooie herfstochtend vastgelegd!

Stilleven

In de fotomappen van Ruud vind ik van alles.

Deze vind ik zo mooi omdat hier echt het accent op de details valt en krijg een grote lach op mijn gezicht als ik aan het verhaal van de octupus denk.
Ruud heeft toen ze een keer met paps in Duitsland was 2 blauwe glazen beesten gekocht , de octupus en een krokodil en ik mocht kiezen ....maar ik zal nooit de teleurstelling op het smoeltje vergeten toen ik de octopus koos , ze was er zo van vertuigd dat ik de krokodil zou kiezen !
De draken heb ik van Cindy gekregen en die zijn ook heel prachtig een tweeling nog half in het ei.
Maf toch , dat bijna elk object zijn eigen verhaal heeft.
Het bolletje met de gouden versiering is een waxinelichtjes houder , die heb ik wel zelf gekocht en het past prima in dit klein stilleven.

Hela bloempje

Ik kan met trots vertellen dat ik weet hoe de bloemen heten.

Eerlijk geploegd met ander mans kalf na hele boel zoekwerk op het net ..bedacht ik me dat ik de Hortus Botanicus de fotos kon voorleggen.
En ....dit is het antwoord!

De prachtige foto’s door Uw broer gemaakt en vervolgens door U naar ons toegestuurd  tonen de bloemen van Couroupita guianensis (latijn) ook wel genoemd; boskalebas, kanonskogelbloom of boesi-mami.

Een mooie beschrijving staat in de surinaamse wandelflora (1976) met de mooie titel ;  fa joe kan tak mi no moi.

Het is een grote bladverliezende boom uit het tropisch regenwoud en het ritsbos. De bomen bezitten dikke, horizontale takken, met ongeveer 20 cm lange bladen, dicht bijeen aan het einde van de takjes. De geurende bloemen, die een doorsnede van bijna 10 cm hebben, groeien in hangende trossen uit stam en dikke takken. De 6 kroonbladen zijn van buiten roze of geel, van binnen donkerrood. De talrijke korte meeldraden staan in een brede kring om het vruchtbeginsel meer of minder verborgen onder een kap van vergroeide, onvolledige, zeer lange meeldraden. De zogenaamde meeldraadkap is wit, paars aangelopen, met vele gele helmknoppen. De vruchten zijn kogelrond en hebben de grootte en kleur van oude roestige kanonskogels. Daaraan dankt de boom ook zijn engelse naam: canonball tree. Deze vrucht, die openspringt doordat de bovenste helft er als een deksel afgaat, bevat grote zaden in een witte gelei.

Met vriendelijke groet,
Tom Buys,
Hortus Botanicus Amsterdam.


Fa yu kan tak mi no moi / Hoe kun je zeggen dat ik niet mooi ben
Na tu bromki meki mi / Want ik ben door twee bloemen gecreeerd
Rozenknop na mi mama / De rozenknop is mijn moeder
Stanfaste na mi papa / De stanfaste is mijn vader
(Stanfaste =GOMPHRENA GLOBOSA/BACHELOR'S BUTTON.)

En zo kwamen van de bloemen op een kinderliedje en nog een mooie SU bloem!

Kieken

Getver , alweer aan het spoken , ik lag al een uur te woelen , tijd voor een blog .

Soms duurt het even voordat ik weet waarover ik zal schrijven ,nu niet.
Bij het doorbladeren van de fotomappen waren ze me opgevallen.
Plaatjes van dochterlief van zichzelf achter de camera , onderhand is het een hele serie geworden dus leuk om er eens iets mee te doen.
Ongetwijfeld zal ze brullen dat ze niet geschikt zijn voor publicatie , maar ze geven wel een mooi beeld van haar bevlogenheid.

Deze heeft ze op het balcon gemaakt van de weerspiegeling in de glazen afscheiding , heel apart.
Een week of twee geleden heeft ze van mij een serie portretten gemaakt en wat me toen opviel was het enthousiasme en plezier waarmee ze achter de camera staat en dat ze begint te stralen als ze door de lens ziet dat haar idee werkt.

