Anilamasoesa

Our bundle of joy

2011-04-09T10:44:00.000+02:00

Het was niet de bedoeling..echt niet...........

Ik was er helemaal nog niet aan toe, sterker nog, ik was het totaal niet van plan.
Maar dochterlief had wel de behoefte aan een nieuw huisdier en ik, ik wilde echt geen kat meer.
En toen ging het gesprek opeens over een hond.....echt niet, sprak ik nog heftig....toen werd het: de eerste 6 maanden zeker niet.....

Maar, er kwam een pup op de weg van the dragon...en toen en toen en toen...
ja hoor...ze heeft een pup.

Het is wel een bijzondere, hij heeft een stijve achterpoot, zo is hij geboren, maar dat maakt hem alleen "cuter" en apart. Hij heeft er geen last van, is 100% gezond, zegt de dierenarts en een heel mooi exemplaar van een Amerikaanse Bulldog.
Ja, we weten het, hij krijgt het formaat kalf!

Hoe dan ook, dit zijn plaatjes van zijn eerste dagen en hij zo een 6 weken oud hier

Ik weet niet hoeveel plaatjes ik al geschoten heb van Stiff zoals het baasje heet, maar het zijn er zeker wel 10 per week

Van zijn eerste bad, zijn kennismakingen met de honden uit de buurt, zijn liefde voor kinderen en hij heeft het geluk dat we alles in de buurt hebben, want ondanks het feit dat we op een flat wonen, is er de ruimte van de plas(om te leren zwemmen), het park (om heerlijk te ravotten), de scholen in de buurt ( om mee te spelen) en allerlei honden, die hem helpen opvoeden.

Een bijkomend voordeel is dat we nu heel veel buiten komen, ik ga dagelijks minstens een keer mee om hem uit te laten, the dragon is heel erg met hem bezig, hij krijgt een strakke doch liefdevolle training en onze grootste voorbeeld heet Cesar Millan!
We want to create a calm and submissive happy dog, without problems, a well-adjusted dog.

Een ding is zeker hij groeit als kool, trekt veel belangstelling, is de lieveling van iedereen die hem regelmatig meemaakt en op weg om een heel vrolijke en goede maat te worden.

Hij is eigenwijs, maar luistert erg goed voor een pup van bijna 15 weken..en wij zijn blij met hem!

De super

2011-03-06T12:34:00.001+01:00

Ik kom sinds ik zelfstandig kan shoppen met de scoot weer regelmatig in de supermarkt....wel eigenlijk in vrijwel alle supermarkten die onze wijk heeft.

En dat levert de gekste situaties op, want hoewel iedere supermarkt een specials brede kassa heeft voor rolstoelen, kinderwagens en scootmobielen, is dat ook de kassa die het minst bezet wordt.
Daar snap ik totaal niets van.
Mij lijkt het zo logisch dat het de kassa moet zijn die je altijd openhoudt omdat je dan al je klanten ten alle tijden zeer klantvriendelijk kan bedienen.
Mispoes, zo denken ze helaas niet bij het supermarktmanagment.

Er is ook een supermarkt die nog zo een poortje heeft dat opgetild moet worden om toegankelijk te worden voor de scoot en als ik het niet regelmatig aan andere klanten vraag om het voor me te openen, dan kan ik wachten totdat ik een ons weeg en geloof me, das lang! De beveiliger die er staat doet meestal alsof hij blind is en er is maar een kassadame waar ik op kan rekenen dat ze ervoor zorgt dat er iemand me helpt.
Dat is ook de super waarvan de bedrijfsleider vindt dat ik mijn boodschappen op de band bij de smalle kassa moet doen en dan moet omrijden om te gaan betalen....volledig voorbijgaand aan het feit dat ik niet bij de band kan en om het niet te hebben over de andere klanten die me dan klem zetten omdat ze ook niet in de gaten hebben dat ik er weer uit moet om te kunnen betalen!

Dan de paden volgestouwd met manden vol aanbiedingen...heel handig en aanlokkelijk voor het winkelende publiek maar ze versmallen de paden en dan is men reuze geirriteerd als ik vraag of ik er langs mag.
Het is soms echt een behendigheids proef die ik al slalom rijdende door de super afleg.

De rondjes die ik rijd om iemand de vinden die producten hoog of laag in de schappen voor me wil te pakken, de mensen die voor de scoot springen als ik achteruit manouvreer, de piepen totaal negerend die de scoot maakt en dan nog boos worden als ik bijna over hun tenen rijdt.
Van de week had ik nog een meneer die heel boos werd omdat ik achteruit naar de groenten reed nadat ik 5 minuten op hem had staan wachten ...het is dat een andere klant de groenten voor me pakte en hem heel verontwaardigd op zijn gedrag wees, want ik was effe sprakeloos.

Soms sta ik heel geduldig te wachten totdat een andere klant klaar is met rommelen in de schappen en dan stapt er iemand voor de scoot en probeert me weg te duwen....onze lieve heer heeft rare kostgangers!

Als ik dan alles verzameld heb...ga ik richting kassa.

Bij een supermarkt was er een beveiliger die er genoegen in schiep om me elke keer nadat ik door de kassa heen was, te vragen of hij de tassen kon controleren, dat werkte zo op mijn humeur dat ik elke keer ziedend die super uitkwam. Dochterlief zei dat ik me er niet aan moest ergeren en hem op een andere manier moest benaderen.
Ze bleek gelijk te hebben, want sinds ik hem Potige noem, en hem vriendelijk groet en zeg dat ik hem na de kassa wel zal zien....doet hij het niet meer. En das maar goed ook want mijn volgende stap zou een klacht tegen hem zijn.

De volgende ergenis :de kassadames, die ondanks mijn vraag om de spullen niet op de lopende band te zetten, maar op het niet bewegende deel bij de kassa zodat ik zelf de boodschappen kan inpakken, me vertellen dat het heel goed anders kan. Ik zeg heel gedecideerd dat ik de ervaringsdeskundige ben...en als ze eigenwijs zijn, ga ik aan het eind van de band staan en wacht totdat ze mijn boodschappen voor me inpakken.
Tsja, klantvriendelijkheid nietwaar?

En als ik dan eindelijk wegrijd moet ik er rekening mee houden dat er mensen zijn die zo opgaan in hun eigen boodschappen dat ze me totaal niet zien.
Eerlijk ie eerlijk, gewoon aan het verkeer deelnemen kost me minder energie!

Onrust

2011-02-17T16:13:00.000+01:00

Het stormt bij mij
Van binnenuit het is echt heel erg onrustig
Sinds vrijdag weet ik dat ik een slechte uitslag van de uitstrijk heb en hoewel ik gelijk een afspraak heb gekregen voor maandag voor een colposcopie en weet dat er pas na dat onderzoek iets van een eerste prognose zal zijn...maakt het me niet anders dan alle andere vrouwen die zo een uitslag krijgen.

Rudya en mijn beste vriendin weten het, verder niemand want het heeft geen zin om het te vertellen als je geen idee hebt hoe het verder zal gaan.
Ruud gaat met me mee maandag naar het ziekenhuis en het is een fijn idee, net zoals het feit dat ik de mensen ken daar en ik weet wie het onderzoek gaat doen...je netwerk gebruiken is nu echt wel erg prettig.

En toch vliegt het me af en toe aan, ben ik even in paniek, niet eens omdat ik tegen het onderzoek opzie, dat natuurlijk ook wel maar meer over het feit dat het verdere behandeling weleens meer gedoe zou kunnen opleveren.
En dan, kan ik gelukkig de rem er meestal wel snel op krijgen en weet ik weer dat het geen zin heeft om te tobben over de dingen waar je geen greep op hebt.

Het stormt dus heel hard in mij
En ik ben gewoon ook bang

!7.01
De colposcopie is gedaan, er was een poliep te zien, voor de rest zag het er gewoon uit...dat valt voor nu mee dus.
Ruud was bij het onderzoek, die vond het heel boeiend om te zien, ik had er totaal geen behoefte aan om zelfs maar op de monitor te gluren.

Het vervolg wordt een lisexicisie, eventueel een kleine conisatie en ik moet onder algehele narcose vanwege mijn gewicht en de rest...
Das het minst leuke deel, ik word twee nachten opgenomen.
Ruud wil de nacht na de operatie in het ziekenhuis bij me blijven, mijn ex-collega gaat dat proberen te regelen.

Voor nu weet ik, dat ik op 31.01 naar de anaesthesie moet voor het voorgesprek, daarna bloedprikken gevolgd door de ingreep, ik schat half februari.
Als we uitgaan van het uitgebreidste onderzoek, ben ik 2 weken uit de roulatie....ik start echt met leuk nieuws voor de baas, gna gna...

19.01
Raar hoe het gaat, ik dacht dat ik de baas alles zou vertellen en de chef alleen wat info, het ging precies andersom.
De meesten heb ik verteld dat mijn bloedsuikers heel erg van slag zijn en dat ik een kleine gyn operatie moet en daardoor 2 weken uit de roulatie zal zijn....enough as it is.

Langzaam aan breng ik de meiden( zus & nichten) op de hoogte...Ruud verteld het aan anderen waarvan ze vindt dat ik ze te erg zal laten schrikken.
Ik heb er vrede mee....stap voor stap....das nog steeds de beste methode.

25.01
Ruud belde me op om door te geven dat ik op donderdag 03.02 wordt opgenomen en op 04.02 de ingreep is...o help....dat gaat opeens sneller dan bedacht.
Ik hou me vast aan het idee dat alles pas duidelijk is als ik bij de narcosedokter ben geweest...das a.s maandag.
Aan het werk wel doorgegeven dat er een probleem is, alle admin zijn dan ziek of met vakantie.
Tuurlijk heb ik een verkoudheid te pakken en lig ik snachts doodziek in bed, maar ik werk wel door want er moeten mensen ingewerkt worden om het voor een week of wat over te nemen...op hoop van zegen!

27.01
Naar de huisarts geweest, afspraak stond al om over de insuline te praten...met het oog op de ontwikkelingen gaat dat even on hold en hebben we het over de uitslag gehad. Ze vond me heel rustig en gelaten.
Het enige wat ik zeggen kan is dat ik er met kleine stappen doorheen ga en ik er toch niets aan kan veranderen door in paniek te schieten....
We richten het oog op maandag.......

31.01
OP de een of andere manier had ik niet verwacht dat het zo soepel zou gaan, maar ik kreeg een gesprek of 2 werd nagekeken, hartfilmpje gemaakt en bekeken en het is oke....ik word op donderdag opgenomen en vrijdag is het zover.. Ben toch een beetje overdonderd..

02.02
Zo, de dagen doorgekomen met werken, allerlei voorbereidingen gedaan, mijn pootjes laten veranderen naar voeten door de pedicure, de scoot gepoetst aan het werk en vroeg naar huis gestuurd en mijn bed ingedoken, voel me weer rillerig. Behoorlijk geslapen...morgenochtend tasje pakken en op naar het Ziekenhuis.

03.02 en 04.02
Wat een dag zeg...alles wat raar kon lopen, deed dat ook...
De kat werd langzaam aan minder fit dus maakte Ruud een afspraak om naar de dierenarts te gaan.....toen ze mij in het ziekenhuis had afgeleverd ging ze er met Mo heen, gelukkig want Droppie is door de stress erin gebleven..Per slot van rekening hebben de meiden haar snachts clandestien in een graf gelegd in het Park.

Ja, die narcose...dat was een verhaal apart..
Ik werd op een speciale manier onder verdoving gebracht...ik werd niet platgespoten en dan de tube erin voor de beademing, maar ik was bij .....mijn keel en neus werden verdoofd.....en daarna kreeg ik zo een scoop erin, werden de stembanden opgezocht en de tube over de scoop in mijn mond geplaatst....
Dat was niet echt wat je leuk noemt, maar minder erg dan ik verwacht had.
De operatie ging vlot, maar het uit de narcose komen ging iets minder makkelijk door mijn lage zuurstofwaarden, kortom het was een bijzonder geval.

De eerste nacht viel het slapen in het ziekenhuis bed me tegen en ook het lange wachten en een dag niets eten was geen pretje....ik voelde me tegen een uur of half 4 zeer grumpy en duizelig van de honger.....maar toen mocht ik plots met spoed naar de OK.
De tweede nacht, gisteren dus, was meer een kwestie van mijn roes uitslapen met helaas zuurstof in mijn neus wat ik vreselijk vond, zelfs het infuus, tampon en catheter heb ik daardoor niet gevoeld en geloof me dat zijn de klachten waar iedereen het over heeft,...
Ben wel heel goed verzorgd door de verpleging en mijn eigenste dochter die naast me in een bedje lag, dat was heel erg prettig!
Vanmorgen werd ik op mijn normale tijd wakker om half 6, en sindsdien ben ik wakker tot nu toe, ik ben nog steeds wel stoned, maar heb geen pijn en geen last van bloeding of wat dan ook ..
Ben ook nog pijnvrij op mijn schouder rechts na, maar daar heb ik een onsteking die nu weer opspeelt en een pijnlijk schouderblad, das een bekende na-de-narcoseklacht.
Tsja operatietafels zijn nou eenmaal smal he....
Kortom het is me allemaal wel meegevalen ....maar een herhaling...nou echt niet!!

08.02
Het gaat wel, het enige waar ik nu last van heb, is vermoeidheid.
Ben wel al tweemaal met Ruud naar buiten geweest, rustig in de scoot de hond uitlaten...dat viel mee en het was geweldig zonnig lenteweer.

10.02
Nu zit ik mezelf in de weg....ik ben steeds na alles heel erg moe en daar word ik nou zo moe van en ongeduldig.
Enfin.....ik zeur gewoon!
Kortom, ik had vandaag een heel erge blues dag, jankerig en heel heel heel erg van het padje af.
Ik ga vroeg naar bed en hoop dit morgen niet meer mee te maken.

11.02
Nog steeds de blues maar ik heb afleiding, de hulp was er en Beryl was vrijwel de gehele dag bij me.
Ruud werkt en komt pas morgenmiddag thuis...ben dus op mezelf aangewezen.
Wel.....ik heb een hele chocolade reep weggewerkt, bloos, ,boos zonder resultaat....jammer he.

12.02
Hoewel, ik word wakker met minder blues gevoel en de drang eruit te gaan voor comfortfood. Het weer is niet al te best, maar wie weet.
Het was een goed besluit, ben lekker uitgewaaid, deze en gene tegen gekomen, wat gepraat ...
Ik heb me beheerst en gezonde dingen gekocht op de toetjes na, dus ook dat is winst.
Ik ben wel nog steeds ontzettend, ontzettend moe, maar maandag ga ik de fysio weer bellen voor afspraken voor de week erop..ik moet weer gaan bewegen, wie weet helpt dat.
Een van mijn vriendinnen heeft op het net voor me opgezocht dat mijn moeheid van de narcose komt...das wel een opluchting.

17.02
De moeheid blijft nog een issue, er zijn dagen dat ik tot niets meer dan slapen kom.
Vandaag heb ik de uitslag gehad..cin3.
Dus wel onrustige cellen, maar onder controle blijven en over een half jaar weer een uitstrijk.
Oke dan...all is well that ends like this!

14.02

2011-02-14T14:29:00.000+01:00

Sweathart,
May I call you mine?
Won`t you be my Valentine?

Dat was mijn kennismaking met Valentines day, een gedichtje in ons Engels leerboek.
Ik had er nog nooit over gelezen of gehoord, en toen leek het me heel erg romantisch als je zo een kaart kreeg...en dan anoniem.

Nu jaren later ( en wijzer) doet het me echt niets en heb ik medelijden of meedogen voor iedereen die zich vandaag teleurgesteld voelt omdat hij of zij niet de erkenning kreeg waar ie stiekem op gehoopt had.

Ja, ik heb soms wel een kaart gekregen of verzonden, soms ook anoniem, maar om nou te zeggen dat het toen leuker werd of gezelliger?

De kaarten zijn over het algemeen verstuurd aan vriendinnen die een hart onder de riem nodig hadden en heel zelden aan mijn lief.
Ik ben er niet romantisch genoeg voor denk ik ;-)

Maar voor iedereen die ik er een plezier mee doe, een heel mooie Valentijnsdag.
Ik hou het op een mooie dag!

Dagdag...

2011-02-10T10:53:00.000+01:00

Na plusminus 21 jaar is Droppie, onze Pitbull kat gaan hemelen.
Dit is een ode aan een heel bijzonder huisdier.
Ze heeft een mooie rustplek gekregen en het huis is stil zonder het gerinkel van de kattenbel, de vogels zullen niet weten wat ze overkomt als ze de komende zomer niet meer over de balkonrand loopt.

