Palmentuin

Een tuin recht toe recht aan beplant met palmen in het midden van de stad , hoe verzin je het om daar een jaarlijkse kunsttentoonstelling te houden, opgehangen aan de palmen prijken dan de nieuwste werken van Parmaribo`s finest...
De oogst van een jaar lang schilderen , beeldhouwen of tekenen.

De tijd van het jaar moet ook zorgevuldig geplanned worden , je wilt toch niet meemaken dat er plostseling zo een overweldigende tropische regenbui losbreekt waarbij er dan zoveel regen valt dat alles binnen 2 minuten zeiknat is.
Verder moet er ook iets van bewaking zijn , de tuin heeft namelijk geen hekken of poorten en is minstens van drie kanten totaal vrij te benaderen en eenmaal dieper in de tuin ben je slecht zichtbaar van af de weg.

De tuin is al behoorlijk oud en is eigenlijk een klein parkje, ik geloof dat het ooit is aangelegd als wandeltuin voor de gouverneur,want het ligt recht achter het gouvernements paleis(!) zoals het pand vroeger betiteld werd.


De sfeer is er heel genoeglijk en relaxed , weer zo een happening waar tout le Paramaribo Culturel acte de presence geeft.
Menig Su schilder heeft zijn eerste expo buiten het CCS , waar toen de schilderschool van Nola Hatterman was, in de Palmentuin gehad, met succes.

Wat ik altijd jammer vind is dat je heel moeilijk werk van de minder bekende Su schilders op het net kunt vinden, maar er is genoeg aan zeer kleurrijk en boeiend werk te zien geweest in de loop der jaren in de Palmentuin.

Helaas is de tijd voor deze leuke tentoonstelling ook voorbij.
De Palmentuin schijnt savonds net zo onvelig te zijn als het Vondelpark, een huiveringwekkend idee op zo een kleine populatie.

Tegenwoordig is men uitgeweken naar Ons Erf en is er zelfs een kindertentoonstelling waar de kinderen met succes hun eigen werken verkopen.
Dat idee bevalt me wel ...wie weet hoeveel plezier we in onze lessen gehad zouden hebben als er een expo tegenover had gestaan.


Een prima stimulans!

Digidingetje

Ik mis mijn digidingetje ,met een hartstocht die me verbaasd en meer dan ik voor mogelijk gehouden had...

Zo fanantiek fotografeerde ik allang niet meer en er waren weken dat ik nauwelijks een plaatje schoot maar juist nu , kriebelt het me constant in de vingers.
Het vervelende is dat is dat ik op dit moment echt de poen niet missen kan voor een andere en dat ik er een te leen heb gevraagd ,maar dat het nog niet gelukt is het ding hierheen te krijgen en ik het heel moeilijk vind om dat nogeens te vragen...soit dan maar zonder.

Heb beinvloed ook het schrijven van mijn weblog omdat ik daar heel veel fotos speciaal voor maakte , van dingen in huis , ter illustratie van mijn schijfsels en omdat het beter uitkwam om mijn geneuzel persoonlijker te kleuren.
Hoe vaak ik nu al opgestaan ben om dat ding te pakken in de laatste maand om steeds maar weer teleurgesteld neer te zinken...oneeee het digidintje heeft voeten gekregen.

De wrevel die me dan weer bekruipt is niet te beschrijven , vooral omdat de vrienden van de onverlaat hun schouders ophalen , tjsa vervelend he en voor hun is de kous af , VOOR MIJ NIET ,wil ik ze iedere keer toebrullen.....maar goed dan miep ik en miepen is not done ;-(!


Ik geloof dan maar dat ik een lot moet kopen , een andere manier om zo een fraai stuk binnen afzienbare tijd te verkrijgen zie ik niet , deze had ik ook al aangeschaft van een meevallertje voor bewezen diensten en de tijden zijn niet meer van dien aard dat mijn werkgever zo een geste nog maken zal.
Duur zijn ze op dit moment helemaal niet , voor 200 euri heb je al een toestel met meer mogelijkheden en franjes dan ik bezat...maar ja , dan moet je dat bedrag wel hebben!