Het kind heeft een passie!

Matthew

Hoera hoera , vandaag is hij jarig!

Hier kun je zien dat hij al flink geoefend heeft , uitbundig laat hij zijn hoera zien.
Ik moet altijd lachen als ik weer een nieuw stel fotos krijg , want wat een levenslust en ondeugd straalt meneertje uit.
Dat het een charmante hartenbreker wordt ...dat zit er wel in.
Lieve Matje , dat je een grote vent mag worden met een optimistische kijk op het leven en vooral dat je dromen bewaarheid zullen worden!

Wan suma ferjari tide!

Reis 6

Ik kan niet slapen dus ga ik maar bloggen ....huis heerlijk rustig , radio op 2 en genieten van de muziek.

Alweer die kast?
Ja inderdaad want er staat van alles in om over te schrijven.
Rechts boven op de kast staat mijn verzameling blauwe vazen en geloof het of niet , ik heb er geen een van zelf gekocht.
De meesten heb ik gekregen als ik verjaar , ook in september jongstleden en ik ben er erg verguld mee.
Op de plank daaronder staan op een paar boeken van Irving na , een deel van mijn kookboeken , ik heb er een fink aantal , het mooiste is dat ik echt niet koken kan van een recept , op de een of andere manier maak ik altijd mijn eigen versie , het is gewoon een afwijking.
Helemaal beneden staat mijn kookenseklopie , die gebruik ik regelmatig , om inspiratie op te doen .
Op de derde plank liggen en staan de videobanden , de meesten zijn nog de Disney banden, kinderfilms en banden van de dochter bij de oppas , dit is de plank van dochterlief .
De plank daaronder bevat mijn cd collectie , ik heb er niet zo heel erg veel maar de muziek die er staat is me dierbaar .....dat witte kastje dat er scheef uithangt hoort bij de aansluiting op het www , we moeten nog steeds zo een nippeltje halen zodat ie weer fatsoenlijk op de plank kan staan.
In het middengedeelte van de kast staat de geluidsinstallatie die ik kreeg van een vriendin van Ruud bij haar kortstondige verhuizing naar de Antillen , nog steeds een heel leuk cadeau.
Daaronder in het midden staat mijn grote boedha , heel tevreden de woonkamer in te kijken , mooi is ie he!
Daarvoor heeft dochterlief alle randapparatuur voor tv vermaak opgestapeld , ook daar moet er nog een extra snoertje gekocht worden om het spul naast elkaar te monteren , u merkt het , dat soort dingen heeft geen prioriteit bij ons , zolang het werkt zijn we al content.

Toch wel grappig om zo naar de kast te loeren...ik heb gelijk wel het een en ander op het boodschappenlijstje genoteerd.

Reis 5

Of moet ik het reisdag 6 noemen ?
De billen hangen namelijk ook in de kamer.



Voor vandaag heb ik mijn oog op het grootste object in de kamer laten vallen , de boekenkast.
Toen we hier in dit huis kwamen wonen , hadden we zoveel boeken dat de kast van wand tot wand liep met een toog boven de deur en er stonden vrijwel geen boeken van mij in , behalve de echte literatuur want er was simpelweg geen plaats voor.
In elke slaapkamer hadden we toen ook nog iedere een enorme kast vol boeken , ook in die van het kind.
Ondertussen is die door de verhuizing van exgenoot aanmerkelijk geslonken en staat er nu ook wat prullaria ;-) in , maar eerlijk is eerlijk ook omdat ik niet meer bij de bovenste planken kan komen waardoor er heleboel boeken naar andere plekken in het huis verplaatst zijn , met name de boeken die dochterlief en ik steeds herlezen.
De televisie heeft er ook een plekje en zoals duidelijk te zien is , hebben we een oud beestje , zo belangrijk vinden we de kijkkast ook weer niet.
Eigenlijk kijk ik het meest naar de televisie via de pc.

Maar ooit , wil ik weer een kast van wand tot wand ...alle boeken op een plek!