........en toen was het 2011

2011-01-08T13:29:00.005+01:00

Dit laatste jaar is bloggen er heel bekaaid vanaf gekomen.
Op de een of anderen reden ging het jaar zo snel om en heb ik niet de tijd genomen om er bij stil te staan.

Veel fotos gemaakt deze zomer en ze nergens neer gezet
Veel leuke dingen gedaan en er geen verslag van gemaakt
Veel mooie ontmoetingen gehad en ze niet gememoreerd
Veel tijd besteed aan ontmoetingen, vrienden, familie
Echt genoten van een actief en werkzaam leven

Mezelf tegengekomen en de draad opgepakt, op verzoek van de dochter zuiniger geworden op en met mijn gezondheid.
Accepteren dat ik diabeet ben en zal blijven ook.
Binnenkort ga ik over op insuline en dat is best een grote stap.
Ik hoef er niet veel voor op te geven, ik moet alleen beter opletten hoe ik de dingen aanpak, meer bewegen ( thanks to Bill, mijn fysiotherapeut ) en blij zijn dat ik nog zoveel kan..ondanks alles.

Prachtige feestdagen gevierd met de mensen die me dierbaar zijn en genoten van de warmte van friends and family near and far.

Het nieuwe jaar ben ik begonnen met een lekkere tijd van rust en tijd voor mezelf, ik heb drie weken vakantie...en ik geniet met volle teugen van het niets moeten, alles kunnen en vooral ...het feit dat de klok mijn leven even niet regeert.

Ik heb mezelf een mooit stuk kunst cadeau gedaan, waarvan ik dagelijks geniet....dat zou iedereen vaker moeten doen. Lief zijn voor zichzelf en je vaker zelf een genoegen doen, je bent het zeker waard!

2011 ...het wordt vast weer een topjaar!

Expositie

2010-11-08T10:13:00.007+01:00

Boeren, burgers, buitenlui................

Het kind is sinds zaterdag VAKFOTOGRAAF en deze moeder is retetrots!
Ik loop naast mijn schoenen want ze heeft uitzonderlijk, aparte en fantastische foto`s ingeleverd voor de expositie.

Heel bescheiden had ze alleen haar ouders, haar tantes, haar nichten en beste vriendin uitgenodigd....maar wat waren we blij dat we het gezien hebben.

Haar zelfportret sluit de rij.

Ik ben heel erg blij voor mijn talentvolle dochter!

http://byrudya.webs.com/

Bevrijding

2010-05-10T11:37:00.008+02:00

Sinds een jaar of drie hebben we in AmsterdamZuidOost eigen Herdenkings en Bevrijdings bijeenkomsten.
Ik heb er eerder over geschreven en het bijzondere is dat hier in de wijk met zoveel Antilianen en Surinamers het accent, ik zou bijna zeggen natuurlijk, valt op de rol van de mensen uit en in de West tijdens de Tweede Wereldoorlog.

Drie jaar geleden was er de tentoonstelling waarbij ik ontdekte dat ik veel meer...en ook veel minder wist van de rol van Suriname tijdens deze oorlog.
De bauxiet. de schutterij, de Surinamers in de KNIL en dat ik een heuse verzetsheld gekend had, de buurman van oom Frits en tante Sonje : Opa Ryhiner.
Van hem vond ik geen foto, wel deze informatie.
NB : op 14.10 heb ik een foto toegevoegd die ik kreeg van een kleindochter van opa Ryhiner, dank Marjan voor het afstaan!

Hugo Desiré Ryhiner

Ryhiner was kapitein in het Koninklijk Nederlands Indisch Leger (KNIL) en was in 1939 uit Nederlands Indië op doorreis naar Suriname.

De Willemsorde is hem toegekend met de volgende motivatie:
"Heeft zich in den strijd door het bedrijven van uitstekende daden van moed, beleid en trouw onderscheiden door op 12 Mei 1940 te Overschie bij voortduring en met volkomen verachting van het hevigste vijandelijk vuur, moedig, kalm en vol beleid tegen de Duitschers voorwaarts te dringen. Hij vermocht de weinige aan zijn bevelen toevertrouwde soldaten te bezielen, waardoor den talrijker, zwaarder en beter bewapenden vijand ernstige verliezen werden toegebracht. De hem onder een vaandrig toegezonden versterking (waarvan een deel nimmer in het vuur was geweest) wist hij, toen een deel van dezen troep weifelde, door zijn voorbeeld op te wekken en voorwaarts te doen gaan. Dit alles deed hij, ondanks de pijnen, gevolg van een ricoshetschot aan een van zij dijbeenen en zijn groote vermoeidheid. Toen later een deel van de troepen dreigde te vluchten, greep hij op last van zijn kapitein in en kon hij de manschappen weder verzamelen, waardoor erger werd voorkomen."

Er is nog veel meer want opa Ryhinger ging het verzet in, werd verraden en kwam per slot van rekening weer in Indie terecht.

Elke Su leert op school over Anton de Kom, gelukkig maar.

Van zijn ruzies met de Nederlandse regering, zijn deportatie naar Nederland en hoe hij omkwam als verzetsheld.
De universiteit in Paramaribo is naar hem vernoemd en hier in onze wijk staat dit, omstreden beeld, maar het is een imposant monument om hem te eren.

Dit jaar had de Bevrijdings bijeenkomst voor mij een ander tintje, meer die van mijn geboorte eiland en de andere Antillen.

De bijeenkomst begon met een documentaire Terug naar Sachsenhausen, een verslag over de treinreis van een 17 jarige en een 83 jaar oude kampbewoner van Vught naar Sachsenhausen met 3 interviews met andere kampbewoners ertussen gevoegd.
Heel mooie, ingetogen docu.

Er werden twee lezingen gegeven, Maduro lezingen, vernoemd naar George Maduro, je weet wel die van Madurodam, ook een verzetsheld.

De omschrijving van de reden waarom hij postuum de Militaire Willemsorde ontving luidt:
‘Heeft zich in den strijd door het bedrijven van uitstekende daden van moed, beleid en trouw onderscheiden, door op 10 Mei 1940 als Commandant van een peloton jonge soldaten met veel beleid en op eigen initiatief de overmeestering te ontwerpen en voor te bereiden van de achter de Vliet bij RIJSWIJK door den vijand bezette villa "Leeuwenburg" (Dorrepaal). Met zeer veel moed aan het hoofd van twee groepen de onder vijandelijk mitrailleurvuur liggende brug over de Vliet overschreden, den aanval op het versterkte steunpunt (Villa "Leeuwenburg") persoonlijk geleid en bij den stormaanval als eerste binnengedrongen, het verzet aldaar gebroken en de bezetting krijgsgevangen gemaakt.’

De eerste lezing was er een met de titel : Moet de herdenking met pensioen, herdenken door de jaren heen.
De lezing werd gehouden door iemand van het NIOD, sorry, ik ben de naam van de spreker vergeten, maar ik was toen echt niet van plan iets met deze herdenking te doen, anders had ik wel wat genoteerd.

Waar het om draaide was de rol van de mensen uit de West in, tijdens en na de WOII en hoe weinig aandacht er voor hun rol is en hoe belangrijk het is om door te gaan met de daden en gevallenen tijdens de oorlogen te herdenken.
Het is belangrijk dat we erbij stil blijven staan dat er nog steeds ergens op de wereld een oorlog uitgevochten wordt en stilstaan bij het verlies van de mensenlevens.

De volgende lezing, over de Dankbaarheids monumenten leverde menig hilarisch moment in de zaal op, de meeste van de aanwezigen wisten niet eens dat ze bestonden....laat staan dat we wisten de desbetreffende monumenten om die reden aan Suriname of de Antillen geschonken zijn.
Het verhaal is dat na de WOII de NL regering de West wilde bedanken voor het ingezamelde geld en de goederen die men ten behoeve van het noodlijdende vaderland had geschonken.
Na heleboel overleg besloot men de twee gebiedsdelen twee kunstwerken te schenken gemaakt voor 2 beroemde kunstenaars uit die tijd.
De lezing werd gegeven door een onderzoekster van de UVUtrecht/UVA, mevr Captain, dit jaar wordt er een boek over dit onderzoek uitgegeven.

Mari Andriesen, de maker van de Dokwerker, maakte het beeld aan het SIVAplein in Paramaribo.

Ik heb er als kind regelmatig op gespeeld, het staat op het pleintje tegenover Kersten.

"In 1955 onthulde koningin Juliana een monument van dankbaarheid. De drie meisjes staan voor de grootste bevolkingsgroepen van Suriname, de kleine kopjes op de sokkel voor de kleinere. De opdracht aan de achterkant leest: 'Nederland gedenkt dankbaar de hulp tijdens de oorlog 1940-1945 en daarna door Suriname uit gevoel van saamhorigheid verleend'.
De schrijfster Cyntha McLeod, dochter van de laatste Surinaamse gouverneur, en eerste president van Suriname, memoreert in haar ‘Herinneringen: Suriname – oorlog – Holland – Suriname’ (1993) de hulpactie. ‘Kleding, vooral kleding. Geen gedragen kleding, o nee, welke Surinaamse moeder zou afgedragen kleding naar Holland sturen? .. het moest vooral warm zijn, dus men kocht flanel en naaide. Ook die gezinnen waar men elk dubbeltje wel driemaal moest omdraaien gaven. … ook andere zaken. Trommels vol pindakoekjes, cocoskoekjes, gommakoekjes werden in kisten gepakt en verstuurd, en niet te vergeten cacao, onze eigen, voedzame, zelfgemaakte cacao, dat was net wat die bloedarme kindertjes in Holland nodig hadden om weer aan te sterken. K’e Poti! Zouden ze het nog weten? … Ach, ik denk dat ze het reeds lang vergeten zijn’."

Het beeld uit Willemstad, Curaçao, Nederlandse Antillen, 'Vrouwe des Overvloeds', Het monument is onthuld op 7 augustus 1953 door prins Bernhard.
De maker is Albert Termote en dankzij mijn lieve nicht, Marsepeintje ;-)) die er woont heb ik er foto`s van. Want hoewel Termote een heel bekende kunstenaar is, vooral vanwege zijn vele ruiterstandbeelden kon ik nergens op het net een foto vinden.

Opvallend vind ik ook dat het monument nerges genoemd wordt..ook niet op de site van de Antillen tijdens de WOII ...alleen in Wikipedia staat er in de lijst van werken van Albert Termote een verwijzing naar het beeld, vermoedelijk omdat het door Pr Bernhard onthuld is.

Na de lezingen was er gelegenheid tot vragen en discussie, waarbij er flink wat informatie uit de zaal kwam over de ervaringen van hun familieleden tijdens de WOII.
De lezingen werden omhuld door een muzikaal optreden van een lokale, zeer verdienstelijke Jazz zanger, waarvan de naam mij, wederon is ontschoten, shame on me!

De bijeenkomst van de ochtend werd afgesloten met een film over Boy Ecury.

Ik vond het een heel mooi gespeelde film en nu weet ik dat John de Mol jr, echt acteren kan.

"Wat bezielde Boy Ecury om als jonge zwarte jongen in Nederland in het verzet te gaan?
Zijn neef Ted Schouten: “We hebben de neiging naar de oorlog te kijken met de ogen van nu. Toen Boy in 1937 naar Nederland ging om te studeren, was dit land niet bepaald kleurrijk. Hij was een uitzondering, een bezienswaardigheid. De dekolonisatiegolf had nog niet plaatsgevonden. Op de Antillen waren nog geen status-aparte-behoeften. En Nederland had nog geen last van allochtone criminaliteit. Boy, die uit een rijke familie kwam, voelde zich in de eerste plaats Nederlander. Hij had een opstandig karakter. Geconfronteerd met schaarste, ellende, overheersing, discriminatie en geweld stelde hij zich agressief en zelfs provocerend op jegens de bezetter. Toen zijn beste vriend, Luis de Lannoy uit Curaçao, wegens verzetsactiviteiten werd opgepakt, sloot Boy zich aan bij een verzetsgroep in Oisterwijk. Hij hielp onderduikers in Tilburg, stak Duitse vrachtauto's in brand en liet treinen ontsporen. Hij werd verraden. De tijdgeest was anders, dat begrijp ik nu beter. Er komt ruimte voor een verhaal als dat van mijn oom.

Hij was reeds vanaf het begin van de oorlog actief in het verzet. In 1942 moest hij Tilburg ontvluchten omdat het te gevaarlijk voor hem werd. Hij zwierf vervolgens in Oisterwijk, Delft en Rotterdam. Op 5 november 1944 werd hij te Rotterdam gearresteerd en overgebracht naar de gevangenis in Scheveningen en op 6 november 1944 werd hij op de Waalsdorpervlakte gefusilleerd.”
Een prachtige film van Frans Weisz, script van Arthur Japin en goed acteren van Felix de Rooy en de anderen.

Na deze film was er gelegenheid tot discussie, waarbij in eerste instantie de aandacht meer op zijn afkomst als rijke Arubaan gevestigd werd, maar er toch snel inhoudelijk op de film werd ingegaan.

Hierna ben ik met een hoofd vol gedachten aan Vrijheid, daden tijdens oorlogstijd en de vraag wat ik zelf zou doen als het op mijn stoep lag, terug naar huis gegaan.
Geen idee, ik hoef die vraag ook niet te beantwoorden, want ik heb altijd in Vrijheid geleefd, met dank aan allen die dat mogelijk gemaakt hebben.

Nb: Ik heb gebruik gemaakt van de sites Suriname in de WOII en de Antillen in de WOII, zeer de moeite van het nalezen waard.

Uit de WareTijd:

Het Vergeten Erfgoed van Oranje in premiëre

door Eric Mahabier

11/05/2010

Paramaribo - ‘Het Vergeten Erfgoed van Oranje’ is de nieuwe filmproductie van Rahman Films International. In deze documentaire staan de verhalen van ooggetuigen en hun persoonlijke documentatie over de Tweede Wereldoorlog op de Nederlandse Antillen en Aruba centraal, ondersteund door toelichtingen van historici en deskundigen die situaties op hoger niveau uitleggen.

De betekenis van deze film ligt in het belichten van een vrijwel onbekend onderwerp in de geschiedenis van de Tweede Wereldoorlog in het Koninkrijk der Nederlanden. Zonder de Surinaamse bauxietlevering en de Antilliaanse en Arubaanse olieraffinaderijen ten behoeve van de strijd van de geallieerden, had de oorlog weleens heel anders af kunnen lopen, zegt producer en director Ramdjan Abdoelrahman aan dWT. Met deze film wordt getracht een totaalbeeld te geven over de periode 1939-1945, waarbij de betrokkenheid van de Nederlandse Antillen & Aruba en de getuigenissen van de Antilliaanse & Arubaanse koninkrijksoldaten in de periode van WOII centraal staan. Hiermee worden deze oorlogsgebeurtenissen in internationaal perspectief belicht.
De film wordt gedragen door unieke getuigenverklaringen van het aantal, thans nog resterende, hoogbejaarde respondenten op Curaçao, Bonaire en Aruba. Zij hebben hun bijdragen geleverd tijdens WOII in onder andere Curaçao, Bonaire, Aruba, Nederland en voormalig Nederlands-Indië. Tevens zorgt een aanzienlijke hoeveelheid verzamelde archiefbeelden, attributen, foto's, alsmede materiaal uit persoonlijke verzamelingen van de getuigen, voor een passende invulling van deze film.
De film is opgenomen in de talen Papiamento en Nederlands en zal in het Nederlands ondertiteld worden . Volgens Abdoelrahman is het doel van deze film niet alleen om de historische kennis van het verloop van WOII op de Nederlandse Antillen & Aruba inzichtelijk en toegankelijk te maken voor een breed publiek, maar ook de impact die het gehad heeft op de ontwikkeling van de Antilliaans/ Arubaans- Nederlandse samenlevingen en dient als aanvulling op de reeds bekende internationale geschiedenis over de Tweede Wereldoorlog. De geschiedenis van de Antillen & Aruba tijdens WOII is een uitermate boeiend onderwerp, maar tot op heden nog steeds onderbelicht gebleven.
“Met deze film willen wij daar verandering in brengen”, zegt Abdoelrahman. De première van ‘Het Vergeten Erfgoed van Oranje’ zal later deze maand op de Nederlandse Antillen,Curacao en Aruba gehouden worden. Ook zal de film in Suriname te zien zijn. Eerder bracht Abdoelrahman uit ‘De Vergeten Strijders van Oranje’ 2008-2009, een historische documentaire over de bijdragen van Suriname tijdens WOII. De nieuwe productie sluit aan op de ‘Vergeten Strijders van Oranje’.-.

Wonderlijk zoals de dingen samen komen.....toeval .....bestaat niet!