Ik mis mijn digidingetje en als ik in voodoo geloofde , dan weet ik wel zeker wat ik de dief heden ten dage toe gezonden zou hebben...en believe me , dat was echt niet lots of love geweest.....gna gna verre van dat!

OBEAH!!!!!!!!!!!

Fotobewerken

Het is eigenlijk verbazingwekkend wat je met een simpel programma en wat enthousiasme voor elkaar kunt krijgen.

Zelf doe ik er niet veel bijzonders mee ,maar als ik zie wat anderen voor elkaar kriigen besef ik terdege dat het een kunstvorm geworden is die lang niet door iederen op waarde geschat wordt en dat het heel inspirerend is om te zien hoe anderen hun fotos bewerken en wat voor technieken ze gebruiken.
Zelfs al gebruiken ze precies hetzelfde programma en dezelfde foto als uitgangspunt , zelfs dan ontstaan er totaal andere plaatjes , dat heb ik in de fotogallery wel geleerd.

Trudette bijvoorbeeld maakt de meest feeerieke voorstellingen met prachtige kleuren; Angelique de schitterendste collages die ik ken en Maarten weet gedicht en beeld nauw bij elkaar te laten aansluiten, het gedicht is van Renee.
Analyze bijvoorbeeld maakt heel boeiende sfeerbeelden , zo echt dat je zo naar binnen wilt stappen.


Hun manier is veel proffesioneler dan de mijne , voor mij heeft fotobewerken nog steeds een element van spel , als ik zin heb dan haal ik wat plaatjes door het proggie heen en ik amuseer me totdat ik een plaatje hebt wat me wel bevalt.


Na een poos zie ik heus wel dat ook ik een eigen stijl ontwikkeld heb , mijn voorkeur gaat naar het naar voren halen van details in de fotos en benadrukken van het lijnenpatroon ...ze worden soft alsof ze pentekeningen zijn die met en dik zacht potlood zijn ingekleurd.
Voor mij werkt het en daardoor heb ik nog steeds er veel lol in , ik doe het niet vaak maar soms begint het te kriebelen en dan onstaan er plaatjes zoals deze hier....

Herinneringen aan leuke tijden!



Met dank aan de genoemden voor het lenen van hun kunstproducten.

SARAH zien

Deze week was het zover....ik heb Sarah gezien!

Mijn verjaardagen zijn meestal een mengeling van oude en nieuwe vrienden met daarbij wat familie ,maar eigenlijk weet ik nooit hoeveel mensen er komen want ik nodig niet echt iemand uit en wie het weet is gewoon welkom.
Ik heb dat in de maanden hier aan voorafgaand weer eens laten vallen want dit jaar was dan wel een bijzonder jaar ,maar ik was niet van plan de traditionele PARTY te geven .
Voor mij dit jaar net als altijd in mijn huis , alles en iedereen was welkom.

De planning was wat moeizamer dan anders omdat ik net ervoor 2 dagen moest werken ,maar mijn nichtje zou de catering doen en geloof me , ze heeft keihard gewerkt met de hulp van mijn dochter en een stel van haar vrienden , het beeld van de grote lummels aan het deegballetjes draaiend diep in de nacht voor de koekjes is onbetaalbaar , wat heb ik mijn digidingtje gemist!
Er is gebakken , gebraden , gebrouwen en gestoofd en het resultaat was fantastisch.

En toen mochten de gasten komen ..tuuuuuuuuurlijk liepen we achter op schema dus mijn eerste vriendin heeft nog dapper meegeholpen met de laatste voorbereidingen rond de huiskamer .
Ik heb eigenlijk geloof ik zelden zo een mooi feest zelf gehad.
Ben zo enorm verwend met toepasselijke en hartverwarmende geschenken , o wat weten mijn vrienden me goed in te schatten...
Als klap op de vuurpijl kreeg ik een grote fertiliteits boedha....ja die ik in mijn eerder log beschreef...u snapt , ik hield het niet droog.
Dit is een heel heel speciaal cadeau en ik was sprakeloos.