Billen

Borst , billen en buik

Daar heeft een dikke vrouw meer dan genoeg van.
Sommige mannen worden daar extra door aangetrokken ,gelukkig maar zeg ik als rechtgeaarde dikkerd.
Staat er daarom hier hands off?
Ik heb geen idee , maar ik weet wel dat ik gelijk weg was van dit schilderij toen ik het voor het eerst zag en dat was net zoals u nu , op een foto.
Wat het volgens mij zo aantrekkelijk maakt is het zichtbare plezier dat eraf spat , het enthousiasme en de vrolijkheid.
De billen op dit schilderij zijn fraai in beeld en het voornaamste onderdeel van deze dame en ze laat ze dan ook heel uitdagend zien .
Ze heeft nou eenmaal dikke billen maar ze is er trots op.
De eerlijkheid gebied mij te zeggen dat ik dat niet heb , maar dat ik het wel bewonder in elke dikke vrouw die dat wel kan.
Ik heb meer met mijn buik , hoe onhandig die soms ook moge zijn .
Deze afbeelding is heel lang mijn handtekening geweest op het www en ik ben nog steeds heel erg verguld dat ik het cadeau kreeg van de schilder.

Reis 4

Een kleine zijstap verder mijn kamer in

Dit is het zenuwcentrum van mijn blog ..het toetsenbord waarop ik al mijn berichten rammel , eentje waarop ik onder alle omstandigheden op kan werken.
Door de reuma heb ik vaak moeite op een gewoon toetsenbord te typen en deze is ideaal , de toetsen staan verder uit elkaar en daardoor kan ik het ook goed gebruiken als mijn vingers opgezwollen zijn.
Het voordeel is ook dat de aanslag op dit bord heel licht is dus veel minder pijnlijk.
Rond mijn pc is het een rommeltje , en hoe ik mijn best ook doe , dat blijft het alle systemen ten spijt ...maar het is gewoon handig om al die troepjes bij de hand te hebben en de hulp mag ook beslist er niet schoonmaken , dat doe ik zelf wel en dan schift ik gelijk wat verder mag naar de mappen of vuilnisbak.
Er staat nu ook al een poos een trouwkaart , oja ik moet ook nog iets doen voor de bruiloft!
Tuurlijk kan ik ook niet zonder de foto ..niets is grappiger om daar naar te kijken als ik geen inspiratie hebt ...op de een of andere manier weet ik gelijk weer hoe ik verder moet.

Zo , dat was het weer voor nu , wie weet wat ik nog meer bedenk!

Reis 3

Duf ben ik vandaag , maar bloggen zal ik !

Vanuit de woonkamer een doorkijk naar mijn domein.

Daar staat het kastje dat zo wonderwel bij mijn bed past en dat ik ergens op zolder vond in mijn allereerste woning in Mokum , herkomst dus onbekend.
Het heeft al allerlei functies gehad maar sinds in mijn bed heb is het mijn zogenaamde nachtkastje.
Als je het deurtje opendoet weet je niet wat je ziet , het herbergt namelijk een schat aan boeken , voornamelijk mijn bedlectuur , ik kan namelijk geen oog dicht doen als ik niet tenminste een bladzijde gelezen heb.
Boven op het kastje staat nu een boekenrek dat ook al uitpuilt.
Sjips , ik bedenk me dat ik een oplossing moet zoeken voor het rek met de komende feestdagen want het is het plekkie van de kunstboom en ik heb geen andere goede plek ..


Oke , back to the drawing board ;-)!

Reis 2

Als ik naar deze foto kijk


...dan weet ik weer waarom we toen op dit huis zijn gevallen.

Ik weet nog dat we de flat binnenkwamen de kamers bekeken , o wat vielen die tegen... beiden veel te klein naar onze zin.
De badkamer , dat was oke , veel groter dan we gewend waren net als het toilet.
In de vorige woning hadden we namelijk iets wat de kinderen in de familie het vliegtuig toilet noemden.

Dus liepen we hoofdschuddend naar de woonkamer en op dat moment brak de zon door.
We waren acuut verkocht , zo een ontzettend lichte kamer en ruim genoeg al was het kleiner dan we op dat moment hadden.
Maar het zicht op de plas sloeg werkelijk alles.