16 April

2010-04-17T02:53:00.004+02:00

Een oud Su liedje bezingt 16 april

Van de reis per zwaar beladen boot naar Tapanhony...

Op 16 april ...begon de reis van Rohani`s & Rishie`s tweede dochter.
Ze heeft nog geen naam maar ze mag er zeker wezen!

Isn`t she lovely?

Ze is een klein bol meiske..

En lijkt heel erg op haar tantes!

Haar grote zus zegt dat ze geaaid mag worden....nou, ze is in elk geval adorable!

Welkom girl, 16 april heeft een nieuwe betekenis, het is jou dag.

Ze heet RAGINI AYESHA

Sneeuw

2010-02-21T08:07:00.002+01:00

Nooit mijn favoriete winterervaring geweest maar nu beben ik het echt zat zat zat!

(Ik had deze woorden nog niet neergeschreven en de weergoden namen wraak, de monitor begaf het, deze keer waren het brede verticale strepen die het effect : zie je wel, zie je niet gaven.
Gelukkig is het probleem dankzij Kaylash & Faab opgelost).
Zoals ik al zei, sneeuw en ik hebben nooit op goede voet gestaan en ondanks de schitterenden plaatjes die het oplevert.....heb ik dit jaar vele medestanders gevonden!

Ongeveer 8 weken vrijwel dagelijks sneeuw gepaard met heftige kou is echt teveel voor het goede humeur van een mens en geloof me, zelfs de kinderen vonder er niets meer aan, sneeuwpoppen werden afgezaagd.....sleeen, glijbanen....weer ingeruild voor de computerspellen.

Ik ben wel geweldig trots op mezelf, ondanks de werkelijk barre tochten over meer dan spekgladde fietspaden, heb ik het geen dag laten afweten en ben ik elke dag naar de baas geweest, moet eerlijk zeggen dat het ook komt doordat ik heel leuk werk heb.
De scoot was bij tijd en wijle gelijk een snowmobile, het is zo een mooie machine dat het totaal geen probleem had met de hoeveelheden sneeuw, het probleem was meer de gladheid, maar als ik zo eens rondkeek naar de tweewielers, hadden die er echt meer last van dan ik.

Onze wijk is in elke jaargetijde wel een foto waard, en toch mag het wel vermeld worden, de sneeuw maakte er echt een sprookje van en mening buurtbewoner heeft het op de gevoelige plaat gelegd, ik heb er dankbaar gebruik van gemaakt en kan niet anders zeggen dat er heel goede fotograven bij ons in de wijk wonen.
Op de wijksite was er meer dan genoeg keuze.
Deze laatste week is het weer omgeslagen en nu zijn we in herfstweer beland....en heel Nederland moppert weer.
Geweldig he, we zijn ook niet snel tevreden.

Ik zeg wijselijk er niet al te veel over.
Ik doe schietgebedjes en met de volkswijsheden in gedachten doe ik schietgebedjes.
Onze lieve Heertje, geef mooi weertje...en oja...ik vraag heel lief om dagen ZONDER sneeuw.
Ik heb voor jaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaren genoeg gezien!

Balans opmaken

2009-12-26T23:52:00.003+01:00

Gisteren heb ik met mijn beste vriendin gepraat over de dingen die het aflopende jaar veranderd zijn.

Ik ben niet zo een mens van voornemens en benoemen van het jaar, maar ik ontdekte in het gesprek dat ik heel erg veel heb om enorm dankbaar over te zijn.
Ik ben een tevreden mens en neem in heleboel opzichten het leven zoals het komt en heb niet al te grote verlangens en wensen.
Toch is het heel erg goed om in dankbaarheid om te zien en je te realiseren hoe enorm rijk en zeg het maar gezegend ben om te leven zoals ik leef en waar ik leef.

Het jaar 2009 heeft me weer een leuke, boeiende en afwisselende baan gebracht.
Het salaris is aan de lage kant, maar.....nog steeds beter dan ik in jaren verdiend heb, nee op korte termijn verwacht ik ook niet meer te krijgen en is het voor de functie veel te laag.
Maar ik heb wel de stap genomen om weg te gaan uit de toko, behalve een ruimere beloning, voegde het niets meer toe aan mijn gevoel van welbehagen en nu heb ik een dag per week voor mezelf, en dat terwijl ik toch full time werk.
Dat feit al is meer dan genoeg om blij over te zijn.

Voordat het zover was, heb ik in de lentemaanden genoeg gedonder gehad omdat ik bijna een pandverbod kreeg op de plek waar ik toen werkte...........niet vanwege mijn gedrag of werkinzet...was dat maar zo, dit viel heel rauw op mijn dak...de een of andere manager vond dat het onveilig was. Door de manier waarop de liften afgesteld staan op de werkplekken, kan ik namelijk nooit het pand uit komen bij calamiteiten.
In plaats van naar een oplossing te zoeken, dropte hij dat als een bom in mijn schoot en de leiding van verschillende afdelingen....er onstond een patstelling, die met enorm veel tactische manourvres van een heleboel stafleden doorbroken is.
Ik ben heel blij met de moeite die ze allemaal gedaan hebben en het heeft me geen windeieren gelegd.
Ik ben herplaatst naar een andere locatie en door mijn eigen inzet heb ik per slot van rekening een vaste baan eruit gesleept.

Door de verandering van baan is er enorm veel voor mezelf veranderd, behalve het plezier in mijn werk heb ik een heleboel nieuwe naaste collega`s, maar ook in het gebouw heb ik veel collega`s waar ik me prima mee vermaak en een plek in het geheel...dat is een leuke ervaring dat ik in zo een korte tijd zoveel leuke contacten erbij heb. Ik werk sinds juni op die locatie.

Fysiek heb ik niet echt een lekker jaar gehad, ik heb erg veel pijn door de overgang, veel meer dan in de jaren ervoor.
Wel is het erg fijn om te kunnen zeggen dat het me niet weerhoudt om ondernemend te blijven, de scoot is zo een genoegen...als ik me er eenmaal in gehesen heb( soms letterlijk op de heel pijnlijke dagen) , dan gaat de hele wereld weer voor me open..en ga ik op pad en vergeet alles ..
Zo heeft het me ook niet gehinderd om mijn huis onder handen te nemen en met heel veel dank voor alle hulp die van de dochterlief, haar vriendin en mijn diverse nichtjes gekregen heb, ziet het er anders en zeer naar mijn zin uit....slaapkamers gewisseld met het kind en beiden zijn we goed op vooruit gegaan.

Mijn kind is echt volwassen...dat dringt steeds beter tot me door.
Ze woont nog thuis, maar gaat haar eigen gang en ze heeft een heel jaar lang alleen maar meer groei doorgemaakt, ze heeft weer een module af van haar studie, dat gaat naar tevredenheid.
Ze is de steun en toeverlaat van het gezin waar ze werkt, de kinderen en hun ouders zijn net zo gek op haar als zij op hun. In de vakantie periodes hebben ze altijd telefonisch contact omdat ze elkaar missen..eigenlijk is dat haar andere gezin.
Over 2 maanden komt er een kleintje bij ....en hoewel ze de kans had om als au pair naar de VSA te gaan heeft ze besloten om bij hun te blijven....en ik heb me daar totaal niet mee bemoeit.
Ik weet dat ze op enig moment in haar leven naar het buitenland zal vertrekken, zoals ik dat zelf ook gedaan heb, maar ze moet zelf haar tijdstip bepalen.
Ik hoef niet meer op te voeden ...ik heb dat echt wel af, het enige wat rest is mijn taak als luisterend oor.
Dat is wel wennen!

Het was een mooi en leerzaam jaar, niet zonder hobbels maar wel erg veel pluspunten.

Heb ik wensen voor 2010?
Ja hoor, dat ik me blijf realiseren dat ik heel erg rijk ben, met mijn leven zoals het nu is, het kind dat steeds minder kind is, de mooie, warme mensen om me heen die mijn leven verrijken, jullie hier die er altijd zijn als sparring partner en waar ik eigenlijk veel te weinig mee deel.
Omdat ik toch mijn meeste gevechten in stilte doe en daardoor veel expertise voorbij loop....
Maar het is fijn om te weten dat jullie er zijn en dat ik virtueel andere ervaringen heb dan de mensen waar de koningin op doelt...hier delen we wel met elkaar en zijn we er als het nodig is.
Mijn virtuele vriendinnen zijn net zo belangrijk als mijn fysieke vriendinnen.....
Ook al hebben we dit jaar meegemaakt dat afscheid nemen ook virtueel erg pijnlijk is.....

en toch ............het was een mooi jaar!

@Dit stuk heb ik op een forum geplaatst, eigenlijk voor mijn vriendinnen.
Bij het nalezen drong het tot me door dat het op mijn blog ook niet zou misstaan...bij deze dus.

So happy!

2009-12-25T10:38:00.002+01:00

Dit is onze kerstbengel...

Matthew is nu drie en zit echt lekker in zijn vel, dat zie je maar al te goed hier op deze plaatjes.
Zijn allereerste Kerstdiner op school, als een heertje netjes in de kleertjes, duidelijk heel erg trots.
Hij poseert dan ook met alle plezier voor oma haar reportage.

Als hij op school aankomt, is hij eerst onder de indruk,daarna zingt hij mee, heeft plezier in het feest, wat lijkt hij opeens groot.

Ondertussen heeft hij ontdekt dat een grote woordenschat, plezierige kanten heeft, je ratelt ze de oren van hun hoofd en ze staan je verbaasd aan te kijken.
Als oma aan de telefoon is, bestaat er niets leukers dan het gesprek van ondertiteling te voorzien.

Oma heeft voor hem een lichtgevend & geluidrijk zwaard gekocht, what was she thinking!

Maar, soms dan ben ik gewoon Matthew, je weet wel die dol is op Raksha, en zijn pap het liefst nog uit een fles drinkt.

De ondeugd straalt van me af en ik ben erg tevreden..geniet van alle aandacht en ben dol op mijn tante Amanda, maar ook tante Chantal mag er best zijn ;-))

Na 23 jaar..

2009-12-20T04:07:00.002+01:00

...is de tijd gekomen om te verkassen.

Met een heel gezellige wokmaaltijd heb ik afscheid genomen van mijn collegas uit de "toko".
Het is vreemd, met twee heb ik vrijwel de hele tijd samen gewerkt, een paar minstens 10 jaar en de rest tussen de 4 maanden en 20 jaar.
En toch, geen weemoed, nee het is mooi afgerond.

Ik heb er, om de cliche te gebruiken goede tijden, slechte tijden meegemaakt, daarom is het ontzettend fijn om te kunnen zeggen dat ik tijdens heel goede tijden vertrokken ben.
Sjouk is het beste chef die ik ooit heb meegemaakt, die met een goede stijl leiding geeft aan het geheel en de mensen in hun waarde laat.
In al deze jaren heb ik geleerd dat het uitzonderlijk is en ik ben blij dat ik dit heb meegemaakt tijdens mijn laatste jaren, het heeft het afscheid nemen wel prettig gemaakt.

Missen? Zal ik het missen?
Nu op dit moment niet, tuurlijk het was zeer vertrouwd en zie mensen waarom ik ben gaan geven, niet wekelijks meer, maar er staat tegenover dat mijn baan nu afwisselender is, me weer boeit en ik het beredruk heb...ik doe niet veel op mijn routine, elke dag is afwisselend.

Die uitdaging was ik kwijt de laatste jaren en dat was niet echt goed voor mij, beetje ingedut, zeg maar.
Leuk en verrassend waren de kaarten, warme woorden, persoonlijk of in het boek met krabbels ten afscheid.
Ze kwamen ook van mensen waar ik het niet van verwacht had en dat is egostrelend, eerlijk waar.

Het is geen kwestie van uit het oog, uit het hart, ik passeer de toko nog dagelijks van en naar mijn huidige werk...ik ga er na de feestdagen weer eens langs.
Maar mijn werkzame leven op die plek is over en het voelt goed.

Bedankt allemaal, voor de goede tijden, voor de hartelijkheid, voor de mooie cadeaus en vooral voor het mooie afscheid.
Tan bun!

Samen

2009-11-01T09:36:00.002+01:00

Ik heb zelden zo een duo verknocht als dit tweetal gezien.

Matthew en Raksha zo gek op elkaar, nu ze ouder worden zijn ze zelfs partners in crime...dat belooft nog wat voor de toekomst.

Dat Matt hier op rijden kan weten we, maar nu staat Raksha te popelen om mee te gaan.

Iedereen is druk bezig en Raksha wil haar toetje, nou dan doet Matt het toch wel even? En reken maar dat het met toewijding gaat..

Heerlijk lachen, eerst samen poseren voor oma en dan geiten en gekke bekken trekken ....plots heeft de dame er genoeg van en duwt hem weg, je mag wel gaan!

Samen spelen en delen, tot afscheid dan...

Morgen weer een nieuwe dag!

Psssssssssssssssssst!

2009-10-19T23:07:00.001+02:00

Ik ben terug!

Nog even geen lamg bericht, maar dat komt snel weer.

Dank aan Faap & Kaylash, het is een genot weer on line te zijn ;-))

Helaas

2009-09-18T11:54:00.002+02:00

Het begon met een geval van geelzucht, van het ene moment op het andere gaf de monitor overwegend knalgeel beeld....oeps..

Vreselijk onhandig, maar ik gebruikte het nog wel om te mailen.

Opeens kwam er een nieuwe kwaal bij.....de slaapziekte deed zijn intrede..plotseling viel het ding in slaap....oeps.

Het is zover, na 10 jaar trouwe dienst is mijn monitor naar de eeuwige jachtvelden.
RIP.
Het zal wel even duren voordat ik weer on line ben!

Van alles wat

2009-08-15T09:13:00.002+02:00

Het kind is terug!

Alsof er een bom ontploft was.

Het is onderhand weer als altijd, we hebben het druk, het is mooi weer, ze is jarig geweest en heeft dat buitenshuis gevierd.
Op het balcon ziet het er prima uit...

Broerlief en gezin, op visite voor hun terugkeer naar SU.
Ondertussen zitten ze er al weer een bijna een week en genieten ze van de hitte.

Al met al gaat de tijd als altijd heel snel.
Het is half augustus.

Afscheid

2009-07-31T06:56:00.002+02:00

Ze is er weer, maar in SU moest er eerst nog afscheid genomen worden.
Ook van mensen je dierbaar geworden zijn in de korte tijd..

Malio heeft zeer zeker indruk gemaakt!

En dan worden er wat traantjes geplengt....dag oma Annie!

Op Zanderij (officieel de Johan Adolf Pengel Luchthaven) even spannend of alle vracht mee kan..

Gelukt! Nu even wat eten en dan....

Duimt Chantal dat ze een goede vlucht zullen hebben en proost Raksha op een volgende keer!

Tante Rudya gaat hard sparen voor volgend jaar!

Going on 20....

2009-07-27T16:54:00.002+02:00

Het verslag van zuslief..

Vrijdag....het aftellen is serieus begonnen! Ruby en Rudya gaan nog de stad in voor de laatste boodschappen.... Maar waarom is Matthew naar de creche, terwijl Arlinda
speciaal naar Rohani moet? SURPRISE: Ze hebben er toch wel aan gedacht dat Rudya binnenkort jarig is...Haar tiende verjaardag heeft ze in Suriname gevierd, haar 20ste dus ook!Totaal verrast is ze, als ze de naam op de taart leest.....dat had ze helemaal niet verwacht!

Who's that lady?Stepping out of the car?

Dik tevreden over de schoentjes, die ze op 't laatste nippertje vond...Zou ik er wel op kunnen lopen?

's Avonds...Tante Mieke en oom John kwamen groeten...met een grote bak bamie!
En oom John verwisselde ook nog de kraan in de keuken (gebroken door Ruby)

Rudya's taart en cupcakes.. Oma Annie, tante Joyce en Solange..

Kevin kwam natuurlijk ook groeten..Rishie en Raksha..

Voordat je dacht, was de bamie op..vind je het vreemd als je naar het gezelschap kijkt?

Ik zit er zeer vermoeid bij, maar mijn kamer is opgeruimd en Chantal heeft de koffer van Ruby ingepakt..Wat zal Matthew Shanti missen, wanneer die de volgende maand naar China vertrekt!

Nu begint het feest echt!Alle aanwezigen zingen uit volle borst!

En tot groot ongenoegen van Rudya: het ene liedje na het andere!Precies zoals haar eigen moeder dat doet...

Niemand anders vindt dat erg..Maar zij is blij wanneer ze eindelijk mag blazen..

...en nu snijden..iedereen kijkt vol spanning toe...

en ja hoor: Chantal pakt het goed aan!iedereen moet lachen..

Maar nu is Rudya erop voorbereid...Toch heeft Chantal haar lol gehad!