Ik heb Sarah gezien en echt geloof me , ik voel me de gelukkigste mens op aarde ...
Het was schitterend me omringd te weten door de mensen die mijn wereld zo vol warmte maken, ze waren er niet allemaal ,sommigen moesten verstek laten gaan door overmacht.
Dochter, nichtie , broer ze waren er ,mijn nestgeur was om me heen!

Maar de mensen die niet in Internet vriendschappen geloven.....jullie hebben ongelijk ...
IK heb er een stel schitterende vrienden door!

Thanks all!

Feest!

Het lang verwachtte feest van mijn vriendin waar ik mee bezig was is voorbij.

Het is gevierd en gedaan en het was een feest dat stond als een huis.
Zelfs het weer deed mee , het was zeer behaaglijk warm , stralende blauwe hemel, vrolijke mensen en gezelligheid alom.

Behalve het thema....een Eindvandezomer feest ,hadden de dochters van mijn vriendin verzonnen om de familiestamboom op papier te zetten , een gouden kans omdat er zoveel familie langs kwam ,om iedereen zelf zijn plek in te laten vullen.
Het gehele feest door stonden er mensen aan de tafel om gegevens bij te schrijven , over te schrijven en zelfs fotos van te maken....
Anderen hadden allerlei familiefotos meegenomen en omdat een kopieerapparaat bij de hand was werden er aardig wat copietjes gedraaid.

Wat heb ik mijn digidingetje gemist , mijn oog langs de kant en handy friend...
Dit keer ben ik dus voor plaatjes op het net aangewezen....en dat is vreemd , meestal is het een combinatie.

Feest , het was een heel mooi voorbeeld van een zeer geslaagde familie reunie met allerlei vrienden die ook al heel lang tot de vriendenkring behoren.
Een happening van oude verhalen , nieuwe roddels ;-) , het bewonderen van de volgende generaties en het uitwisselen van nieuwtjes.

Ze mogen met trots terugkijken op een zeer geslaagde dag!
(wij hebben gisteravond laat de nabespreking al gedaan)

Welkom

Morgen komt ze thuis.....

15 Dagen is ze dan weggeweest en voor het eerst heb ik haar echt gemist tijdens een vakantie die ze niet met mij doorbracht.

De eerste keer dat het gebeurde werd ze 5 en was ze met paps en diens vriendin op vakantie ....best wel moeilijk want het was haar verjaardag en het ergste ze werd voor het eerst echt heel erg ziek tijdens die reis en het tweetal wist er geen raad mee ,dus belden ze midden in de nacht om raad...ffffff wat waren tropenuren!

De tweede keer was ze langer en verder weg , naar de familie aan de andere kant van de plas en haar terugkeer ging gigantisch mis....de datum was een paar keer heen en weer geschoven met als gevolg dat ze helemaal alleen in haar eentje op Schiphol stond....om een heel lang verhaal kort te maken , ik zal de paniek niet beschrijven die we doorstonden toen dat tot pa en mij doordrong ....
Herenigd met pa was het eerste wat ze droogjes zei ....dat ze nog genoeg geld bij zich had voor een taxi naar huis ...echt wel hoor pap....
10 was ze toen ...de tweede verjaardag die ze ver van huis vierde , wel omringd door heel veel familie!


Deze keer is de reis een verjaardags kado ...en heeft ze met volle teugen genoten.
Morgen tegen een uur of 5 zal ze zeker weer gewoon op de bank zitten.

Mag het deze keer eens zonder extra avonturen gaan??

Zondag

Ik word wakker met de lome stem van Michael Buble in mijn oren ...op de wekkeradio is radio 2 aan de Sandwich begonnen.

Ik rek me heerlijk uit en draai me om , kijk naar de zonnestralen die door mijn kamer spelen.
Zondag , muziek aan en ik lig in bed te luisteren....


Opeens ben ik weer een jaar of 10 en ik lig thuis in mijn bed , net wakker en in het bed ,boven me ,voel ik mijn broer geirriteerd bewegen ...
In het bed aan de andere kant van de kamer draait mijn zus mijn richting uit en grijnst en als uit een mond beginnen we mee te dreinen met de muziek die we horen.....