De keuken , dat is een paleisje vergeleken met het kleine ding van toen en in gedachten zag ik al mijn keukengadgets op het aanrecht staan , even een plank onder het raam erbij en het was perfect.

De laatste kamer die achter de woonkamer maakte alles goed vooral door de "walk-in-closet"
Al met al leek de flat heel veel op die van onze vrienden maar ietsje kleiner en toch de lichtinval deed ons zwichten.

Niet te geloven he , ik woon hier al weer 14 jaar.

Reis............. door mijn kamer

In het kader van de dagelijkse blog heb ik dit bedacht.


Vaak kijk in de kamer rond en dan zie ik al mijn prulletjes en frutsels staan die ik met zorg koester.
Soms verplaatst ik ze , soms vervang ik dingen maar er staan overal van die dingen die me dierbaar zijn .
Daarom heb ik fotos van mijn woonkamer geschoten en schrijf ik aan de hand van het plaatje een stukkie.

Boven de bank hangen twee schilderijen van Jose.
De grote heeft is in opdracht gemaakt en de kleine kreeg ik van hem cadeau voor mijn verjaardag.
Jose heeft een heel aparte stijl , het is een combinatie van tekenen , aquarellen en spatwerk , en ik verveel na al die jaren echt niet van zijn werk en blijf er nieuwe dingen in ontdekken.
Jammer genoeg ben ik hem uit het oog verloren en weet ik niet eens of deze Mexicaanse kunstenaar nog in Nederland woont.
Naast de bank staat verscholen achter het kinderstoeltje een mooie moosepoef , de lievelingsplek van Droppie.
Boven het kastje dat ik onderhand al 20 jaar heb , hangt een spiegel die ik ooit met al mijn gespaarde dubbeltjes van een jaar gekocht heb.
Op het richeltje voor de kleine spiegel dartelen een stel engeltjes , gekregen van Madelon , een Sinterklaas geschenk , mijn eerste jaar dat ik in Amsterdam woonde ..ook al zo een 20 jaar geleden .
Op het kastje staan er een serie boedhas , daar over heb ik al eerder geschreven , ik vind ze nog steeds heel erg leuk en langzaam maar zeker zorgen de dochter en haar vriendinnen dat ik een heel mooie collectie krijg.
Al met al ben ik best teverden over dit hoekie en de knuffels op het randje van de bank , das een grappie , maar ik geloof dat ze er voorlopig nog even zullen liggen ;-)

Baas

Hier in huis wonen drie wijven .
Een ervan denkt dat ze helemaal boven aan de rangorde staat.

Ze is zeer zelfbewust , pikzwart en denkt dat iedereen die hier binnen komt haar rust zal verstoren en dat ze derhalve toestemming voor het betreden van het pand moeten hebben ...van haar wel te verstaan.

Ze is enorm dominant en hoe langer ze hier woont hoe meer reden ze schijnt te hebben om een hekel te hebben aan alles waar ze geen vat op heeft en met name kinderen en andere viervoeters terroriseert ze.Vanwege haar jachtinstict draagt ze een bel omdat anders geen vogel veilig voor haar is.

Ze heet Droppie is 16 of 18 jaar oud , we weten het niet precies en hoewel velen haar al jaren kennen heeft iedereen een heilig respect voor haar , want ze is enorm grillig en wanneer ze het in haar kop haalt slaat ze zonder de minste waarschuwing toe.

Respect heeft ze alleen voor mij hoewel ze probeert om me ook tot haar huishouding te delegeren , maar het meest houdt ze van dochterlief , maar ze vergist zich nimmer om te denken dat het haar slavin is , nee daar gaat ze bij slijmen als ze iets gedaan wil krijgen.

Als ze je niet mag , maakt ze dat kenbaar om op haar achterste benen te gaan staan een boksmatch met je te beginnen en sinds kort tolereert ze 1 vriendin van dochterlief , die staat ze toe om haar aan te raken als ze zin heeft om op haar schoot te gaan liggen.

Droppie de meest arrogante kat die ik ken , waar zelfs de grootste hond respect voor heeft omdat ze die anders gewoon bijt!