Iegmar, Roche en Donovan bekijken oude kinderfoto's..sommige gasten vertrekken weer..

Donno..Roche

Iegmar.....Raksha krijgt al slaap..

het was een geslaagde avond..Tante Joyce groet Ruby..

Dit was de surprise party voor Rudya en de afscheidsavond, dag allemaal bedankt voor de mooie vakantie!

Colakreek

2009-07-25T06:20:00.002+02:00

Dat is een begrip in SU, DE plek om je uit te leven, een dag lang met de familie.

De familie in SU is aan het groeien, Max, Andrea & de jongens( Bert, Virginia & Jerino,nog onderweg) allemaal terug in de familie schoot.
Voeg daarbij de toeristen-dames, reden genoeg voor een familiedag op Colakreek.

Hoeveel familiedagen ik in mijn jeugd en ook later heb meegemaakt op Colakreek?Ontelbaar, maar ik kan me geen dag herinneren dat het er niet leuk was, zelfs niet de dag dat zus en ik bijna verzopen zijn.
De sluis stond open, de stroming in het water te sterk en echt zwemmen konden we niet. Reden genoeg om onze kinderen heel vroeg te leren zwemmen.

Iedereen doet waar hij zin in heeft en de speeltuin is er ook wel ontzettend leuk, herinner me niet aan de verbrande billen op de gloeiend hete glijbaan..en toch, weer doen de volgende keer he.

Alles krioelt door elkaar heen, in het water, in de hutten, bij de bbq, snacken als je trek hebt, allemaal de hele dag lang.

Rusten, op een laken in de zon, op de vloer van de hut in de schaduw, in de hangmat met je papa, oma, alleen, amuseer je maar.

Na zoveel waterplezier heb je ook behoefte aan een tukkie, nietwaar
Allemaal het water in, zelfs de allerkleinsten, het valt in het begin niet mee, want ondanks de hitte is het water behoorlijk koud, daar moet je aan wennen.

Eenmaal hebben we er gekampeerd, s avonds erheen, kamp inrichten, hangmatten opgehangen in een hut of drie, kampvuur gemaakt en een nachtelijke zwempartij...geloof me, dat was pas kkkkkkkoud, we stonden klappertandend in het water, toch heerlijk gezwommen, nadat we aan de temperatuur gewend waren.
En zo lekker heb ik, denk ik, nergens meer buiten geslapen, nou ja in zo een open hut, geen muren, wel een dak boven je hoofd.

Natuurlijk zijn ze ook heel vreetzaam bijeen, meestal wordt er door meerderen gekookt en samen van alles genoten, dat was deze keer niet anders.

Relaxen is heel belangrijk, net als de inwendige mens, Oma Annie in actie geholpen door Rishie

Je merkt dat iedereen aan zijn trekken is gekomen, de hangmatten zijn druk bezocht, iedereen heeft genoten.

Fantastisch toch, een familiedag, niets moet, niets hoeft, alles kan, goed voor mooie herinneringen.

Onverwacht en Mamba

2009-07-23T21:09:00.004+02:00

De dagen vliegen nu, tijd om eens iets anders te doen..

Onverwacht was het eindpunt van de spoorlijn naar Para, altijd al een vakantieplek geweest met al de heerlijke donkere kreken.

De jongens poseren in de locomotief, wel stoer he.

Ruud verkent de omgeving, het is een stuk opgeknapt, ik kan me deze plek alleen herinneren met een stel verroeste treinen en locomotieven tussen heel, veel en hoog gras. Mooi dat het nu onderhouden wordt.

Bij het water...is het goed toeven, dit is Mamba.
De bbq wordt gestart, Igmar en Donno genieten, maar Ruud doe je hier geen plezier mee.

Wel met de muziek!

Een kampvuur tot besluit, nee het leven is echt niet saai tijdens de vakantie in SU.

Nog even en ze is weer terug.

Live in the Matthew lane

2009-07-21T20:37:00.004+02:00

The world according to Matthew..................

Even stil staan voor het plaatje, meestal heeft hij daar geen tijd voor!

Rustig aan, wazzzzzzzzzzzzzzda??

Beperkingen

2009-07-18T16:34:00.005+02:00

Sinds ik in de scoot zit heb ik een hekel gekregen aan drogisterijen en boekhandels.

Drogisten, ach je kunt een hoop spullen ook in de super vinden, dat is geen noodzaak, maar boeken, dat heb ik nodig voor mijn ziel.

Allereerst viel de boekhandel aan mijn werk af, die is zo klein, vol en smal, jammer en toch kan ik daar vrede mee hebben, het is gewoon een pestkleine ruimte.

De tweede die af viel was mijn snuffelboekhandel in het dichtsbijzijnde winkelcentrum.
Net opnieuw ingericht met leuke lage boerengrenen tafels...geen ruimte voor ikke, stom stom stom.
Weg, de lol van zeker een uur in een hoekje van de winkel zitten, kleppen met alles en iedereen die langs komt, een stapel boeken inslaan en voor een maandje leesvoer hebben.

Daarom heb ik een hele tijd alleen bij BOL geshopt, o goedkoop, snelle bezorging enzo, nooit zonder nieuw boek, maar het haalt het niet bij zelf hangen in de boekhandel.

Rond kerst moest ik plots in een boek hebben en ben op de Poort bij de boekhandel binnen gegaan, dat was een zegen, er was ruimte en ik kon vrijwel overal bij en het personeel, heel aardig en deskundig...sindsdien ben ik er regelmatig geweest.

Vandaag ging ik er in een opperstebeste bui heen ...nou dat heeft niet lang geduurd.
Allereerst stond er een aanplakbord voor de open deur.Naar binnen gekeken maar omdat niemand reageerde, zelf het ding versleept en naar binnen gereden.
Bij een tafel zitten kijken.....leuke boeken maar ik wilde Engelse boeken.
Totaal niet druk, 2 klanten, 3 man personeel maar er stonden wel meer dingen in de gangpaden dan anders...ach bevoorraden moet, ik rij voorzichtig naar achter in de winkel.
Daar kon ik moeilijk om een stapel heen, 2 keer voor en achteruit en ja hoor het lukte, oeps de stapel stond nu wel schuin, en opeens hoor ik een zure stem achter me die me vertelde dat ik de stapel had omgereden.
Ik zat op dat moment moeilijk te hengelen in een kast, maar neeeeeeeeeeeee...niet kan ik u helpen of zo...
Ik zei sorry, ik had niet gemerkt dat het zo een ramp achter me was, ja maar ..ja maar, waarop ik tegen de mevrouw zei dat het oke was,dat ik wel ging.... ik had er genoeg van...maar ik zat weer klem tussen een volgende stapel boeken, om de hoek, voor me.
Heel voorzichtig laveer ik voor en achteruit en de mevrouw roept, dit pad is breder..tjsa, zal wel maar: ik kan niet acheruit in dat pad manouvreren, mevrouw.

Lichtelijk geirriteerd rij ik naar de uitgang waar ik klem kom te zitten bij het detectiepoortje, de baas naar me toe rent terwijl hij roept dat ik rustig moet rijden....grrrrrrrrrrrrrrrr
Ik zeg, meneer als u uit de weg gaat kan ik gewoon mijn gang gaan....zo gezegd, zo gedaan en de meneer zegt...tot ziens!
Ik kan het niet laten hem te vertellen dat het echt niet meer gebeuren zal en dat ik dolblij ben met BOL.com...

Dagdag, snuffelen tussen de boeken...

Spelevaren

2009-07-16T20:48:00.002+02:00

Als Ruby naar Su gaat, is er altijd en dag georganiseerd door Rin, haar grote vriend, om op de rivier te gaan spelevaren.

Lucky Ruud, ze viel met haar neus in de boter...

Die stip achter de speedboat, bestuurd door Rin, das Rudya!
Het ging lekker hard.

Wat eten, de benen strekken en dan naar de zandbank..het wordt eb.

Allemaal in de boten, we gaan verder.....
Schitterend uitzicht over het water

Op de zandbank aangekomen geniet iedereen weer van de verschillende boten.
De foto van Ruud en Ruby op de jetski missen we helaas, helemaal vergeten zich te laten kieken.

Kijk, dit is een aparte verschijning, het heet toerist ;-))

Girls wanna have fun and guys will be guys

Allemaal verzamelen, dit is het einde van een heel mooie dag op de rivier....
Het is een mooie promotie voor SU als vakantieland.

Pretty in pink

2009-07-12T13:35:00.002+02:00

Je bent een meisje dus......rose, dat "hoort"
Het staat haar ook ontzettend leuk.

En lachen kan ze als de beste!

Carolina Carolina

2009-07-08T17:07:00.002+02:00

Voortaan is dit Ruud haar tropische vakantiesong.

Jaren geleden was dit lied een hit tijdens onze vakantie op Curacao

Nu is dit dorp een hit tijdens de vakantie in Suriname.
De familie van Vliet heeft er een vakantiehuis en dit was een logeerpartij in het weekeinde.

Maar niet alleen Ruud had het naar de zin....

Matthew en Ruby maken dolle pret.

Je zou bijna het vliegtuig pakken om mee te doen!

Berg & Dal

2009-07-02T11:30:00.004+02:00

Dat is waar de meiden een groot avontuur hebben beleefd.

Een oude plantage, in het district Brokopondo, waar ze een dag lang zich vermaakt hebben met een hike ( door de bush) toen een kajaktocht en daarna over 11 kabelbanen, in de boomtoppen en over de rivier!

Dit zijn natuurlijk maar een paar foto`s die ik uitgekozen heb, je kan wel aan de koppies zien dat ze enorm genoten hebben.

En dan eerst droog oefenen voor de kabelbaan..

Om zeer tevreden te eindigen.

Van deze tocht hebben ze echt geen spijt, wel verbrande benen!

2009-06-28T07:29:00.002+02:00

Eergisteren werd ik ermee wakker.

Ik droom zelden, het is al ongewoon en dan...dromen over een deur??
Het zijn wel bijzondere deuren en als ik iets mis dan zijn het wel de prachtige deuren en suite die ik ooit bezat, in dat vooroorlogse huis.
Ik woon al jaren met enorm veel plezier in nieuwbouw en ik zou geen andere plek weten waar ik me zo thuis voel, maar dat huis met die deuren dat was heel speciaal.

Het was mijn eerste eigen huis in Amsterdam en omdat het eigenlijk te groot voor mij alleen was, moest er een slaapkamer uit.
Dat vond ik helemaal niet erg, de woonkamer werd er L vormig door en ik liet gelijk de muur naar de hal ook eruit slopen waardoor het een grote open ruimte werd.
Door het slopen ontdekten we " het " bij toeval.

Door de trillingen was het paneel opengeschoven, niet veel en toen we tegen het paneel aan drukten ging dat open en achter de haard bleek een heuse verborgen ruimte te zijn.
We pakten er een lantaarn bij en ontdekten tot onze grote verbazing dat het vermoedelijk een onderduikkast geweest moet zijn, want aan de binnenkant zat een slot... het paneel afsluiten en niemand die je vinden kon..en ruimte genoeg voor een man of 3, maar niet voor langer dan een uur, denk ik.
Het was er in elk geval warm, droog en heel erg veilig.

Maar waarom heb ik van de onderduik kast gedroomd en wat heb ik precies gedroomd?
Dat weet ik niet, ik werd wakker toen ik door het paneel kroop en weer in de woonkamer stond.
In de kamer met de witte muren, wit houten vloerplanken en al het overige houtwerk van de en suite in allerlei tinten grijs.

Ja, ik woon al zeker 21 jaar in nieuwbouw, tot mijn grote genoegen, maar ik heb weleens heimwee naar de mooie houten en suite deuren met de glas in loodramen.

Vakantie impressie

2009-06-23T06:59:00.002+02:00

Ze zijn in Suriname en ze genieten.

Hier zijn ze net thuis en helemaal gaar van de reis.
Maar nu zijn de dames op hun gemak en genieten van alles.
Republiek, Colakreek en de binnenstad zijn al onveilig gemaakt.
Hier volgt een serie fotos....

Ze staan er in elk geval gekleurd op!

FABULOUS!!

2009-06-21T11:06:00.004+02:00

Gisterenavond heb ik de scoot laten swingen!

Ik ben naar het concert van Oscar d Leon in de Melkweg geweest.
Faap en ik zijn tegen 6u de deur uitgegaan, met de metro naar de stad, hapje eten ( heel erg lekker en zoveel dat we ons bord niet eens leeggeten hebben en no toetje) vervolgens naar de Melkweg omdat ik voor in de zaal moest kunnen.

De sfeer zat er al snel in, er werd salsa muziek gedraaid en gelijk ook gedanst, iedereen had er duidelijk zin in.
Het duurde even voordat het begon, maaaaaaaaaaaaaaaaaaaar....

De band kwam op, de eerste tonen van Llorarrrrrrrrrrrrrr en de show begon in een heel hoog tempo, de vonken spatten ervan af en Oscar is nog een even goede entertainer als altijd, de man heeft de hele show staan dansen!!

De band deed niet onder, veel solos, veel dansen en ze deden het allemaal met een zeer aanstekelijk plezier, de hele zaal zong luidkeels mee, zelfs ik en ik heb zitten swingen op de scoot.
Oye como va ( Santana, Oscar is a good pupil ) was beslist ook een hoogtepunt en ieder bandlid deed een solo, ik geloof dat het nummer ongeveer een half uur uitgesponnen is, maar saai, no way!

Om half 12 moest de stekker eruit en doordat ik bij de branddeuren zat, konden we vlot voor de massa eruit en naar huis toe.
Het was een zeer gedenkwaardige avond....Saborrrrrrrrrrrrrrrrrrr.

De grote reis

2009-06-19T07:08:00.002+02:00

Mijn nichtje is op reis en nam de dochter mee.

Gisterochtend vroeg zijn de dames vertrokken, tegen 21 u heb ik Ruud even gesproken.
Tien jaar geleden is ze al een keer in SU geweest, 6 weken lang heeft ze meegedraaid in het gezin van mezus.
Nu is dat wel anders, ze gaat weer bij mezus logeren, maar het gezin van toen...das uiteen gevallen.
Rohani heeft haar eigen gezin, Rehna is er niet meer en Ruby, daar vloog ze mee.

Wie ze nu leert kennen zijn Matthew en Raksha.
Matthew heeft echt wel geoefend op de namen hoor, zijn tante Boebie en tante Oeeeeeeeeeeedia zijn gisteren aangekomen.
Ik hoorde dat hij zijn stuiterbal erg leuk vindt.

Geniet evan dochter en doe maar heel veel mooie herinneringen op!

Verhuisd

2009-06-18T06:36:00.002+02:00

Ik woon nu in de andere kamer.

Het heeft wel wat voeten in de aarde gehad, maar het bed staat, het ziet er prima uit en het was enorm wennen.
De eerste week werd ik namelijk lichtelijk zeeziek ervan.
Na jarenlang in een bed geslapen te hebben met een stevige ondergrond heb ik nu een verende bedbodem en een binnenverend matras...elke keer als ik me beweeg deint het bed, iedereen dacht dat ik overdreef maar het is zo.
Na wat slechte nachten gaat het nu wel!

Aan het voeteneinde van het bed staat de grote boekenkast, nu nog gevuld met de kinderboeken totdat Ruud haar kamer af is of dat ze naar de logeerkamer kunnen.
Ik kan mijn kamer nu heel makkelijk keurig opgeruimd houden.
Behalve...

De computertafel...ik moet eens gaan kijken wel opbergsysteem mijn rommel handig bedekken kan ;-))

De Kiddies

2009-06-17T06:39:00.002+02:00

Raksha is onderhand een jaar oud en Matthew groeit als kool.

Praten, daar is hij niet echt mee bezig, onderzoeken, des te meer.

Hier volgt een selectie van hun dagbesteding en het feestje.

Eerst een ritje achterop en dan pak je in een onbewaakt moment zelf maar ...en oma er achteraan rennen!

Tinkerbell taart en de birthdaygirl met paps en mams...
Het gaat heel hard!

Mijn oase

2009-06-15T07:11:00.002+02:00

Mijn balcon is in ere hersteld.

Ik had alles goed voorbereid, eerst de afspraak om een buitenkraan aan te leggen en daarna de planten besteld.
Helaas kan ik dat wel willen, maar, de realteit is dat de kraan nog steeds niet gemaakt is want de klusjesman heeft het druk.
Hij is zelfs al langs geweest met een collega die het doen zal, maar ...sindsdien is het opvallend stil.

De planten doen het prima, dankzij de gietertjes van Ruud.

Voor mijn pech gaat ze aanstaande donderdag 5 en een halve week met vakantie.
HELP!

Vandaag niet vergeten de klusjesman te bellen........................