Over dat stille klooster , waar boer Jansen met zijn paard en een gebroken poot raad gaat vragen.
Mijn moeders zondagochtend ritueel bestaat uit platen draaien , helemaal niet erg , het heeft wel wat , gewekt worden met muziek,soms zingt ze mee en lang niet onverdienstelijk ,maar als ze aan haar selectie Jordanese Cultuur begint , dan kan je haar kroost wegdragen ....voor ons geen Johnny, Willy , tante Leen of Zangers zonder Naam!!

Vandaar onze dichterlijke vrijheid ....wijs geworden zet moeders een ander plaatje op....
Chopin`s Unvolendete........heeeeerlijk een soezelend liggen we braaf af en toe en stukkie mee-neurieend wakker te worden,nee met klassieke muziek had ze ons niet!


Zondagochtend , wakker worden door de radio die al de hele avond aanstaat.....
Misschien wel omdat ik niets prettiger vind om af en toe een stukkie muziek te horen als ik even tegen bewustzijn aan surf.......
Michael Buble , de Beach Boys, Mary J Blidge ..het is me om het even ...maar aub ...geen tante Leen!

BALEN

Ik heb er daverend de pest in ...mijn digitale camera is zoek......

Het was de laatste dagen voor het vertrek van de oogappel een komen en gaan van allerlei vrienden enzo , dus ik weet niet wat ik ervan denken moet...

Woensdagavond heb ik er nog fotos meegemaakt van de vriendin in vol Carnavalsornaat...donderdag was mijn vriendin hier met haar kids , dus ook die op de plaat vastgelegd en ergens op donderdag me gerealiseerd dat het op een ongewone plek lag...

Zondagavond wilde ik de laatste fotos downloaden en toen kon ik het nergens vinden....
Behalve de pest erin hebben ,bevalt het gevoel me niet dat iemand het meegenomen kan hebben...oooooo wat haat ik dat onvrije idee......maar aangezien hier de laatste tijd al 4 maal een mobiele telefoon voetjes heeft gekregen op verschillende tijdstippen en lang niet altijd de onze.....maakt het me wel een stuk wantrouwiger en vooral minder gastvrij ..en dat vind ik nog het ergste....

Ik had nog even de zoete hoop dat de oogappel het meegenomen had en vergeten was met het te vertellen ,maar ik vrees onderhand het ergste......ze heeft het niet meegenomen namelijk..

Heeft iemand hem langs zien komen? Het was een Kodak in een zwart met rood hoesje , 4 stel oplaadbare batterijen en 2 losse fotocards......??Voorlopig blijft mijn log dus verschoond van maffe plaatjes zoals deze....


Damn het was me zeer dierbaar en gekocht van mijn bonus!

Rust ..in mijn eentje

Het is nu dan al een dag of drie dat de oogappel verdween en behoudens de dagelijkse smsjes over het mooie weer en de stand der verbranding hoor ik niet veel en dat is goed.


Voor mezelf is dit een oase aan rust , ik hoef echt niets , ik mag alles en vooral koken wat ik zelf lust....en dat is grappig ...ik heb totaal geen zin in koken en tot nu toe heb ik elke avond brood met gezonde groene sla en dergelijke gegeten en ik vul mijn dagen met heel veel lezen , uitgebreid douchen , achter de pc hangen en de televisiegids spellen om te ontdekken dat ik voor het ding heeeerlijk heb geslapen.

Het is wel erg gezapig en ik kom tot niets.....
Maar er weegt geen bezoek van deze of gene en geen acties buitenshuis tegenop.
Het enige wat in mijn wensenboek staat is wat warmer weer en naar het schijnt wordt ik deze week op mijn wenken bediend.

De enige die er last van heeft is de kat.
Die loopt maar nerveus rondjes om me heen en probeert aldoor op schoot te kruipen en daar heb ik zelfs geen zin in...
Jammer dan!