Heel erg druk

2009-06-13T14:07:00.002+02:00

Ik ben met van alles bezig in en rond het huis.
Verder ben ik van baan veranderd.

Dat allemaal zorgt ervoor dat ik even niet de tijd heb om te schrijven, wie weet komt het dit weekeinde er eindelijk van.

Voor nu, een time out!

Rommelen

2009-05-03T07:27:00.005+02:00

Ik blijf aan het rommelen in huis..

De bank heeft nu meer kleur, de oude bank is verhuisd naar het balcon, de grote stoel heeft een andere plek.

Het bevalt wel en nu lijkt het wel alsof ik een soort virus heb.....nee geen Mexicaanse toestanden hoor!

Het is meer een voorjaarsdrang, een drang om te veranderen dus, want nu heb ik woeste plannen voor de slaapkamer.

Ruud helemaal happy, want zij krijgt de grote slaapkamer, straks minder happy als alles versleept moet worden, want dat komt op haar schouders neer.
Maar hoe dan ook, ze is al aangestoken door mijn virus, en aan het bedenken hoe zij het hebben wil ;-)))

Tijn en Meis

2009-04-23T07:53:00.002+02:00

Dat zijn Ruuds kindjes en die waren gisteren even op bezoek.

Ze zijn heel erg leuk en ook hun mama was mee

Samen fotos kijken die Ruud van ze gemaakt heeft

Daarna naar het park en Tijn wilde wel op de kabelbaan

Meis kijkt toe

En tot slot een ijsje in de zon!

Zwart

2009-04-17T09:27:00.003+02:00

..is het, de nieuwe bank bedoel ik.

De kussens erop zijn nog niet geheel naar mijn smaak, er moeten nog wat kleuren bij om te zorgen dat het meer op de rest is afgestemd.

Het zit wel prima en het heeft wel wat zo een vierzitsbank.

Ondertussen heb ik al weer een volgend project in gedachten!

Rondom Pasen

2009-04-13T10:16:00.002+02:00

Dit jaar had ik niet veel zin in de Paasdagen.

Dus kwam het me heel goed uit dat mijn lieve nichtje voorstelde om mijn woonkamer onderhanden te nemen, het was een flinke klus, maar het resultaat is heel erg de moeite waard.

Het ziet er allemaal veel ruimer uit zo, nu nog een nieuwe bank.

Hoe...

2009-03-30T14:14:00.002+02:00

..noem je dat als hij op rooftocht gaat omdat hij het zo ontzettend lekker vindt?

Het lag in de koelkast en riep.
Parella mag ook wel een hapje, maar mijn naam stond er echt wel op moussie.

Zou een verslaving zijn?
Gezond is het in elk geval wel ;-)

Raksha toch...

2009-03-29T12:45:00.002+02:00

Bijna tien maanden is ze nu en ze heeft haast.

Ze wil meedoen met alle kinderen in de buurt en die hebben als grote hobby....fietsen.

Kijk eens hoe ze glundert, ze doet mee, voelt zich lekker groot en beschermd.
Haar voetjes komen nog niet eens halverwege de pedalen, ze kan niet lopen, maar mee doen met fietsen, dat krijgt ze wel voor elkaar.

Dat belooft nog wat voor de toekomst!
Daddy get your gun ;-))

Gedoe

2009-03-21T07:38:00.002+01:00

Druk in mijn hoofd is het nu...

Er gaat van alles veranderen aan mijn werk en ik kan nog niet overzien wat het precies voor mij gaat betekenen.
Vanwege veiligheidsaspecten is besloten dat ik niet meer op de etage mag werken waar mijn team zit, mijn werkplek moet dus naar de begane grond.
Om te zorgen dat ik niet alleen ergens bij geschoven wordt, is er naar andere opties gezocht, maar die zijn er helaas niet of ik zou enorm saai werk te doen krijgen.

Ik kom dus ergens te werken, zonder collegas die hetzelfde werk doen en moet wel alle papierwerk en dergelijke van en naar boven zien te krijgen.
Hoe dan ook, ik heb geen idee in welke vorm dat zal gaan, mijn chef ook nog niet, en het moet allemaal in een week geregeld zijn.

Leuk is anders, maar ik ben onderhand zo flegmatiek dat ik het allemaal aankijk.
Het heeft geen zin om er tegen in te gaan.
Ik heb nog wel werk per slot van rekening ;-)!!

Ho !!

2009-03-14T09:00:00.001+01:00

Stop, niet storen svp!

Omdat ik er recht op heb.

Dit weekeinde ben ik onbereikbaar.

Zoveel te doen

2009-03-10T07:33:00.001+01:00

..ik heb nog zoveel te doen.

Het is belastingtijd, heel druk, te weinig mankracht, een nieuw nog niet goed werkend computersuysteem en veel veel veel te doen.

Geen wonder dat ik niet aan schrijven toe kom.
Als ik thuis ben ...heb ik nergens zin in.

Zoveel te doen, ik heb nog zoveel te doen.

Vliegramp

2009-03-01T16:55:00.002+01:00

Woensdag...

Daar heb ik geen goede herinneringen aan.

Enfin....de week vloog daarna om, en nu kan ik op adem komen.
Ik wens voor alle overlevenden dat ze er niet nog jaren later last van zullen hebben.

Survivors!

Na een feestje

2009-02-22T01:03:00.003+01:00

Het is een uur.
Ben net thuis na een feestje en zit achter het pjoetertje een beetje na te genieten.

De jarige heeft Abraham gezien en het was een beregezellig feestje.

Eerst hebben we heerlijk gegeten en daarna werd er gedanst, gewoon zo een heerlijk ouderwets feestje thuis met familie en vrienden.
Leuke muziek, nummers die ik in geen jaren heb gehoord, vooral de Hindoestaanse nummers, waarvan ik heel veel vergeten was.
Gezellig om naar al die dansenden te kijken, ik mis het wel, dat ik zelf niet meer dansen kan, gelukkig kan ik ook genieten door te kijken.
De meiden zijn groot geworden, leuke dames zijn het, vol belangstelling voor iedereen en met hun beide benen in de wereld.
Zoonlief groeit ook hard, leuke knul met zijn twinkelende ogen.
Tevreden ga ik naar huis met mijn doggie bag.

Ik zit wat na te genieten achter mijn pjoeter.
En plotseling knalt het boven mijn hoofd los, het getier tussen mijn buren, hij is weer boos omdat zij laveloos is.

Ik ga naar bed, mijn stemming is verstoord.
Ik ga slapen.

Van alles en nog wat.....

2009-02-13T22:13:00.003+01:00

Ik schrijf minder dan ik zou willen..
Omdat mijn kop steeds te vol zit, mijn lijf door dit wisselvallig weer protesteert.

Het is druk aan het werk, maar het werk doen vind ik op zich ontzettend leuk, vooral met de oudjes kan ik me kostelijk amuseren, das een grote ontdekking.
Toen ik in de gezondheidszorg zat, klikte het niet bepaald tussen ons, ik was te snel en zij vonden me daarom niet aardig, gewoon te weinig geduld.
Maar nu ik niet aan ze hoef te zitten, blijk ik alle tijd van de wereld te kunnen nemen voor de verhalen, boeien ze me ook en is het wederzijds een aangenaam verpozen.

Als ik thuiskom, duik ik even voor de buis, eet wat en val op de bank in slaap tot half negen want dan wil ik een programma zien en na dat half uurtje duik ik mijn bed in met een boek, lees gemiddeld drie paginas en ga slapen.

Kortom, de weken zijn gevuld met werken, eten, slapen en in het weekeinde wil ik gewoon rust.

Gelukkig krijg ik af en toe al lentekriebels en is het als ik naar het werk rijd tegenwoordig al weer licht.

O het is zeker niet een slechte tijd, beetje te druk, beetje saai, maar wel genoeglijk.

09.02.2009

2009-02-09T21:13:00.002+01:00

24/7

2009-02-08T16:59:00.004+01:00

Zorgen, moederen en werken.

Het is nu alweer een jaar geleden dat mijn zus plotseling de tweede ronde toebedeeld heeft gekeregen.
Een zwaar jaar is het zeker weten geweest.
Zoveel is er veranderd, zoveel is erbij gekomen.

Manmoedig slaat ze zich erdoor en ik hoor nooit dat het haar te zwaar valt, dat ze moe is, dat wel, dat ze nergens echt aan toe komt, zelfs dat zegt ze zelden.
Waar ze alles voor over heeft is dat Matthew opgroeit tot een lucky, happy boy zonder besef van zijn gemis.

Gelukkig heeft ze mensen om zich heen, zoals Conny, Erica en niet in de laatste plaats Amanda.
Een mens is geen eiland, de band met Rohani en haar gezin is heel hecht.
Matthew groeit op met mensen die heel veel van hem houden.

Rehna, je jongen is in goede handen.

Sssssst

2009-02-01T21:08:00.002+01:00

Ik ben stil.
Stil, omdat ik moe ben
Stil, omdat het druk is
Te druk naar mijn zin
Dit weekeinde heb ik me dus teruggetrokken
Geen afspraak, geen telefoon, alles afgezegd
Dit weekeinde was van mij
Lief zijn voor ikke
Bijtanken

Morgen is weer een nieuwe dag.

Winter

2009-01-10T15:00:00.002+01:00

Ik heb vakantie en doordat het zo druk was met de feestdagen neem ik het er goed van.
Geef me helemaal over aan het cocoonen, hang voor de buis van pc en tv, lees naar welbehagen, dat bevalt allemaal best.

Maar gisteren moest ik er echt uit en toen kreeg ik van de natuur dit mooie cadeautje...schitterend mooie berijpte bomen.

Ik had niet eens mijn camera bij me, dus moest ik het met mijn telefooncamera doen, desondanks ben ik niet eens ontevreden.

Heerlijk zonnig weer, heel koud met een strak blauwe hemel.
Winter op zijn allermooist!

She did it!

2009-01-08T23:18:00.003+01:00

Al een half jaar geleden deed de router het opeens van de ene dag op de andere niet meer...
Nou zou dat geen probleem moeten zijn omdat we een reserveding in huis hadden, maar dat was het dus wel.

Ik ben onderhand heel handig met de computer maar ik heb geen geduld voor dat soort gepriegel en uitproberen enz enz.
Lastig en lastiger werd het wel, want Ruud en ik hebben een totaal ander ritme en pc gebruik, we zaten elkaar danig in de weg zonder netwerk.
Vooral savonds was dat een probleem als ik vroeg in bed kroop, want zij wilde dan later op de avond achter de pc en daar werd ik dan weer wakker van.
Vandaag had ze er genoeg van en ging ze om een uur of 8 achter de pc zitten om het ding zelf aan te sluiten.
Het kostte wat ge(#%*(#% en ge(#%(@#@)_%@ ....maar ze heeft het klussie geklaard.

Innig tevreden zit ze nu achter haar eigen pc te klooien en we sturen elkaar als vanouds berichten over en weer....

Mijn grote dochter blijft me verbazen, koken, knutselen, topkind is het!

2009

2009-01-04T15:11:00.002+01:00

Het nieuwe jaar is begonnen.....goede voornemens?Mwaaaaaaaaaaah

Misschien wel eentje, om een foto te maken voor een Nieuwjaarswens, kerstkaarten enzo zijn er bij ingeschoten, ze liggen nog onbeschreven op tafel.
Te druk gehad, te weinig inspiratie, wie zal het zeggen.
Vandaag voor het eerst sinds de laatste dag, eindelijk weer naar buiten.
Was nog steeds brak, moe, geen zin en wat katerig.

Mooi was het wel, niet te koud, wat somber maar heerlijk fris.

Kortom, geen spijt dat ik een frisse neus ben gaan halen en daarbij nog boodschappen heb gehaald in de rustige zondagse super, ja u ook nog de beste wensen;-)
Tijdens het plaatjes schieten rond de plas zag ik dit opeens...
das pas leuk...
Daarom krijgt iedereen alsnog de allerbeste wensen, zoals het hoort!

Franje bij de kerstborrel

2008-12-30T15:38:00.002+01:00

Dat was de uitreiking van het certificaat zoals dat officieel heet.

Hier ben ik bezig mijn scoot wat op te poetsen in mijn nieuwe trippelstoel..tsja door de sneeuw en prut zag het er niet uit.
Niemand heeft gemerkt dat ie schoongemaakt was, want de verlichting was zeer sfeervol ;-)

Deze heren worden de Drie Muskitiers genoemd, het zijn mijn beste vrienden uit de groep, Henk, Krishna en Walter, Regina, hun chef, zwaait ze wat terechte lof toe.

Henk legt uit dat hij deze opleiding samen met Sander gehaald heeft, als alleenstaande ouder doe je dat per slot van rekening MET je kind als team.

Krishna spreekt namens de groep een dankwoord uit, de docenten werden ieder op hun beurt geevalueerd, niets dan goeds!

Ik kan weer opgelucht lachen, volgens afspraak heeft mijn chef, Peter de toespraak kort gehouden.

Walter en Henk nemen de stand der zaken door.
Het was een zeer geslaagde borrel.

Moose time

2008-12-28T19:29:00.003+01:00

Ja, ik weet het, maar ik vind ze nu eenmaal leuk!

Daarom krijg ik er elk jaar minstens eentje, alleen, dit jaar kreeg ik een koffervol!

Ik heb ze vandaag maar op en rond de koffer neergezet om er wat foto`s van te maken, ze zijn echt heel erg leuk en verschillend.

Er is zelfs een haarband met een gewei, die heb ik ook nog opgehad, maar de foto is echt waar.......mislukt!

Lieve meiden, ik ben heel erg blij met de aanvulling van de collectie.
Het was weer een gedenkwaardig cadeau, net als de Japanse windchime ;-)

Kerstdag 1

2008-12-26T13:13:00.002+01:00

En voor het eerst sinds jaaaaaaaren ben ik de deur uitgeweest.

Mo heeft speciaal een kerstdiner gemaakt en gevraagd of ik kwam eten.

Het was een heerlijk en simpel menu, uiensoep, gevolgd door lasanga met komkommer/tomatensalade en zelf gebakken taart toe.

Glaasje bubbels erbij voor de liefhebber (moi dus!)

Goed gezelschap, genoegelijke avond met de Sound of Music...

Redelijk op tijd was ik weer thuis, want mijn schouder geeft aan dat ik de laatste dagen iewat teveel gedaan heb.
Er stond een mooie kerstboom!

Kerstavond

2008-12-25T07:53:00.002+01:00

Het was echt ontzettend leuk, gezellig en vooral sfeervol.

We hebben heel lekker gegeten, iedereen had het reuze naar zijn zin en het toetje van Ruud was echt super.

Ik ben gruwelijk verwend, heb een koffer vol mooses voor de collectie gekregen, schitterende oorbellen, een windchime uit Japan en een mooie sfeerlamp om maar wat te noemen.

En nu mag ik achterover leunen, de komende dagen hoef ik niets, niets, niets, te doen waar ik geen zin in heb ;-)

Merry Christmas everybody!!

Check

2008-12-24T07:15:00.002+01:00

Druk druk druk....

En de lijst met dingen-te-doen schijnt niet korter worden....

Boodschappen binnen check
Verschillende gerechten voorbereid check
Viadoe gebakken check
Toetje georganiseerd check
Huis gastklaar gemaakt check
Eettafel rommelvrij check
Eerste gasten binnen check
Kat en hond zijn vreedzaam check

En nu nog de kerstcadeautjes halen, flessen wegbrengen en en en en en..
Ojaaaa...de kalkoen bijtijds in de oven doen!!

Vanavond zitten we met 10 man aan de kerstdis....gelukkig, dan is alle geregel over!

Aftellen....

2008-12-20T02:12:00.002+01:00

Nog maar een dag werken voor de kerst...............

Maar nog zoveel te doen, ik heb nog zoveel te doen.
Natuurlijk kies ik dat zelf, het is helemaal mijn eigen schuld en ik geniet er ook van, ik kijk zelfs uit naar morgen.

We, Cynthia en ik gaan weer viadoe bakken.
Net als vorig jaar, alleen nu werk ik full time dus heb ik het gevoel dat het op het nippertje moet.
Onzin, maar zo voelt het wel, raar zoals een mens in elkaar zit.

Het komt ook omdat ik gisteren het druk heb gehad met de diploma uitreiking, de kerstborrel met natuurlijk de gezelligheid die daarbij komt kijken, de werkdag erna en het shoppen dat ik perse moest doen van mezelf.

Ik was daarna behoorlijk sjagge, dus heeft dochterlief me verzocht om het veld te ruimen.
Nu ik een paar uur geslapen heb, kijk ik inderdaad heel anders tegen de wereld aan.

Zoveel te doen, nog zoveel te doen.
De boom staat nog niet eens;-))!

Mineur

2008-12-14T09:19:00.002+01:00

Ik kan het gewoon niet meer.....

Hoewel ik er nog geen log aan gewijd had, was ik sinds 5 december in het bezit van de lang verwachtte triplestoel.
Een ware zegen voor mijn veelgeplaagde benen!
Eindelijk geen kramp meer snachts.

Helaas viel bij de oplevering al op dat er een armlegger scheef zat.
Het stoorde me in het begin niet, maar in de loop van de week kreeg ik er last van, mijn ene schouder werd omhoog gedrukt.

Om een lang verhaal kort te maken, de stoel bleek tijdens het vervoer dermate beschadigd te zijn, dat het acuut terug moest naar de leverancier.
De hele stoel is ontzet en het onderstel is rijp voor de sloop.
Niets dan hulde voor de vlotte aanpak van de firma, maar sinds donderdag, zit ik weer op een gewone bureau stoel.
En ik trek het niet.

Sinds vrijdagavond verga ik van de pijn en ondanks alle rust, thuis, weekeinde schiet ik er geen donder mee op.
Morgen moet ik weer aan de slag en de stoel is op zijn vroegst woensdag klaar.

HELP!!!!

Alpinist

2008-12-06T08:36:00.002+01:00

Ik ben 2 en ben op ontdekkingsreis.
Weet jij al dat klimmen een hobby is?

Hier was ik onderweg naar een stok die op de kast ligt.
Nu ik weet dat ik kan klimmen, moet ik steeds hoger,nietwaar.

Bingo!Ik ben de bak van de vrachtwagen ingeklommen, mooi ding hoor moussa Rishie.
Hmm, even bedenken hoe ik eruit moet komen.....

Zie je wel, oefening baart kunst, dit kan ik al razendsnel, omhoog en omlaag.
Life sure is fun, als je maar je tijd goed weet te besteden.

Moeran sanskaar

2008-12-04T17:15:00.002+01:00

Een Hindoe ritueel waar Raksha nu oud genoeg voor is.

Je kan zien dat ze er zin in heeft, al die belangstelling.

Wat betekent het dan eigenlijk?
Een van de belangrijkste sanskaars van een Hindoe: Het kaalscheren van de baby. Je wordt geestelijk opnieuw geboren. Moeran wordt gedaan omdat het brosse haar nu zomaar energie uit het lichaam wegneemt terwijl de vitale organen in het lichaam zich aan het ontwikkelen zijn en het lichaam de fysieke energie op een veel betere manier kan gebruiken. Moeran houdt in dat als het kind 1, 3, 5 of 7 maanden is, het hoofdje wordt kaalgeschoren en bij de meisjes worden er vaak oorgaatjes in de oorlelletjes geprikt om zo het verschil tussen jongens en meisjes te tonen.

De moeran sanskaar is de 8ste sanskaar: het kaalscheren van het kind. Doorgaans wordt dit altijd gedaan, het is niet naar aanleiding van een individueel probleem of dergelijke.

In deze sanskaar wordt al het haar op het hoofd van het kind verwijderd, dat was gegroeid tijdens zijn verblijf in de baarmoeder van de moeder. Hier kan een pandit bij zijn, dat hoeft niet. Er zijn wel mantra´s in deze sanskaar.

Het haar wordt ofwel in het eerste jaar van geboorte ofwel in het derde jaar verwijderd. Rond ongeveer 2,5 jaar van het kind heeft het ongeveer 20 tanden in zijn mond. Tengevolge van groei van tanden, lijdt het kind aan bijvoorbeeld hoofdpijn. Het tandvlees is gezwollen en zouden ook los kunnen komen. Het kind zal een gerriteerde persoonlijkheid krijgen.

Om deze problemen te verhelpen, wordt het haar afgeschoren.
Het haar wordt verwijderd terwijl Ved-mantra's worden bezongen.

Zo ziet ze er nu uit, kaal, maar het groeit snel genoeg weer aan.
En zoals het in deze familie hoort, was er taart, ook al omdat paps zijn verjaardag vierde was het een extra mooie!

Het is maar een kleine selectie van de fotos, het feest op zich, dat laat zich wel raden.

Birthday girl

2008-11-28T11:41:00.002+01:00

Vaak is ze dan in Amsterdam, dit jaar werd het Voorschoten.

Het was in elk geval een zeer geslaagd feest.

Lekker eten, taart en goed gezelschap.

Wat kan een mens meer wensen om een nieuw jaar mee te beginnen?

In elk geval wens ik je een super jaar toe met heel veel vervulde wensen.

Dit was een happy happy birthday ;-)

Srefidensie dienst

2008-11-23T15:01:00.002+01:00

Op verzoek van Mo, Ruuds vriendin zijn we vandaag naar de kerk geweest.
Ze had nog nooit een dienst meegemaakt dus wilde ze dat graag eens doen en ik bood aan om met haar mee te gaan, waarop Ruud zich bij ons aansloot.

Ik heb gekozen voor de Nieuwe Stad, een van de kerken die hier in Zuidoost onstaan is in een der parkeergarages.
Nu hebben ze al een aantal jaar een prachtig oecemenisch Kerkgebouw in het Gulden Kruis, hoe toepasselijk en daar nam ik de dames mee naar toe.

We zijn naar een dienst van de Evangelische Broeder Gemeente geweest oftewel het Zeister Genootschap, onder die naam zijn ze in Nederland beter bekend.
In Suriname zijn ze een van de grote drie, ik heb op een van de Middelbare Scholen van die kerk gezeten, ze zijn voor mij dus bekend en vertrouwd.
Het was een heel warme dienst die in het teken stond van 33 jaar Onafhankelijkheid van Suriname en dromen die uitkomen.
De gezangen waren in het Sranantongo, Nederlands en Engels.
Het koor dat optrad, the Resurection Singers zong voornamelijk in het Engels en het was echt zo een swingend koor zoals je dat in een Amerikaanse film ziet, prachtig.
De dominee is een Duitser, een goede spreker die niet te lang sprak en zijn schaapjes goed wist te bereiken, yes he could.
Wat ik apart vond, is dat ik me nooit gerealiseerd heb, dat ik niet eerder, echt een dienst van een wijkkerk heb meegevierd, dus de berichten over ontvallen dierbaren, het benoemen van jarige kerkleden en hen toezingen, was ook voor mij een complete verrassing.
Het maakte de dienst wel erg knus, ook al omdat de kerkzaal niet heel erg groot is, o ja de adventsster hangt er al.

Al met al hebben we ondanks het weer, een leuke ervaring gehad en zijn we van plan volgende week zondag eens bij een andere kerk in Zuidoost op visite te gaan.

Gezegende week, wensten de gemeenteleden ons allemaal toe

NB fotos met dank aan onze buurtmagazine.

Matthew is 2 !

2008-11-22T12:32:00.002+01:00

En dat is gevierd!
Mezus weet te feesten das een ding dat zeker is.

Dit is een kleine impressie van het feest op de creche en de familyparty...

Matt is helemaal beduusd als hij doorheeft dat het zijn eigen feestje is!

Rohani droomt bij de taart

Dit is MIJN tante Amanda

Met een van mijn grote vrienden

Hier met mijn overgrootmoeder...die vertel ik hoe leuk mijn dag was..

Afo krijgt een zeer speciaal verslag

De dag erna was het familiefeestje

Een spidermankostuum gekregen van MIJN tante Amanda net als de taart!

Tante Lindsey bracht een "klein" geschenkje voor me mee...

Ja , het was een onvervalste poolparty!

Marielle had een privepool, moet kunnen ;-)

Met mijn grote neef ....stoer he!
Het bleef nog lang onrustig in de buurt....................

Meer ROOD

2008-11-22T11:42:00.001+01:00

Hoe rooier hoe mooier;-))

Need I say more??

Rood ...erg rood

2008-11-03T07:55:00.002+01:00

Ik had er al een poos genoeg van ...mijn onbestemde haarkleur.
Maar de laatste tijd wilde geen kleuring meer " houden".

Maar toen kreeg ik van een collega een pakje haarverf om te proberen en zowaar het deed het.
Tijd om weer eens naar mijn vertrouwde rode kop terug te keren.
Haar gesnoeid, kleur erin....met heel veel dank aan Beryl ;-)

Mooi rood is niet lelijk!

Trippel trappel

2008-10-23T07:23:00.002+02:00

Bij het veranderen van baan komen er toch meer dingen kijken dan ik me gerealiseerd heb....

Ik mis mijn trippelstoel!
Het is iets waar ik zonder bij na te denken gebruik bij mijn ene baas en nu heel erg mis bij de nieuwe baas.
Tijdens de opleiding en de stages had ik er niet zo een erg in omdat er daar altijd verschillende stoelen stonden, met en zonder leuningen en als ik moe werd van de ene stoel, stapte ik over op een andere stoel.

Soms vond ik het wel onhandig dat ik geen hoog/laag mechanisme ter beschikking had, maar nu merk ik dat het heel belangrijk is.
Ik heb op dit moment geen goede stoel en daar reageert mijn lijf heel heftig op, ik heb iedere nacht enorme kramp in mijn benen omdat ik ze overbelast door het verkeerde zitten.....en ik word erop afgerekend door mijn lijf AU!

Een dag per week zit ik op mijn vertrouwde trippelstoel en dan merk ik het verschil, die avond kan ik goed slapen en heb ik de volgende dag minder pijn.

Mijn chef was onderhand heel erg bezig om voor mij een goede stoel te vinden en heeft aan allerlei touwtjes getrokken, overal gezocht of er nog ergens een stoel stond die ik goed gebruiken kan ....helaas tot dinsdag zonder resultaat.
Hoe dan ook, de arbodienst is ingeschakeld en geloof het of niet, aanstaande maandag komt er al een meneer van een stoelenfirma voor een passing.

Ik ben er dolblij mee, ik voorzie wel een levertijd maar dan nog is het te overzien.
Hoe je het ook draait of keert, de stoel is voor mij echt lijfsbehoud en ik moet stellen dat ik een heel fijne chef heb...die gaat echt voor zijn personeel!!!

Southeast Jazzzzzzzzzzzz

2008-10-19T10:15:00.002+02:00

Gisteravond naar een bijzonder leuk festival geweest...

Deze aankondiging stond op de buurtwebsite en het leek me iets om mee te maken.
Het is de voorzichtige start van een Jazzefestival in Zuidoost, idee van Guilly Koster, uitgevoerd in NoLimits.

Het was een heel aangename verrassing.
De avond werd geopend door Derick & zijn band.
Derick Stadwijk is een zanger die in het Nederlands soul/jazz durft te zingen...beslist een aanrader.

De volgende groep was voor mij een van de redenen om de deur uit te gaan en ze waren als altijd top!

Het publiek reageerde eerst wat lauwtjes maar naarmate de sound op hun inwerkte, werd het gezelliger en de mensen enthousiaster.
Fra Fra Sound van Vincent Henar staat voor kwaliteit en goede funck, verukkelijk!

Aan ons werd ook een nieuwe ontdekking gepresenteerd, een kleine tengere zangers met een stem als een klok, Nazima, begeleid door een heel goede gitarist, waarvan ik de naam, schandelijk genoeg niet meer weet.
Ze kon me niet altijd bekoren, omdat ik haar muziekkeus niet altijd passend vond bij de stem, maar Strawberry Fields was beslist een heel aparte uitvoering.

De volgend band bracht de zaal dan eindelijk tot grote hoogte...

Ronald Snijders & band zijn swingend, verrassend en het enthousiasme van de band is zo groot , het plezier spat ervan af en dat levert een heel mooie show op.
Walter Muringen op de drums, bij Fra Fra Sound EN Ronald Snijders & band, was echt super in vorm!
Het optreden eindigde met een jamsession met een paar van de rappers...dat werd echt lachen!

De hiphop die volgde is niet echt mijn ding en sorry heren, ik heb het opgegeven en ben naar huis gegaan ..
Er was aardig wat persbelangstelling en er is genoeg gefilmd.
Meneer Koster, u mag trots zijn op de eerst editie van Southeast Jazz!

Enne.....mocht je ergens een stukkie in het nieuws ofzo zien, kijk goed, de scoot met inhoud ben ik ...de dame ernaast met de bril das Cin.
We hebben een schitterende avond gehad.

Herfst in Amsterdam ZO

2008-10-12T09:59:00.002+02:00

Door het mooie weer, werd ik naar buiten gelokt..

...en bedacht dat ik mijn nichtje mee kon nemen, op een tocht naar de markt.

Nadat we de markt onveilig hadden gemaakt, kwamen we op het idee om samen naar mijn huis te gaan, zij op de scooter, ik met de mijne ;-)

Terwijl zij haar scooter ophaalde, maakte ik deze plaatjes rond haar flat.

Zuidoost in herfsttooi.

Geen verbinding

2008-10-09T07:25:00.002+02:00

Door een slechte start van een plotselinge interne verhuizing is mijn afdeling onbereikbaar, dus geen communicatie mogelijk.

Het levert frustraties op, maar een snelle oplossing is er even niet, dus deze week zijn we vermoedelijk onbereikbaar.
We zijn van een riant onderkomen, verplaatst naar 2 kleinere locaties, ook dat is wennen en het gescheiden functioneren zal wel hilarische miscommuncatie opleveren, denk ik zo.
Ach, er is ook wel goed nieuws hoor, het weer is minder nat, we hebben meer zon en het weekeinde is volgens de KNMI lekker warm voor de tijd van het jaar.

Vandaag een reflectiedag.
Achterover leunen en genieten!

Hoor de wind waait ...........

2008-10-05T08:39:00.003+02:00

........hier is huis heb ik de verwarming aangedaan.
Zeer tegen mijn principes, maar het is echt Klaasweer!

Natuurlijk hopen we allemaal dat het tijdelijk is en dat we nog een paar mooie herfstdagen krijgen zoals we dat de laatste jaren gewend zijn, maar ergens diep in mij zit er een hoop twijfel.
Nee het was helemaal geen slechte zomer, maar weing dagen dat het achter elkaar fantastisch weer was, hoewel er wel mooie dagen genoeg waren.
Op de een of andere manier heb ik minder dat warme zondoorstoofde gevoel dan andere jaren.

Terwijl ik dit jaar heel veel buiten ben geweest en niet thuis heb zitten kniezen, maar nu kijk ik toch wel uit naar de mooie koude dagen met zon, strak blauwe hemel en stevige vrieskou, van die dagen dat je ondanks de kou niet genoeg van de buitenlucht kan krijgen.

De regen, die neem ik nu op de koop toe, al zou ik het een stuk leuker vinden als ik niet door de heftige plensbuien heen moet en als alle grote buien snachts vallen, wanneer je zo heerlijk in je warme bed je om kan draaien, veilig in je warme holletje.

Herfst levert ook wel mooie natuurplaatjes op, met dank aan mijn buurtgenoot.
Nu maar hopen dat er iets minder regen valt de komende week.
Wie weet wat voor mooie plekken en plaatjes dan weer gespot worden door mijn eigen camera.

Zuidoost

2008-09-30T08:15:00.002+02:00

Er is hier zoveel veranderd en vernieuwd dat ik het een en ander ben gaan vastleggen.

Het Stadsdeelkantoor, dat was vroeger een grootbraakliggend terrein.

Het nieuwe zwembad, gezien vanaf het marktplein, hier lag het buitenbad met de speelweiden en veel groen eromheen.
Het oude bad is er ook nog, daar gaan ze het een en ander aan veranderen heb ik begrepen.

Het Anton de Komplein, het markt- en evenementenplein voor het Stadsdeelkantoor.
Boven aan de trappen staat het beeld van Anton de Kom.
De gebouwen erachter....dat was Fleerde.

Waar dit gebouw staat, was het vorige marktplein Fazanthof.

Het zelfde gebouw, maar dan vanaf de hoger gelegen weg....daar werk ik.

Hier was vroeger de trap naar het marktplein, bij het Kwakoegebouw.

Een donker spelonk, nu echt niet meer, het zijn hele luxe flats.

Ik vind dit een heel mooi gebouw, vooral door die pilaren.
Ooit de parkeergarage en de kop van Fleerde, nu een gebouw met ervoor een schitterende hellingbaan pour moi!

En dit is wat er overgebleven is van Florijn.

Dit stuk van de wijk vind ik heel erg fascinerend door de ongewone buitenwanden...

Dit is echt heel leuk gedaan de speelplaats past er prima bij.

Zo apart en gedurfd..

Na deze foto, werd ik op de routonde bijna door een auto geschept, gelukkig liep het met een sisser af en kreeg de man gelijk een vette bon, omdat hij de pech had dat oom Agent ter plaatse was.
Maar dat was het einde van deze reportage.

Wordt vervolgd.