Vakantie

Hoeeraaaaaaaaaaa het kind is vandaag eindelijk vertrokken ...

Al anderhalve week zijn kind en een vriendin op zoek naar een Last Minute reisje, voor 3 personen , 2 oudere pubers en 1 kleintje van 5 jaar.
Voor mijn dochter is het haar verjaardagskado van de ouders van de vriendin , best wel een groot kado ,maar zo werkt het nu eenmaal...


De meiden zijn druk op zoek gegaan naar een zand, zon en zee vakantie , want de kleine heeft exzeem en de zee is daar probaat voor .
Het betekent wel dat ze geen standaard Uit-je-dak-gaan-het-is-hier-gezellig vakantie kunnen vieren ,want savonds hebben ze ook de verantwoording voor de lieftallige blonde.
Het is voor anderen bijna niet voor te stellen dat we er als ouders vertrouwen in hebben want de meiden trekken al vanaf de geboorte veel met de kleine op en zorgen heel goed voor haar en de kleine vind het heel gezellig met de grote dames op stap te gaan.

Na heel wat gezoek , gepuzzel en gepieker hebben ze voor het begin van de week een reisje naar Lanzarote gereserveerd om op het laatste moment afgebelt te worden omdat er geen bed voor nummer small bijgeplaatst kon worden.
Chagerijn allom , niet te genieten waren ze , hadden ze eindelijk wat en ging het niet door.

Gisteren hebben ze dan eindelijk beet ..een hotel met alles erop en eraan en bed erbij geen bezwaar.
Vanmorgen om 10 u gingen ze de deur uit naar Eindhoven ....ze vliegen vanmiddag om 14.30....naar Turkye.
Ik ben dolblij dat ze eindelijk weg zijn want ik werd gek van het gedoe en het geraas en het sjagge gedrag...


En buiten ...piest het alsof we midden in de herfst zitten!

Taarten

Feesten en taarten horen wat mij betreft bij elkaar.

Maar ik heb baas boven baas getroffen.
Een van mijn vele vriendinnen wordt dit jaar 60 en haat verjaardagen , vooral de hare. Dus geeft ze dit jaar een nazomerfeest...je mag vooral niet zeggen dat het vanwege haar verjaardag is.

Ze is al maanden aan het plannen en doen en heeft de catering van het feest door heel de familie en kennissenkring verdeeld, schitterend systeem is dat uit onze cultuur ,maar zij heeft echt helemaal de kunst van het managen erop losgelaten.

Aangezien ik van koken en bakken hou en ze dat weet gaat het al maanden zo ...dat plots de foon gaat en dan zegt ze zonder inleiding ,maar als ik die of die taart zou willen ...kan je die dan ook maken?
Voor de meesten draai ik mijn hand niet om ,maar er zijn een paar die ik nog nooit gemaakt heb ,dus het enige echte officiele SU kookboek moet geraadpleegd worden.



Onderhand heb ik de opdracht voor 1 chocoladetaart , die mag bij de gratie naar mijn eigen recept, 1 maisbojo , das een taart van gestampte maiskorrels, maismeel , cocosmelk en rozijnen en verder nog de bolo pretu oftewel een zwarte trouwtaart volgens Antilliaans recept.

Bij het nalezen van het maisbojo recept doemde het eerste probleem op , ik kon niet uit het recept uitmaken hoe groot de taart zou zijn.
Op mijn voorstel hebben we een proeftaart gebakken en das maar goed ook ,want het is het eerste recept uit deze hele kookbijbel dat niet klopte....ik weet nu hoe het beter moet...ffffffffft...


De bolopretu , das een heel bewerkelijke en begint met de gemalen vruchten die minstens 2 weken in de rum en malagawijn moeten trekken.
Daar zijn we braaf mee begonnen , en echt ik weet niet hoeveel keer ik het recept doorgelezen heb...maar toch bij het maken ben ik bijna de mist in gegaan..
Ik was moe en keek niet goed en was vergeten de bruine suiker te branden...enfin terwijl dat gedaan was , schonk ik in een keer de stout erin met als gevolg een klomp kandij in de stout....
Gelukkig kwam alles nog goed en op het eind bleken we genoeg beslag te hebben voor 3! grote taarten.
Ze zijn gebakken en het huis heeft 2 dagen nagegeurd.
Nu liggen ze te rijpen ,want deze taarten worden alleen maar beter .......