Poorterij

2008-09-28T21:48:00.003+02:00

Dat was het dit weekeind op de Amsterdamse Poort.

Het feest van de 100 culturen en dat is goed te zien.
Dit is een impressie van de herfstige zondag:

Een ware happening en soms kon je letterlijk over de hoofden heen lopen, dit alles werd opgevrolijkt door muziek uit alle windstreken.

Hartjes nicht, deze is speciaal voor jou!

Voor sisa

2008-09-27T12:09:00.002+02:00

Ik ben er echt wel, maar ik kom niet aan schrijven toe!

Werken in plaats van school&werk is een hele nieuwe ervaring.
Er zijn dagen dat het een hele dag vol nieuwe gebeurtenissen is en er zijn dagen dat de clienten ondanks hun afspraken verstek laten gaan, dat is dan minder.
Maar het werk zelf vind ik leuk en vooral werken op de buitenlocaties waar je niet van tevoren weet wat er gebeuren moet is erg afwisselend.

Ik heb ook nog geen goede stoel, dus ben ik vermoeider omdat ik last krijg van het zitten op een voor mij slechte stoel, er wordt aan gewerkt, maar keulen en aken...
Het zal voor mij een zegen zijn als het geregeld is.

Vanmorgen ben ik al vroeg naar de markt gegaan,kletspraatjes gehouden met deze en gene die ik tegenkwam ;-) en daarna ben ik ook nog aan de plas geweest, ook weer kleppend met deze en gene, dat allemaal overgoten door een fraaie najaarszon.
Helaas had ik mijn kiekbox niet bij me, maar morgen ben ik vast van plan zelf weer een paar plaatjes te schieten.

Ik ben er dus wel, er gebeurt genoeg, maar schrijven doe ik mondjesmaat...
Das wennen he!

Hemels

2008-09-24T06:32:00.002+02:00

Ik ben al weer een poos stil op het blog, maar ik ben druk bezig met van alles.

Dit weekeinde ben ik onderhanden genomen door mijn lieve nicht.
Heb er verukkelijk gegeten, heel mooie gesprekkken gehad, een super bed (helaas feestende buren) en heerlijk geslapen.
Daarna een lekker ontbijt en toen.....

Een hemelse wellness behandeling.
Het begon met mijn voeten, daarna een hot lavastone behandeling van de onderbenen,

oo das echt een aanrader, gevolgd door mijn armen en toen....als klap op de vuurpijl een schitterende Japanse gezichtsmassage.

Ik weet niet van jullie, maar ik val altijd zo lekker in slaap als er aan me getutteld wordt, zelfs bij de kapper!
Maar dit, was echt super, ik kan het iedereen heel warm aanbevelen.

Lieve F, het was weer een fantastische ervaring en ik voel me nog steeds super "ingepakt" ;-)

Oei , kijk eens hoe hard ik groei

2008-09-12T08:59:00.002+02:00

Matthew groeit hard en is zeer ondernemend.

Oma is zijn rots in de branding maar hij is ook gek met ZIJN tante Amanda, hij beschouwt haar als zijn persoonlijk eigendom.

Dat is niet zo vreemd want tante Amanda is ook stapel op Matthew en dat kan je goed merken, hij is graag bij haar en ze doen leuke dingen samen.

Hij kan het echt wel alleen hoor!

Zonder hulp zijn bordje leeg eten.
Op dit moment is hij in de ik-kan-het-zelf fase...

Hij is dol op citrussen en eet zelfs de velletjes op, goed zo, niets toegevoegde vezels ;-)

Het is wel een echt schoffie en probeert alles uit.
Ook zichzelf aankleden om naar de creche te gaan, goed gedaan he oma!

Matthew, never a dull moment.

Geslaagd

2008-09-12T08:35:00.003+02:00

Hoera, hoera!

Het is een prettig gevoel om na 7 maanden dit resultaat te bereiken.
Ik had, toen ik eraan begon geen idee hoe intensief het zou zijn, vooral omdat het tempo heel hoog was, maar misschien ook omdat ik in geen jaren een studie gevolgd had.
Het was ook wennen om dagelijks in de banken te zitten, mij te concentreren op de lessen, de groep, dagelijks in actie te komen.
Gelukkig had ik ervoor 4 maanden drie dagen per week gewerkt, dus de overgang viel wel mee.
Het dagelijks de trap op en af gaan, het stagelopen, het werken tijdens de stages, allemaal ervaringen waar ik heel veel aan gehad heb.

De examentijd was ook pittig, misschien wel omdat we drie weken lang bezig zijn geweest, deze laatste week de spannendste met het oog op het mondeling examen.
Het voordeel van deze laatste week was aan de andere kant was dat ik maar een dag examen had, geen enkele her dus ...vrij op die dagen die daarvoor geplanned waren.

En nu?
Maandag begin ik dan officieel op het Marktplein in Zuidoost.
Ik heb er heel veel zin in, want het is een heel leuk team, de stage was heel boeiend, ik voel me er thuis.
Voor mij voorlopig geen verslagen, examens en gedoe meer, ik ga aan het werk!

Met trots

2008-09-09T17:27:00.004+02:00

Laat ik weer een serie van de dochter zien.

Deze zijn in Rotterdam gemaakt van spelende kinderen bij bedriegertjes.
Toen ze klein was zijn we een keer op een landgoed geweest en daar waren er ook van deze verborgen spuitertjes.
Ruud was toen helemaal weg ervan en nog lang was dat een van haar veelbesproken herinneringen.
Of de twee met elkaar in verband staan, geen idee.
Maar zelf moest ik er gelijk weer aan denken.

Spelende kinderen zijn zo leuk.

...even rust

2008-09-07T07:37:00.002+02:00

Heb ik na al de examens.

Ik heb nu 6 vakken achter de rug, drie vakken heb ik zeker gehaald en van de andere drie hoor ik het morgen.
Dat wil zeggen, geen bericht goed bericht, want als ik morgen niets hoor heb ik alleen op donderdag mijn mondeling examen nog.

Donderdag is het met camera, drie examniatoren, een acteur als klant en ik moet dan mijn trucjes doen.
Niet dat ik ertegenop zie, per slot van rekening heb ik daar de opleiding voor gedaan, als ik het nu niet kan, dan is alles voor de kat zijn k... geweest en dat geloof ik echt niet.

Mocht ik een herexamen hebben, dan zal dat ook donderdag zijn na het mondeling, fijn idee dat het dan gelijk allemaal achter de rug is.

Wat er daarna gebeurt?
Dan ga ik 4 dagen per week werken op een Marktplein bij de Formulierenbrigade en nog steeds 1 dag per week naar de andere baas.
Back to life as usual.

( Het beeld is van Chantalle Smeets, leuk he )

Niets

2008-09-03T08:00:00.002+02:00

Vandaag moet ik niets, helemaal niets.

Ik heb een vrije dag, eigenlijk heb ik vakantie van de toko, dat kan ik nu goed gebruiken om wat te leren.
Het vak van vrijdag moet ik goed doornemen om het op te frissen, daar heb ik vandaag twee uurtjes voor geplanned.
Natuurlijk kan het ook morgenmiddag, maar als ik het nu doe, heb ik morgenmiddag heerlijk weer vrij.

Verder staat ook mijn pc op de to-do-list, fotos branden en van mijn pc wissen, allerlei onderhoud aan het ding doen zodat het weer sneller reageert en het virusscannen niet zo eindeloos duurt.

En ik wil ook nog een paar uur lezen, gewoon een boekie voor de lol, niet omdat het moet, plus de vage drang om weer eens achter de naaimachine te kruipen.
En en en ...

Tsssssssss nog effe zeg en ik moet van alles.
Nee hoor , ik moet lekker NIETS!

Week 2

2008-09-01T06:57:00.002+02:00

Rare dag vandaag....ik voel totaal niets..

Ja dat het koeler is en ik weet dat ik straks aan belastingexamen deel 2 ga beginnen.
Het is ook het begin van de ramadan en ik ben blij voor diegenen die eraan meedoen dat het niet zo vroeg licht is.

Normaliter heb ik zo een spannend, vol verwachting klopt mijn hart gevoel en dat is natuurlijk toch wel gek op mijn leeftijd, ik vind dat helemaal niet erg.
Dit jaar, door het examen is het er niet en had ik steeds een oja gevoel als ik de datum hoorde .

Oke dan , ik ben de eerste die het zegt....
Happy Birthday to me!!

Hahaha, dat dacht ik maar, mijn mailbox zit vol e-cards ;-)

...voelt als....

2008-08-29T08:00:00.002+02:00

...spijbelen, ik heb vandaag studieverlof want ik kon kiezen of ik extra lessen wilde of tijd voor zelfstudie.

Nee, ik wil niets meer horen, als het me nog niet allemaal duidelijk is dan lukt het nooit meer is mijn gevoel nu.
Na drie weken stampen, stomen en op het laatste moment tips en trucs, is het genoeg geweest!

Ik merkte het woensdag al toen ik mijn boek opensloeg om alles door te lezen, ik voelde zo een weerzin dat ik het dichtgeslagen heb.
Gisteren het examen gemaakt, 11 A4-tjes aan een kant gevuld, ingeleverd en vertrokken.

Thuis op de bank gekropen en wel 3 uur geslapen want ik ben in een loveaffair gewikkeld met een stevige verkoudheid, verkwikt opgestaan en na een uur weer doodmoe.
Vannacht heel goed geslapen en voor vandaag heb ik een shopochtend ingelast.

Ik voel me niet te beroerd, maar de hulp komt en daar heb nu even geen zin in.
Avanti! De frisse lucht lokt ;-)

Volbracht!( deel 2 )

2008-08-26T16:28:00.003+02:00

Na heleboel geneuzel en met de hulp van het kind die de powerpointpresentatie gemaakt heeft omdat ik het te druk had....

De presentatie is gedaan, helaas waren we wegens ziekte met een vrouw minder, ik ben ingesprongen en heb ook dat hoofdstuk gedaan.....het is volbracht!!
Heel veel ergenis later, die nu allemaal storm in een glas water en extra stress heeft opgeleverd, is dat onderdeel van het examen afgesloten....heeeeeeeeeeeeeeeeerlijk.

Morgen mag ik een dag " gewoon " werken in de toko, donderdag Methodische Vaardigheden afleggen, gevolgd door een studiedag vrijdag.
Hier zie ik niet tegenop ....dat scheelt enorm.

He he , ik mag weer even onderuit ;-))!

Zondag

2008-08-24T07:55:00.002+02:00

Maar nog geen zonnige dag, wie weet komt dat nog.

Gisteren was ik zoooooooooo ontzettend moe dat ik het niet uit mijn systeem kreeg, was vroeg wakker maar daarna ............was ik pas tegen een uur of 15.00 een beetje mens.
Maar ik had wel de fut om uitgebreid te koken, daar was ik al een poos veel te moe voor ;-)

Vandaag ben ik, fitter, hoewel mijn bed weer lonkt.
Dus, eraan toegeven en nog een paar uur pakken en dan opgemonterd aan de studie.
Morgenochtend moet ik er echt aan geloven, de eerste examendag.
Gelukkig maar, onderhand zat ik er echt tegen aan te hikken en te balen van alle last minute instructies.

Nooit gedacht dat ik ooit eens naar een examen uit zou kijken.

Druk druk druk

2008-08-21T07:35:00.002+02:00

Zo is het even aan dit front...

Ik loop mezelf een beetje in de weg en in mijn hoofd is het nog veel drukker.
Daarom ga ik elke avond maar vroeg naar bed met een boekie, niet dat ik gelijk slaap maar het helpt me te ontspannen.
Veel te vertellen heb ik dan ook niet, maar ik wilde laten weten dat ik er nog wel ben.

Het is gewoon DRUK !

Volbracht

2008-08-17T21:12:00.003+02:00

Het is net 21.00 geweest.
Het kreng is af, dat wil zeggen.....
Zover als het nu kan.

Morgen met de meiden overleggen hoe het nu verder moet, het werkstuk is af op 1 bijdrage, dus een hoofdstuk na.
Voor de presentatie heb ik een fotovolgorde nodig, daarna kan ik de fotos in een powerpointpresentatie doen en wordt het een kwestie van klik de volgende foto bij het presenteren.

Gelukkig hoef ik dit nooit meer op deze manier te doen.
Toch???!!

Weekeind rust??

2008-08-16T07:39:00.002+02:00

Done! De eerste week na de vakantie zit erop.
Tijd voor vrije dagen, andere activiteiten, rust.
Mispoes!!

Na een drukke week ga ik dit weekeinde heel erg hard aan de slag met het eindwerkstuk dat op dinsdag ingeleverd en gepresenteerd moet worden.

Voor de vakantie waren we in het werkgroepje al overeengekomen dat we minstens een dag in de vakantie ermee aan de slag moesten, wellicht twee.
Maar zoals dat meestal gaat, werd er driftig aan geknabbeld, resultaat, 1 echte bijeenkomst de zaterdag voor de start van de school en nog niemand van de dames had iets op papier.

Een had wel een heleboel reseach gedaan en aan haar enthousiasme was goed te horen dat ze goed op dreef was, de andere twee zaten nog in het stadium van, oja ...werkstuk...
Voor mij was dat behoorlijk frustrerend omdat ik het tot een geheel moet maken en mijn aandeel afhankelijk is van hun input.
Maar dinsdag zouden ze het klaar hebben en minstens op papier dan wel digitaal zodat ik ermee aan de slag kon, dan konden we vrijdagmiddag na de les het afronden, in het weekeinde nog ff wat puntjes op de i en klaar is miep.
Ik heb nog geopperd dat het een heel rooskleurig idee was, dat de zaterdag of zondag weer samen komen geen luxe zou zijn, waarop de dames hartelijk lachtten, wat een onzin zeg!

Dinsdag kwam de eerste reality check, we moeten een compleet werkstuk inleveren en niet alleen een presentatie geven....de dames hadden nog steeds niets verder gedaan en yours truly keek alleen de groep aan ...
Ik heb niet veel gezegd en simpel weg afgesproken dat de iedereen voor vrijdag haar aandeel per mail naar me toe moest sturen zodat we het vrijdagmiddag konden bespreken en ik in het weekeinde er verder mee aan de slag kon.
Hoe dan ook heb ik besloten, dat ik geen onvoldoende krijg voor dit vak en al moet ik het verdomde ding eigenhandig in mijn eentje schrijven, komen zal het er.

Vrijdagochtend toen ik in mijn mail keek, zag ik zegge en schrijve 1 bijdrage ...nog niet geheel af, maar ik kan daar wat mee.
De bijeenkomst gisterenmiddag had geen enkel nut, ik heb een van de dames geholpen met wat opzoeken, zaterdag krijg ik het aandeel van de twee anderen.

Dag weekeind rust, dat tijd voor mezelf.
Ik schrijf dit niet op om te klagen maar als constatering dat lang niet iedereen dezelfde inzet of belangen heeft, al werk je al 6 maanden naar een doel.
Samenwerken betekent niet echt dat je samen evenveel moeite en tijd erin steekt, soit.
Ik weet nu echt weer waarom ik het werken met werkgroepen HAAT!!

Sensatie

2008-08-12T20:41:00.005+02:00

Eens in de zoveel tijd is het raak.
Dan hoor je ze weer overvliegen, heel laag en steeds rond en rond gaan over de Plas.

Ze , dat is de Politiehelicopter.
Meestal hoor je dat als er een uitbraak is uit de "Bijlmerbajes", op de een of andere manier vluchten de criminelen meestal deze kant uit, of verwacht de Politie dat.
Net was het weer eens zover.
Dochterlief zat achter de pc en stond al snel voor het raam, vooral omdat het deze keer een heli was die enorm laag overvloog en je de sirenes van de Politieauto`s ook duidelijk horen kon.

Ik verbaas me er elke keer over, het verschil tussen haar en mij.
Als ik buiten gedoe of geraas hoor, registreer ik dat en ga door met mijn bezigheden.
Zij loopt naar het raam, gaat staan kijken en doe er dan verslag van...
Deze keer vertelde ze dat een van de buren die eerst op het balcon stond te kijken, nu met gezwinde spoed richting Plas liep.
Gelukkig, fffffffffffff gaat dat haar net te ver!

Morgen lezen we wel in de krant of horen we op AT5 wel wat er precies aan de hand was.

En dit is hele verhaal:

Zeiler in de problemen op de plas - dus 0900 8844 bellen!

Dinsdagavond 12 augustus keken we vanuit ons appartement in blok R naar een zeiler die als enige op de plas aan het zeilen was. Plotseling maakte de boot slagzij. De zeiler probeerde de boot weer rechtop te krijgen, maar het resultaat was alleen dat de boot helemaal omdraaide en met de kiel recht omhoog kwam te liggen.

Ik belde toen maar de politie via het 0900-nummer, omdat de situatie me niet echt prettig leek. De politie beloofde even iemand langs te sturen.

Omdat we maar geen politieauto zagen rijden, besloten we bij het water te gaan kijken. Daar zagen we een motoragent, een politieauto, een brandweerauto, nog een brandweerauto, nog een brandweerauto, nog een brandweerauto, nog een brandweerauto én er verscheen een politiehelicopter boven het water.

Inmiddels was er ergens vandaan een motorbootje gekomen, die de zeiler had geholpen zijn boot weer rechtop te krijgen. Terwijl die alweer vrolijk aan het zeilen was, stonden er dus een motoragent, een politieauto en vijf brandweerauto's aan de kant en cirkelde de heli nog geruime tijd over het water.

Wat één telefoontje naar de politie voor gevolgen kan hebben!...
( Dit is een verslag van een wijkgenote )

Dag vakantie

2008-08-11T07:01:00.002+02:00

Vandaag is het zover, het is over, lessen beginnen weer en het ritme veranderd...

Niet dat ik zes weken lummelen achter de rug heb, maar ik heb wel genoten van meer vrije tijd om ander dingen te doen, visite te ontvangen, op pad te gaan, kortom meer de baas te zijn van mijn agenda.

Das nu weer over en uit, de verplichtingen roepen en het is even wennen, vooral stil zitten en luisteren zal me niet meevallen vandaag.

Maar ...soit zo is het nu eenmaal en gelukkig is er geen stralende zon....die komt later op de dag zeggen ze, dan heb ik me vermoedelijk al met mijn lot verzoent.

Prettige werkdag allemaal!

Kindergedachten

2008-08-10T09:26:00.002+02:00

Het regent - o, wat regent het!
Ik hoor het uit mijn warmen bed,
Ik hoor den regen zingen, -
Het regent, regent dat het giet -
Dat niemand daar nou iets van ziet,
Van al die donkere dingen!
Het ruist en regent en het spat -
Nou worden alle bomen nat
En plast het in de sloten, -
Het regent óver- óveral - !
O hé! - daar loopt het zeker al
Bij straaltjes uit de goten!

Wat is dat gek en leuk geluid!
Wat is het lekker om dat uit
Je donker bed te horen: -
't Is of de regen samen praat,
Of dat een kerel buiten staat
Te fluistren aan je oren.

Nou druipt het in dat open gras -
Nou zal er wel een grote plas
Op alle wegen komen, -
Nou lopen nergens mensen meer -
Verbeel je eens in zo een weer - !
Daar wou ik wel van dromen.

En vroeg, morge' in den zonneschijn,
Als dan de blaadjes zilver zijn,
Met droppeltjes bepereld -
Dan doe ik toch mijn eigen zin: -
Dan loop ik héél - en héél ver in
Die schoongeworden wereld!

C.S. Adama van Scheltema

Mooier kan je zo een nacht niet beschrijven...
Ik hoorde de regen zingen ;-)

Oeroetiki

2008-08-09T07:42:00.002+02:00

Dat is een kunstwerk dat al jaren in de Gouden Leeuw staat.

Ik heb me laten vertellen dat deze kunstglijbaan in de eerste jaren toegankelijk was voor de kinderen uit de flat, maar door de klachten van de bewoners recht boven het kunstwerk, werd het een afgesloten binnen tuin.
Langs de hele gang van de Gouden Leeuw zijn er van die plekken te vinden, soms staat er een bankje, maar het zijn prachtige tuinen waar altijd in ieder seizoen wel iets te bekijken valt.
Oeroetiki boeroe is heel bijzonder ...het blijft je lokken.....

.......ook al komen er geen echte kindertjes meer uit de buik!

Bezoek

2008-08-08T22:05:00.002+02:00

Gisteren ben ik voor het eerst echt op bezoek geweest bij Cin.
De keren hiervoor was het huisje kijken en zien hoe het opschoot, maar nu is ze verhuisd en ik was niet de enige die op visite was.

Ziet het er niet knus uit?

Op bezoek was ook Rania met haar ouders, ze is werkelijk een schatje.

Ze vond het helemaal niet erg om voor me te poseren op Cin haar droombank.

Echt een heel comfortabele bank om je helemaal thuis te voelen.
Mooie stulp he!

Niet fit

2008-08-05T20:42:00.002+02:00

Och heden, ik ben moe en krijg het, geloof ik, niet uit mijn systeem!

Sinds het feestje ben ik ontregeld en wat ik ook doe, slapen, vroeg naar bed, wakker blijven, het helpt allemaal niet echt.
Misschien is het gewoon wel het idee dat dit mijn laatste vakantieweek is en dat ik maandag weer in het normale ritme van 5 dagen werken stap.
Hoe dan ook, ik heb deze week ook nog een heleboel te doen.
Lukken zal het zeker wel, maar mijn blog zal niet dagelijks iets nieuws bevatten...
Gaaaaaaaaaaaaaaaap, gaaaaaaaaaaaaap, ik ga zometeen naar bed!

Feestje

2008-08-03T08:32:00.004+02:00

Het was een zeer geslaagd feestje met familie uit alle delen van Nederland ;-)

Ruby en ik zijn behoorlijk bezig geweest in de keuken en dat heeft gretig aftrek gevonden.
Ik had me voorgenomen om nou eens eindelijk een bami zo traditioneel Javaans mogelijk van smaak te maken, natuurlijk op mijn manier en het is me echt, heel goed gelukt, al zeg ik het zelf, dus voortaan hebben Ruby en ik er een gerecht bij voor ons repertoire.

Op verzoek van Ruud had Ruby zich op de taart en saoto soep gestort en ze heeft zichzelf weer overtroffen, vooral de taart was zoals iemand zei, net als zo hoog als de taart van Mathilda .

Maar goed eerst moest de taart versierd
Ruud gaat uitgebreid zitten voor de versiering, eerst worden de smarties op kleur uitgezocht...in elk bakje zit een ander kleurtje. Hamilton kreeg gelijk zijn eerste les " taartdecoratie".

..helemaal volgens Ruuds ontwerp

Ruud en the girls doen de taart eer aan.

De eerste gast was pap en daarna volgden Debbie, Harald met Noah en Mica.
Ruud wist van niets en was dus zeer aangenaam verrast met deze nicht met gezin uit het Amerfoortse.

Ik herken heel veel in vastberadenheid van de dames Noah en Ruud, maar Mica stal zeker weten de show bij de dames, dat wordt een hartenbreker, Deb.

De tantes Judith en Cynthia ontbraken ook niet

Hier een vreetzaam onderonsje

Later op de avond kwam ook Cindy langs en die nam neef Ernesto mee....

Nu weten we echt weer waarom Rayman altijd naar je vader en je moeder vraagt ;-))
Niet te geloven maar echt, Cin heeft een talent de verre nichten en neven te vinden.

Dit kiekje kon ik niet laten ....de oessies van Judith, Ernesto en Cindy, talk about colorfull footwear.

Al met al was het een zeer geslaagd feestje en staan er natuurlijk niet alle gasten op, maar dat zie je pas achteraf.
Ruby schittert ook door afwezigheid, omdat ze zelf een serie van de plaatjes geschoten heeft en de enige die ik van haar maakte, is niet geschikt voor publicatie.
Toch nog een op de valreep....

Ik ben behoorlijk brak maar geloof me, het was beregezellig.

19

2008-08-02T06:28:00.002+02:00

Sentimenteel, zo voelt het vandaag, wakker worden met het idee dat de kleine meid vandaag 19 jaar oud is!

En alle cliche`s kloppen, de tijd is omgevlogen, ze is al een hele dame en weet steeds beter wat ze wil.
Voorlopig slaapt ze nog in haar eigen bedje, in haar eigen kamer en heeft het druk met werk en studie.
Vandaag staat ze in het middelpunt en krijgt ze haar traditionele chocoladetaart gemaakt door Ruby, die vermoedelijk al onderweg is.
Het weer ziet er als altijd veelbelovend uit,zonnig en wat regen voor de late middag of avond.

2 Augustus, we vieren feest!

Bakplezier

2008-08-01T07:34:00.002+02:00

Iedereen die hier regelmatig leest of mij kent weet dat ik dol ben op koken, bakken en braden.
Ik gebruik zelden kant en klaar producten en doe het meestal van "scratch", behalve die ene cake.
Das de keksie, de beroemdste Su eiercake die de loflijke gewoonte heeft in elkaar te zakken, gelijk een slecht gemaakte soufle, het "valt" vaak zoals dat in SU genoemd wordt.
Hier is een foto, die ik eerlijk van het net gepikt heb:

Een prachtig luchtige keksie!

Nou was mijn tante de allerbeste keksie bakster die ik ken en ze draaide haar hand er niet voor om, 10, 12, zelfs 14 eieren gebruikte ze met een zekerheid....de keksies zagen en smaakten fantastisch.
Helaas is dat nu verleden tijd, maar ik denk nog met weemoed terug aan de keksie van Friedchen.

Ik zal de verhalen over mijn misbaksels voor me houden, maar wel verklappen dat deze cake mij menige frustratie heeft opgeleverd.

Sinds een paar jaar is er wel een oplossing voor, er is namelijk een Su bakker die eerst op de zaterdagmarkt in Zuidoost stond met een gebakskraam met traditioneel Su gebak en allerlei bollen, berlinerbollen met jam, chocoladebollen, viadoebollen, struisbollen en nog veel veel meer, het was er elke week beredruk en Zainab was echt een ontmoetingsplek.
Maar de bakker stond niet stil en ging experimenteren en vond de ideale kant en klaar mix uit voor de keksie!
Eieren, wat water en olie toevoegen, nauwgezet de aanwijzingen volgen en succes verzekerd.
Vroeger kocht ik de mix op de markt en later in de Boni, in Reigersbos, maar daar zie ik de mix niet meer, wel de koekjes en gebak die ze in het gewone assortiment hebben.

Je kunt je indenken hoe blij ik was toen ik laatst ergens anders de keksie mix vond, maar ook een barramix.

En dat geeft dus het bakplezier, gisterenavond heb ik weer met succes een keksie gemaakt.
Helaas vergeten er een foto van te schieten, vandaar mijn fotojatwerk.
De smaak was als altijd voortreffelijk, het gebak smelt op de tong, zoals het hoort;-))

Zomerconcert

2008-07-31T07:40:00.002+02:00

Op onze buurtsite las ik erover en dacht waarom niet?

Dit is de aankomst van de leden van het Ricciotti Ensemble op het Plein voor de Arena.
Het slotconcert van hun Barbulete tour in Nederland aan de vooravond van hun vertrek naar de Antillen.

Dochterlief had er geen oren naar, dus ben ik in mijn uppie gegaan en heb genoten van een heel bijzonder open lucht concert.
Het ensemble is een groep jonge, enthousiaste conservatorium leerlingen en uitstekende amateurs die met enorm veel plezier een swingend concert neerzetten.
Voor deze tour zingt Izaline Calister, een heel prachtige Antilliaanse met ze mee, de combinatie is geweldig!

Het repetoir was met het oog op de tour Antilliaans aangepast en er waren werken van Bach, Villa Lobos en zelfs een heuse traditionle wals te horen, wat opviel was het spetterende spel, de interactie tussen zangeres en het Ensemble, voeg daarbij een optreden van de zeer jonge drumband Luna ku Solo ...
De jeugdige drummers , stuk of 8 jongens en 1 meisje die echt een show weggaven, die klonk als een klok. Ik schat dat de jongste een jaar of 6 en de oudste 11 jaar was en een show!!

Het publiek werd echt getracteerd op iets heel bijzonders en unieks.

Het plezier van alle uitvoerders spatte er vanaf en ik heb zelden zoveel lol gezien bij een stel artiesten, dat was al genoeg om geen spijt te hebben van mijn bezoek aan dit bijzondere concert.

Dansend, zingend, entertainend als de besten gaven de leden hun show en ze lieten zelfs het publiek meezingen met een pracht song in het Papiamento, Atardi, waarvan de woorden op een "smartrol" te lezen waren.

Ik heb een pracht, zwoel, zomerconcert meegemaakt en de tip doorgegeven aan mijn nicht op Curacao, ik weet zeker dat als het haar lukt, een uitvoering bij te wonen, ze net zo genieten zal als ik !

Tuinieren

2008-07-29T05:06:00.002+02:00

Jarenlang was het woord genoeg om een diepe afkeer bij me op te roepen.

Toen mijn ouders ons ouderlijk huis in Su kochten was de tuin behoorlijk verwaarloosd, overgroeid met varens en grassen die tot aan de dakgoot reikten.
Mijn vader, die dol op tuinieren was, vond dat we mee konden helpen met de tuin onderhouden en daarom moesten we elke dag een vierkante meter aan vegitatie schoonmaken, not bad toch....3 kinderen, 3 vierkante meter, uurtje werk....
Maar we vonden het verschrikkelijk en nee het heeft ons geen liefde voor tuinieren opgeleverd, integendeel.

De eerste jaren in NL mistte ik de tuin dan ook niet, wel had ik al snel mijn kamer en later mijn woning vol planten staan en merkte ik dat ik ondanks alles de groene vingers van pa meegekregen had ;-)

Na jarenlang in kamerplanten en bloembakken gewroet te hebben, kwam ik in dit huis tot balkontuinieren, ook al geinspireerd door mijn uitzicht op de volkstuin beneden mijn balcon.
In deze wijk heeft ieder blok een eigen volkstuincomplex en in ons blok is er altijd een fanatieke groep aan het wroeten, planten en doen, dus nooit een plek vrij.
Ik heb nog geprobeerd met de benedenbuurvrouw een stuk voortuin te annexeren die toen niet in "cultuur " was maar dat werd niets omdat ze gingen verhuizen en de buren daarna ...ach....

Daarna werd ik ingehaald door mijn fysieke gestel, en tuinieren is nu helaas niet echt haalbaar, zelfs mijn balcon ligt nogal braak, hoewel ik me echt voorgenomen heb om er volgend jaar opnieuw te starten.

Gisteren bedacht ik me dat ik eens een rondje volkstuinen kon gaan doen.
Ik begon in Leksmondhof..

Het was al niet makkelijk om erbij te komen, en er groeit wel iets, weelderig is het zeker.

Op Leerdamhof heb ik niet eens fotos gemaakt, het zag er nogal kaal uit en ik kon er niet dichtbij genoeg komen.

Leusdenhof was mijn volgende doel..

Er wordt in dit stuk ook wel getuinierd en helaas kan je nu de "slotgracht" niet zien die om deze tuin gegraven is om een goede afwatering te garanderen, vooral in het voorjaar geeft dat een heel mooi effect.

Maar op nummer een met stip staat de tuin, waar ik op uitkijk en die me toen al tot tuinieren bracht...de tuin op Liendenhof.

Het heeft de weelderigheid, kleur en sfeer van een Engelse tuin ..

Er zijn tuintjes met groenten..

Allerlei soorten bloemen

Bankjes om te zitten

Rozenbogen, stillevens, doorkijkjes

Geurende bloemen

Fruitbomen

En dit is slechts een klein stuk waar ik omheen kon rijden met de scoot

De geur, vlinders , bijen die af en aan zoemen, echt zomers en romantisch

Het oog voor details, de grappige bordjes

En ik kwam ook deze mevrouw tegen die vertelde dat ze in een ander deel van de wijk woont, maar vaak even omloopt om door deze tuin te wandelen.

Ja de bewoners van ons blok hebben er een prachttuin van gemaakt..
En ik kan me nu al verheugen op de zonnebloemen

Behalve de volks of nutstuinen zijn er ook nog een heleboel particuliere tuinen van de bewoners op de begane grond en dat geeft onze wijk die al heel erg groen is met heel veel openbaar groen dat goed onderhouden wordt een heel speciaal aanzien.

Ik heb altijd een fantastisch uitzicht vanaf mijn balcon ...in alle jaargetijden.

Zaterdag

2008-07-26T08:32:00.002+02:00

Ben vandaag niet al te veel van plan ..

Shoppen ja, de maandelijkse buit binnenhalen en bedenken wat er extra bij moet voor de verjaardag van mijn spruit de volgende week.
Zelf weet ze ook nog niet wat ze eten wil , dus ik haal maar wat dingen waar ik alle kanten mee op kan.

Negentien wordt ze alweer, waar ging de tijd.
Steeds meer haar eigen persoon, eigen ideeen, eigen alles.
Maar voorlopig nog onder moeders vleugels, hoe lang nog?

Buiten is een lome dag begonnen, vogeltjes fluiten en kwinkeleren, zonnetje schijnt al, af en toe hoor ik ergens een hond blaffen.
Heerlijk zo een traag begin......