Het recept ....staat hier ...voor de moedigen onder u!





De bruidstaart (o.b.v. allerlei vruchten) oftewel "Bolo Pretu" (betekent letterlijk zwarte taart)wordt traditioneel gemaakt voor bruiloften en bij speciale gelegenheden zoals de Doop en de Heilige communie. Deze taart moet lang van tevoren gemaakt worden, omdat het lekkerder is om hem te eten wanneer ie niet te vers is.
Op de Nederlandse Antillen wordt de taart een dag of twee voor de huwelijksdag in vierkante stukjes gesneden en in folie gewikkeld waarna ze in kleine cadeauverpakkingen aan de gasten worden meegegeven. Voor de bruiloft wordt deze taart versierd met een witte laag crème en kleine zilveren snoepballetjes.
De "Bolo Pretu" is in principe niet te koop maar veel families kennen het geheim van dit recept en kunnen het op aanvraag maken. Voor het maken van "Bolo Pretu" heb je minimaal twee weken nodig om het voor te bereiden, de vruchten in liqeur en drank te laten rusten, en te decoreren.




Fruit:
1 pond dadels, zonder pit
1 pond gedroogde pruimen, zonder pit
1 pond rozijnen
1 pond gemengd gedroogd fruit (uit pot)
½ pond amandelen (zonder schil)
½ pond vijgen
½ rode amerikaanse kersen (uit pot)
½ pond limoen
½ pond papaya vrucht
2 eetlepels nootmuskaat
1 eetlepel "allspice"
1 fles Suikersiroop "Karo"

Voor de siroop:
½ pond lichtbruine suiker
½ cup water



Sterke drank:
1 cup medium-dry Sherry
1 cup Brandy
300 ml cognac
1 cup Crème de Cacao of
1 liter rum 80% en 1 liter malagawijn

Taart benodigdheden:
2 2/3 cup bloem
2 eetlepels rijsmiddel (baking powder)
1 afgestreken theelepel cacao
1 ½ cup donkerbruine suiker
1 pond margarine
3 grote eetlepels reuzel oftewel Krisko (een soort zeer vette witte doorzichtige margarine)
8 eieren
3 eetlepels vanille (vloeibaar)
3 eetlepels amandel (vloeibaar)

De vruchten in een keukenmachine fijnmalen en opzij leggen. Zet het water met de licht bruine suiker in een pan op middelmatig vuur en laat het koken totdat de massa stroopachtig wordt.
Laat deze stroopmassa afkoelen. Daarna toevoegen bij de stroopmassa: de gemalen vruchten, suikersiroop "Karo", kaneel, nootmuskaat, "allspice" en alle bovengenoemde drank. Dit alles bedekken en dit 2 weken laten staan voordat je de taart gaat maken zodat de smaak goed kan intrekken.

De dag dat je de taart gaat maken: een vorm (voor 1 kg) insmeren met reuzel )"Krisko", dan bedekken met vetpapier en daarna weer met reuzel insmeren.
Zeef de bloem, rijsmiddel (baking powder) en de cacao en leg het opzij. De margarine, reuzel en suiker in een beslagkom goed mengen totdat het een zachte crème wordt. Eieren klutsen met de electrische garde totdat het een schuimige massa wordt en opzij leggen. De eieren bij de crème toevoegen en goed met de electrische garde mengen. Vanille en amandel essence toevoegen en heel even met de garde roeren. Vervolgens bloem toevoegen en goed roeren met electrische garde. Het fruitmengsel in een grote kom overgieten. Met een houten lepel het beslag door het fruit mengen. Dit alles in een taartvorm gieten en in een goed voorverwarmde oven zetten.

Ovenstand: 350°F/ 180°C
Tijdsduur oven: ca. 3 uur

Na 30 minuten temperatuur van de oven verlagen naar 250°F/ 120°C en de taart in de oven laten afbakken. Wanneer de taart klaar is, uit de oven halen en laten afkoelen in de taartvorm alvorens hem over te gieten in een schaal.

Hebbedingen....

Soms heel soms overvalt me een niet te beteugelen drang naar iets moois en ik moet en zal het hebben.
Dat overkwam me laatst toen ik op een site voor Krulharigen een website vond met heel erg mooie chopsticks voor je haar.
OOOOOO ik was op slag verliefd maar goedkoop waren ze niet , wel heeeeeeel erg mooi....


In eerste instantie kon ik me nog beheersen totdat ik een meevaller had en jaaaaaa toen was mijn beslissing snel gemaakt.
Ik heb vlot de spelden besteld en maar liefst 2 paar , een stel simpele metalen met blauwe stenen en de droomchopsticks met de maanblauwe stenen en het zilverwerk...o , ik had al helemaal voorpret en ik zag mezelf al paraderen met de dingen in mijn haar.

Het liep natuurlijk anders...de dingen moesten in Belgie besteld worden en dan kunje betalen per creditcard (heb ik niet want mijn armen eindigen bij mijn polsen) of per internationale overschrijvingskaart....die moet je dus bij je bank bestellen.
Oke , de kaarten besteld , zou ongeveer een week duren en dan ..kon ik betalen.



Mispoes, er moesten allerlei IBAN codes op van mijzelf en de begunstigde en daarna kon het allemaal eens naar de bank .....maar na 2weken kreeg ik het terug , de codes klopten niet.
De eigenaresse van de webwinkel en ik hadden al een aardig mailwisseling en we gingen weer alles na ...het klopte toch echt...
Nogmaals opgestuurd.....en weer retour.

En toen werd ik eindelijk wakker ...ik heb mijn virtuele vriendin in Belgie gevraagd het geld over te maken en heb haar per post het geld toegestuurd.....
Believe it or not ..ik had de spelden binnen 4 dagen in huis.....
Netwerken , connecties , vitamine R(elatie) hoe je het ook noemen wil ....en mens kan niet meer zonder...


Bedankt , lieve L voor je bemiddeling...
Vind jij ze ook niet prachtig???

Verjaardag

Hiep hiep hoeraaaaaaaaaaaaa!

Het kind is jarig geweest , 16 jaren onderhand....

Maar wat een verjaardag....
Ik denk dat het me nog lang heugen zal want ze had me toch een verjaardagsblues...
Iedereen is weg of werkt en nu komt er niemand op mijn dag langs en de vriendin die er wel is doet er zo onverschillig over en ik moet achter iedereen aan bellen.....
Een gedeelte van de klachten herken ik best wel , zelf was ik als kind ook altijd in de zomervakantie jarig en schoot mijn verjaardag op de een of andere manier er vaak bij in en dat vind je echt niet leuk.

Toen ze jonger was , gaf het geen probleem , we hebben een grote familie , ze mocht de hele klas uitnodigen en we hadden de hele dag feest.
Omdat je niet van te voren kon overzien wie wel of niet in den lande was , werd de hele klas uitgenodigd en als het spul er was zongen we voor de taart en daarna vertrokken we met een kar vol lekkers en drinken naar het park in onze achtertuin.
Badpakken en handdoeken mee en de hele dag had je er geen kind aan...bij thuiskomst de boel voederen en daarna werden ze opgehaald door de ouders...
Sinds ik haar heb weet ik ook dat het op 2 augustus altijd stralend mooi weer is..en daar hebben we dan ons voordeel mee opgedaan...

Nu is dat allemaal anders , de vrienden hebben van alles te doen en de verjaardag is niet meer een hoogtepunt voor anderen ...en dat valt tegen.
Ach uiteindelijk viel het wel mee...gisterenavond gaan stappen met 3 vrienden , de hele bups heeft hier geslapen en nu zitten ze weer met zijn 4 voor de buis te hangen...
De taart is ouderwets bezongen en volgend jaar.......


Dat zien we dan wel weer!